Шоҳӣ ки шери пеши ҳисомаш чу рӯбаҳ аст

شاهی که شیر پیش حسامش چو روبه است

Фармони даҳ ҷаҳони ъздолдин тғншаҳ аст

فرمان ده جهان عضدالدین طُغَنشَه است

Он хусравӣ ки хусрави аҷроми осмон

آن خسروی که خسرو اجرام آسمان

Дар таҳти ҳукм ӯ чу муқӣмон дар гуҳ аст

در تحت حکم او چو مقیمان در گه است

Аз баҳри ҷазби ханҷари биҷодаҳ ранг ӯст

از بهر جذب خنجر بیجاده رنگ اوست

Дар охири мҷраҳ агар пурҳ ки ӯст

در آخر مَجِرّه اگر پرّه کَه است

Шоҳои тарози рояти внқши нигини ту

شاها طراز رایت ونقش نگین تو

То рӯзи ҳашари ояти насри ман аллоҳ аст

تا روز حشر آیت نصرٌ من الله است

Рои ту бар муҳӣти фалак хайма зад чунонк

رای تو بر محیط فلک خیمه زد چنانک

Гӯйӣ ки офтоби ду ё осмон даҳ аст

گویی که آفتاب دو یا آسمان ده است

Дар рӯзгори адли ту олами зи хуррамӣ

در روزگار عدل تو عالم ز خرمی

Гӯйӣ ки табъи зирак ё айш аблаҳ аст

گویی که طبع زیرک یا عیش ابله است

Дарё ба қабзаи кафи гавҳар нишон туаст

دریا به قبضه کف گوهر نشان توست

Ореи булӯр низ ба гавҳар мушаббаҳ аст

آری بلور نیز به گوهر مشبه است

Пеши сарои пардаи қадари ту фии алмисл

پیش سرای پرده قدر تو فی المثل

Ин баркашида манзари гардун чу харгаҳ аст

این برکشیده منظر گردون چو خرگه است

Шуд субҳи душманони ту аз хӯни дили шафақ

شد صبح دشمنان تو از خون دل شفق

Вази рӯзи давлати ту ҳануз ин саҳар гуҳ аст

وز روز دولت تو هنوز این سحر گه است

Вақте ки бози қаҳри ту парвоз ме кунад

وقتی که باز قهر تو پرواز می کند

Дар чанг ӯ уқоби фалаки ҳамчу абра аст

در چنگ او عقاب فلک همچو ابره است

Азрдаҳ буд табъи ҷаҳон аз қазои бад

ازرده بود طبع جهان از قضای بد

Имрӯз дар ҳимояти адл мураффаҳ аст

امروز در حمایت عدل مرفه است

Бар даст нест бо ту фалак аз барои онк

بر دست نیست با تو فلک از برای آنک

Мухтор буд доиму имрӯз макра аст

مختار بود دائم و امروز مکره است

Зон рӯзи бози ҳодисаро сари фурӯ шудаи сет

زان روز باز حادثه را سر فرو شده ست

Когоаҳ шуд ки дидаи ҳзми ту огаҳ аст

کاگاه شد که دیده حزم تو آگه است

Умрии замонаро сар дандон нашуд сипед

عمری زمانه را سر دندان نشد سپید

Ва имрӯзи савти ханда ӯ ҷумла қҳқаҳ аст

و امروز صوت خنده او جمله قهقه است

Аз рӯзу шаб мшҳраҳ дӯхт рӯзгор

از روز و شب مشهره دوخت روزگار

Бар қади кибриёии ту ваон низ кӯтаҳ аст

بر قد کبریای تو وان نیز کوته است

Ҳршаҳ ки рух зпил нтобед рӯзи разм

هرشه که رخ زپیل نتابید روز رزم

Дар пеши ҳамлаи ту чу андари ърӣ шаҳ аст

در پیش حمله تو چو اندر عِری شه است

Рой ту насахт малакӯтаст ва ҳар чаҳ ҳаст

رای تو نسخت ملکوت است و هر چه هست

Донистае магар ки яке лафз ва он ба аст

دانسته ای مگر که یکی لفظ و آن به است

Наврӯзу иди ҳарду ба хизмат шитофтанд

نوروز و عید هردو به خدمت شتافتند

Бо онки давлати ту з ҳар ду муназзаҳ аст

با آنک دولت تو ز هر دو منزه است

Наврӯзро ҷалоли ту фархунда бо ду ид

نوروز را جلال تو فرخنده با دو عید

Аз талъати хуҷаста ки ӯ низ ҳамраҳ аст

از طلعت خجسته که او نیز همره است