Золи гардунро набошадгар сари рӯйин танӣ
زالِ گردون را نباشد گر سرِ رویینتنی
Ҷавшани рустам чаро пӯшади зи абри баҳманӣ ?
جوشنِ رستم چرا پوشد ز ابرِ بهمنی؟
Гар надорад ҳамчуи перони дашт дар оҳанги разм
گر ندارد همچو پیران دشت در آهنگِ رزم
Пас чаро аз ях ба сар биниҳода худ оҳанӣ
پس چرا از یخ به سر بِنْهاده خودِ آهنی
Нест пушти бом агар кӯҳи гнобд аз чаҳ рӯй
نیست پشت بام اگر کوه گنابد از چه روی
Барфи онҷо аз шабихун мекунад нстиҳнӣ
برف آنجا از شبیخون میکند نستیهنی
Мо на ҳумонем агар бо пофишорӣ чун кунад
ما نه هومانیم اگر با پافشاری چون کند
Сӯзи сармо бар сари мо дасти баради бежанӣ
سوز سرما بر سر ما دستبرد بیژنی
Синаи сӯзи ин сон чаро гар нест боди бомдод
سینه سوز این سان چرا گر نیست باد بامداد
Ёдгори дашнаи кшўоду теғи Қоранӣ
یادگار دشنهٔ کشواد و تیغ قارنی
Офтоби чилла пинҳон шуд чаро дар зери абр
آفتاب چله پنهان شد چرا در زیر ابر
Ошкорои ҳамчуи ҷам дар панҷаи аҳрӣманӣ
آشکارا همچو جم در پنجهٔ اهریمنی
Кебеки доне аз чаҳ ояд пеши боз ва бобизан
کبک دانی از چه آید پیش باز و بابزن
То дар оташдон шавад саргарми болу пари занӣ
تا در آتشدان شود سرگرم بال و پر زنی
Бас дар ин сармои сахту рӯзи барфу абри тор
بس در این سرمای سخت و روز برف و ابر تار
Гарм шуд ҳангомаи ангушту чӯбу равшанӣ
گرم شد هنگامهٔ انگشت و چوب و روشنی
Гавҳариро сар ба санг аз пешаи ангушт гар
گوهری را سر به سنگ از پیشهٔ انگشت گر
Симу зарро хӯн ба дил аз теша ҳизум кунӣ
سیم و زر را خون به دل از تیشه هیزم کنی