Қамарӣ чу ман мдиҳи ту сарв чаман нагуфт

قمری چو من مدیح تو سرو چمن نگفت

Гар гуфт мадҳи сарви чамани ҳамчу ман нагуфт

گر گفت مدح سرو چمن همچو من نگفت

Ҳар ҷо рӯй ҳикояти ширин ва хусрав аст

هر جا روی حکایت شیرین و خسرو است

Як тани сухани зи дарди дил кӯҳкан нагуфт

یک تن سخن ز درد دل کوهکن نگفت

Парвона аз шарорае аз даст рафт лек

پروانه از شراره ای از دست رفت لیک

Бо онкии шамъи сӯхти саропо сухан нагуфт

با آنکه شمع سوخت سراپا سخن نگفت

Ҳар кас ки дид лаъл чу ёқӯти дӯст ро

هر کس که دید لعل چو یاقوت دوست را

Дигари сухани зи ранги ақиқ Яман нагуфт

دیگر سخن ز رنگ عقیق یمن نگفت

Хӯни маро чу шер хӯрд шаккарини лабӣ

خون مرا چو شیر خورد شکرین لبی

Каз кӯдакии дурусти забонаш лбн нагуфт

کز کودکی درست زبانش لبن نگفت

Ин дил ки шуд ба ҳалқаи зулфати шабии асир

این دل که شد به حلقه زلفت شبی اسیر

То рӯзи ҷузи ҳикояти банд ва шикан нагуфт

تا روز جز حکایت بند و شکن نگفت

Як умри васфи ҳасани ту гар гуфт фаррухӣ

یک عمر وصف حسن تو گر گفت فرخی

Шуд бози мӯътариф ки ба ваҷҳ ҳасан нагуфт

شد باز معترف که به وجه حسن نگفت