Ҷони ман танҳо на хубонро сабоҳат лозим аст
جان من تنها نه خوبان را صباحت لازم است
Ғайри хӯбии хубрӯёнро малоҳат лозим аст
غیر خوبی خوبرویان را ملاحت لازم است
Мард бо озармро дар пеши мардум об нест
مرد با آزرم را در پیش مردم آب نیست
То ду нонгирӣ аз ин дунони вақоҳат лозим аст
تا دو نان گیری از این دونان وقاحت لازم است
То зи дашномии магари он лаби намак пошӣ аст
تا ز دشنامی مگر آن لب نمکپاشی است
Бар дили сад пораи мо сад ҷароҳат лозим аст
بر دل صد پاره ما صد جراحت لازم است
Кишти моро зиндагӣ эй марги охири ҳимматӣ
کشت ما را زندگی ای مرگ آخر همتی
Каз пас як умри заҳмати истироҳат лозим аст
کز پس یک عمر زحمت استراحت لازم است
Дар ғазал танҳо наёяд дилрабоеи дили писанд
در غزل تنها نیاید دلربایی دلپسند
Балки ғайр аз дилрабоеҳо фасоҳат лозим аст
بلکه غیر از دلرباییها فصاحت لازم است