Абри чашм аз сӯзи дил то гиряро сар ме кунад
ابر چشم از سوز دل تا گریه را سر میکند
Ҳркҷо хокӣаст аз борони хӯн тар ме кунад
هرکجا خاکیست از باران خون تر میکند
То зи хусрави обрӯии оташи зартушти рехт
تا ز خسرو آبروی آتش زرتشت ریخت
Ганҷи бодоўри зи ҳасрати хок бар сар ме кунад
گنج بادآور ز حسرت خاک بر سر میکند
Хайр дар ҷинс башар набӯд худоё раҳм кун
خیر در جنس بشر نبود خدایا رحم کن
Ин башарро каз барои хайри худ шар ме кунад
این بشر را کز برای خیر خود شر میکند
Симро нобӯд бояд кард кин шийъи палид
سیم را نابود باید کرد کاین شیء پلید
Муъмини садсоларо як рӯза кофар ме кунад
مؤمن صدساله را یکروزه کافر میکند
Хоки пои сарви озодам ки бо дасти тиҳӣ
خاک پای سرو آزادم که با دست تهی
Сарфарозӣ бар дарахтон тавонгар ме кунад
سرفرازی بر درختان توانگر میکند