Шаби ғами рӯзи ману моҳи мҳн сол манаст

شب غم روز من و ماه محن سال منست

Рўзгорист ки аз дасти ту ин ҳол манаст

روزگاریست که از دست تو این حال منست

Бскаҳи дилтанг аз ин зиндагӣ талх шудам

بسکه دلتنگ از این زندگی تلخ شدم

Мурдан акнӯн ба худои ғоят омол манаст

مردن اکنون به خدا غایت آمال منست

Дӯст бо ҳар ки шудам душман ҷонам гардид

دوست با هر که شدم دشمن جانم گردید

Чаканами ӣнҳама аз шавамӣ иқбол манаст

چکنم اینهمه از شومی اقبال منست

Дар миёни ҳамаи мурғони чамани фасли баҳор

در میان همه مرغان چمن فصل بهار

Онкӣ бишкаста шуд аз санги ситам , бол манаст

آنکه بشکسته شد از سنگ ستم، بال منست

Ба гуноҳӣ ки чу хуршед гирифтам пешӣ

به گناهی که چو خورشید گرفتم پیشی

Чашм ҳар ахтар сӯзанда ба дунбол манаст

چشم هر اختر سوزنده به دنبال منست

Фаррухӣ чун ту ва ман кас ба схндонӣ нест

فرخی چون تو و من کس به سخندانی نیست

Шеъри ширини зи туу малики сухан мол манаст

شعر شیرین ز تو و ملک سخن مال منست