Наврӯз фаррух омаду буи баҳор дод

نوروز فرخ آمد و بوی بهار داد

Буии баҳору муждаи зулфин ёр дод

بوی بهار و مژده زلفین یار داد

Ёрӣ казу вазифаи наврӯзи хостам

یاری کزو وظیفه نوروز خواستم

Гуфт аз лабами рутаби даҳум аз ғамза хор дод

گفت از لبم رطب دهم از غمزه خار داد

Туркӣ чаҳ тарки санги дилии вчаҳи санги дил

ترکی چه ترک سنگ دلی وچه سنگ دل

Каз баҳр бӯсаем ҳазор интизор дод

کز بهر بوسه ایم هزار انتظار داد

Бо ман наменишаст ба ҷоми туранҷи шакл

با من نمی نشست به جام ترنج شکل

ӯ об нор хӯрду марои тоб нор дод

او آب نار خورد و مرا تاب نار داد

Чун мори муҳраи хостам аз ҳалқаи лабаш

چون مار مهره خواستم از حلقه لبش

Дар печ рафт зулфаши вози муҳра мор дод

در پیچ رفت زلفش واز مهره مار داد

Омад ғамаши вилояти ҷонрои ситад ба зӯр

آمد غمش ولایت جانرا ستد به زور

Дар дил нишасту қалъаи ҷонро ҳисор дод

در دل نشست و قلعه جان را حصار داد

Гуфтам ба ҷони шаҳ ки зҷонм бидор даст

گفتم به جان شه که زجانم بدار دست

Чун ном шаҳ шунид ба ҷон зинҳор дод

چون نام شه شنید به جان زینهار داد

Шоҳи ҷаҳони атобаки аъзам ки давлаташ

شاه جهان اتابک اعظم که دولتش

Бо рӯй маликро ба банноӣ устувор дод

با روی ملک را به بنای استوار داد

Дорои асри нусрати дайни ихтиёри малик

دارای عصر نصرت دین اختیار ملک

Коизд бар ихтиёри худаш ихтиёр дод

کایزد بر اختیار خودش اختیار داد

Сари дафтари хилофати Абубакри космон

سر دفتر خلافت ابوبکر کاسمان

Аз дида назул бараду зҷонш нисор дод

از دیده نزل برد و زجانش نثار داد

Шоҳаншаҳӣ ки дар азимати боргоҳ ӯ

شاهنشهی که در عظمت بارگاه او

Бар осмони расонад касеро ки бор дод

بر آسمان رساند کسی را که بار داد

Ҳайдари салобатӣ ки ба сарҳои душманон

حیدر صلابتی که به سرهای دشمنان

Шамшер ӯ нишони сар зулфиқор дод

شمشیر او نشان سر ذوالفقار داد

Кайхусрави замона ки ҷом ҷаҳон намой

کیخسرو زمانه که جام جهان نمای

ӯро майу мухолиф ӯро хумор дод

او را می و مخالف او را خمار داد

Кшўрстони Сикандари сонӣ ки Хизри файз

کشورستان سکندرِ ثانی که خضر فیض

Оби ҳаёт ӯ з май хушгувори бод

آب حیات او ز می خوشگوار باد

Май хӯрданаши мубин ки збҳри салоҳи малик

می خوردنش مبین که زبهر صلاح ملک

Машғӯле ба чашми бад рӯзгор дод

مشغولیی به چشم بد روزگار داد

Чун вақт тоъат омад ва ҳангом дод буд

چون وقت طاعت آمد و هنگام داد بود

Пӯшида кард тоъати вдод ошкор дод

پوشیده کرد طاعت وداد آشکار داد

Аз ғайрати ҷаҳон ба сари теғу мқръаҳ

از غیرت جهان به سر تیغ و مقرعه

Як як ситад вале ба яке сад ҳазор дод

یک یک ستد ولی به یکی صد هزار داد

Чун абри кобро ба шумор ва адад кашид

چون ابر کاب را به شمار و عدد کشید

Вонгаҳ ки дод беадад ва бешумор дод

وانگه که داد بی عدد و بی شمار داد

Мироси хори малики Фаридун ба олам ӯст

میراث خوار ملک فریدون به عالم اوست

Миросро замона ба мирос хор дод

میراث را زمانه به میراث خوار داد

Давлат чўдид кӯаст қарори ҳамаи вуҷӯд

دولت چودید کوست قرار همه وجود

Малики вуҷӯдро ҳама бар вай қарор дод

ملک وجود را همه بر وی قرار داد

Ҳар чанд ман ба ганҷи қаноати тавонгарам

هر چند من به گنج قناعت توانگرم

Бе баррагии тамоми гуламро ғубор дод

بی برگی تمام گلم را غبار داد

Зон пештар ки хоки заминро буд қарор

زان پیشتر که خاک زمین را بود قرار

Ва афзӯн аз онки даври фалакро мидод дод

و افزون از آنک دور فلک را مداد داد

Сарсабзии фалак ба замини бӯси шоҳи бод

سرسبزی فلک به زمین بوس شاه باد

Хатми сухани нигар чу накӯ ёдгор дод

ختم سخن نگر چو نکو یادگار داد