зи бас эй дида сар кардӣ шаби ғами ашкборӣ ро

ز بس ای دیده سر کردی شبِ غم اشکباری را

Ба рӯзи хеши бншондии ману абри баҳорӣ ро

به روزِ خویش بنشاندی من و ابرِ بهاری را

Гадо ва бенавоу покбозу муфлису мискин

گدا و بی‌نوا و پاکباز و مُفلِس و مِسکین

Надорад кас чу ман сармоя беэътиборӣ ро

ندارد کس چو من سرمایهٔ بی‌اعتباری را

Чаро чун нофа оҳӯ нагардад хӯни дили доно

چرا چون نافهٔ آهو نگردد خونِ دل دانا

Дар он кишвар ки пшк арзон кунад машки тторӣ ро

در آن کشور که پُشک ارزان کند مُشکِ تتاری را

Гана бо пофишорӣ кард эҷоди тиҳии дастӣ

غِنا با پافشاری کرد ایجادِ تهی‌دستی

Худои вайрони намояди хонаи сармояи дорӣ ро

خدا ویران نماید خانهٔ سرمایه‌داری را

Ваколат чун вазорат шуд радифи номи ашрофӣ

وکالت چون وزارت شد ردیفِ نامِ اشرافی

Чаҳ хуб омухтанд ин қавми илми харсаворӣ ро

چه خوب آموختند این قوم علمِ خرسواری را

зи ҷаври корфармои коргари он сон ба худ ларзад

ز جورِ کارفرما کارگر آن سان به خود لرزد

Ки гардад рӯбаҳи рӯи Кебеки дарии бози шикорӣ ро

که گردد روبه‌رو کبکِ دری بازِ شکاری را

зи бас бе офтоби оризати шабро саҳар кардам

ز بس بی‌آفتابِ عارِضت شب را سحر کردم

зи ман омухти ахтар , шеваи шаби зиндаи дорӣ ро

ز من آموخت اختر، شیوهٔ شب‌زنده‌داری را