Ростии каҷи кулҳо аҳди ту сахт омад суст

راستی کج کلها عهد تو سخت آمد سست

Рафтӣу аҳд шикастӣ набад ин кори дуруст

رفتی و عهد شکستی نبد این کار درست

Рӯзи аввали зи ғамати мардуму шодам ки ба марг

روز اول ز غمت مردم و شادم که به مرگ

Чораи охири худ хуб намудем зи нахуст

چاره آخر خود خوب نمودم ز نخست

Лолаи он рӯз чу ман шуд ба чамани доғ ба дил

لاله آن روز چو من شد به چمن داغ به دل

Каз самани сабза ва аз сӯрӣ ӯ сӯсан раст

کز سمن سبزه و از سوری او سوسن رست

Онкии рӯзӣ ба сари кӯии тўош пой расед

آنکه روزی به سر کوی تواش پای رسید

Рехти хӯни он қадр аз дида ки даст аз ҷони шаст

ریخت خون آنقدر از دیده که دست از جان شست

Риндӣу мастӣу девонагарӣ пешаи ман

رندی و مستی و دیوانه گری پیشه من

Шухӣу дилбарӣу пардаи дарии шеваи тест

شوخی و دلبری و پرده دری شیوه تست

Хок бар оби бақои бод ки аз оташи ишқ

خاک بر آب بقا باد که از آتش عشق

Ёфт Хизри дили ман ончии Сикандар май ҷуст

یافت خضر دل من آنچه سکندر می جست

Хезад аз язд чу ман фаррухии устоди сухан

خیزد از یزد چو من فرخی استاد سخن

Хостгар унсурӣ аз Балху абўолФтҳ аз баст

خاست گر عنصری از بلخ و ابوالفتح از بست