Гарчи маҷнӯнаму саҳрои ҷунуни ҷой ман аст

گرچه مجنونم و صحرای جنون جای من است

Лек девонатар аз ман дили шайдоӣ ман аст

لیک دیوانه‌تر از من دلِ شیدای من است

Охир аз роҳи дилу дидаи сари оради берун

آخر از راه دل و دیده سر آرد بیرون

Неши он хор ки аз дасти ту дар пой ман аст

نیش آن خار که از دست تو در پای من است

Рахт барбаст зи дили шодӣу ҳангоми видоъ

رخت بربست ز دل شادی و هنگام وداع

Бо ғамат гуфт ки ё ҷои ту ё ҷой ман аст

با غمت گفت که یا جای تو یا جای من است

Ҷомаеро ки ба хӯн ранг намудем имрӯз

جامه‌ای را که به خون رنگ نمودم امروز

Бар ҷФокории ту шоҳиди фардоӣ ман аст

بر جفاکاری تو شاهد فردای من است

Чизҳое ки набоист бибинад , бас дид

چیزهایی که نبایست ببیند، بس دید

Ба худои қотили ман дидаи биноӣ ман аст

به خدا قاتلِ من دیدهٔ بینای من است

Сари таслим ба чарх онкӣ наёвард фурӯд

سرِ تسلیم به چرخ آنکه نیاورد فرود

Бо ҳамаи ҷавру ситами ҳиммати волоӣ ман аст

با همه جور و ستم همّتِ والای من است

Дили тамошоеи ту , дидаи тамошоеи дил

دل تماشایی تو، دیده تماشایی دل

Ман ба фикри дилу халқӣ ба тамошоӣ ман аст

من به فکر دل و خلقی به تماشای من است

Онкӣ дар роҳи талаб хаста нагардад ҳаргиз

آنکه در راهِ طلب خسته نگردد هرگز

Пои пуробилаи бодияи паймоӣ ман аст

پای پُرآبلهٔ بادیه‌پیمای من است