Хубрӯён ки ҷигар гӯша нозанад ҳама

خوبرویان که جگر گوشه نازند همه

Паии озори дил аҳл ниёзанд ҳама

پی آزار دل اهل نیازند همه

Сӯхти парвонагар аз шамъ ба мо равшан кард

سوخت پروانه گر از شمع به ما روشن کرد

Ки рухи афрӯхтагон дӯст гудозанд ҳама

که رخ افروختگان دوست گدازند همه

Бар сари зуҳди фурӯашони ҷаҳон пой бикӯб

بر سر زهد فروشان جهان پای بکوب

Ки бар абноءи башар даст дарозанд ҳама

که بر ابناء بشر دست درازند همه

Натавон гуфт ба ҳар шишагарӣ Искандар

نتوان گفت به هر شیشه گری اسکندر

Гарчи аз ҳайси амали оинаи созанди ҳама

گرچه از حیث عمل آینه سازند همه

Хўоҷгонӣ ки худоро нашносанд зи аҷаб

خواجگانی که خدا را نشناسند ز عجب

Аҷабӣ нест агар банда озанд ҳама

عجبی نیست اگر بنده آزند همه

Бскаҳ дар ҷинс башар гашта ҳақиқат ноёб

بسکه در جنس بشر گشته حقیقت نایاب

Мардум аз перу ҷавон аҳл муҷозанд ҳама

مردم از پیر و جوان اهل مجازند همه

Фаррухии оҳ аз он қавм ки дар кишвари хеш

فرخی آه از آن قوم که در کشور خویش

Дӯст бо душман ва бегона навозанд ҳама

دوست با دشمن و بیگانه‌نوازند همه