Нимаи шаби зулфро дар сояи ма тоб додӣ
نیمه شب زلف را در سایه مه تاب دادی
Вази рух чун офтобати зинат маҳтоб додӣ
وز رخ چون آفتابت زینت مهتاب دادی
Чашм май олӯдаро пайвастагӣ додӣ ба абрӯ
چشم می آلوده را پیوستگی دادی به ابرو
Ҷои тарки мастро дар гӯша миҳроб додӣ
جای ترک مست را در گوشه محراب دادی
Абрӯятро пар арақ кардӣ дигар аз оташ май
ابرویت را پر عرق کردی دگر از آتش می
ё барои қатли мо шамшери худро об додӣ ?
یا برای قتل ما شمشیر خود را آب دادی؟
Чун парасторони нишондии кунҷи лаби холи сияҳ ро
چون پرستاران نشاندی کنج لب خال سیه را
Ҳиндӯии пари тобу табро шира унноб додӣ
هندوی پر تاب و تب را شیره عناب دادی
Дидаамро то қиёмати рӯзу шаб бедор дорад
دیده ام را تا قیامت روز و شب بیدار دارد
Ваъдаи васлӣ ки аз шухии туам дар хоб додӣ
وعده وصلی که از شوخی توام در خواب دادی
То задӣ эй лаъибати чини шонаи зулфи анбарин ро
تا زدی ای لعبت چین شانه زلف عنبرین را
Дар кафи боди сабои сад нофаи машк ноб додӣ
در کف باد صبا صد نافه مشک ناب دادی