Он тоирӣ ки дар қафаси танг хона дошт

آن طایری که در قفس تنگ خانه داشت

Дар дили куҷо дигар ҳаваси об ва дона дошт

در دل کجا دگر هوس آب و دانه داشت

Дасти замона кӣ кунадаш поймоли ҷавр

دست زمانه کی کندش پایمال جور

Ҳар сар ки поси хизмати ин остона дошт

هر سر که پاس خدمت این آستانه داشت

Баҳри гиреҳи гушойии дили тохт то хутан

بهر گره‌گشایی دل تاخت تا ختن

Он боди машки буи ки дар даст шона дошт

آن باد مشک‌بوی که در دست شانه داشت

Моро ба рӯзи васл чаро ошно накард

ما را به روز وصل چرا آشنا نکرد

Таъсир дар дилат агар оҳ шабона дошт

تأثیر در دلت اگر آه شبانه داشت

Чун не наво шуд аз дил ҳар бе навои баланд

چون نی نوا شد از دل هر بی‌نوا بلند

Сози ту бас ки шӯру наво дар тарона дошт

ساز تو بس که شور و نوا در ترانه داشت

Дишаб ба ҷурми онкии з ҳиҷрон намурда ем

دیشب به جرم آنکه ز هجران نمرده‌ایم

Имрӯзи баҳри куштани мо сад баҳона дошт

امروز بهر کشتن ما صد بهانه داشت

Чун нофаи хӯн ба дили зи ғизолон машк мӯаст

چون نافه خون به دل ز غزالان مشک‌موست

Ҳар кас чу фаррухии ғазал ошиқона дошт

هر کس چو فرخی غزل عاشقانه داشت