Чун сабу дар пои хам ҳар кас чу ман сари суда буд

چون سبو در پای خم هر کس چو من سر سوده بود

Ҳамчуи соғари даврҳо аз дасти ғами осӯда буд

همچو ساغر دورها از دست غم آسوده بود

Порсоёнро зи баси мастӣ гиребонгир шуд

پارسایان را ز بس مستی گریبانگیر شد

Доман ҳар каси гирифтем аз шароби олӯда буд

دامن هر کس گرفتیم از شراب آلوده بود

Дудмони чарх аз он равшан буд то растхез

دودمان چرخ از آن روشن بود تا رستخیز

Зонка ҳамчун офтоб ӯро чароғи дӯда буд

زانکه همچون آفتاب او را چراغ دوده بود

Онкии роҳи суди худро дар зиён халқ дид

آنکه راه سود خود را در زیان خلق دید

Аз раҳи бидоншии роҳи хатои паймӯда буд

از ره بی‌دانشی راه خطا پیموده بود

То нахурдам менадонистам ки дар айёми умр

تا نخوردم می ندانستم که در ایام عمر

Ҷузи ғам меончӣ мехӯрдам ғами беҳуда буд

جز غم می آنچه می‌خوردم غم بیهوده بود

Вой бар он шаҳр беқонӯн ки қонӯни андари он

وای بر آن شهر بی‌قانون که قانون اندر آن

Ҳамчуи андари коФрстони мусҳафи фарсӯда буд

همچو اندر کافرستان مصحف فرسوده بود

Онкӣ дар занҷир кард афкори моро фаррухӣ

آنکه در زنجیر کرد افکار ما را فرخی

Дар ҳақиқати офтобиро ба гуландӯда буд

در حقیقت آفتابی را به گل اندوده بود