Ба ҳангоми сияҳи рӯзӣ илм кун қади мардӣ ро

به هنگامِ سیه‌روزی عَلَم کن قَدِّ مردی را

зи хӯни сурхи фом худ бишӯй ин ранги зардӣ ро

ز خونِ سرخ‌فامِ خود بشوی این رنگِ زردی را

Насиби мардуми доно ба ҷузи хӯн ҷигар набӯд

نصیبِ مردمِ دانا به جز خونِ جگر نَبوَد

Дар он кишвар ки халқаш карда одати ҳарзаи гардӣ ро

در آن کشور که خلقش کرده عادت هرزه‌گردی را

зи ледирҳои ҷамъият надидам ғайри худхоҳӣ

ز لیدرهای جمعیت ندیدم غیر خودخواهی

Аз он бо ҷабр кардам ихтиёри иқдоми фардӣ ро

از آن با جبر کردم اختیار اقدامِ فردی را

Кунун тозам чунон бар ин муборизҳои нолоиқ

کنون تازم چنان بر این مبارزهای نالایق

Ки то берун кунанд аз сари ҳавои ҳам набардӣ ро

که تا بیرون کنند از سر هوای هم‌نبردی را

Шабӣ каз сӯз дил шуд барқи оҳами осмони паймо

شبی کز سوزِ دل شد برقِ آهم آسمان‌پیما

Чу бахти худ сияҳ кардам , сипеҳри лоҷувардӣ ро

چو بختِ خود سیه کردم، سپهرِ لاجوردی را