Гетӣ ки аввалаши адам ва охираш фаност

گیتی که اولش عدم و آخرش فناست

Дар ҳақ ӯ гумони сабот ва бақо хатост

در حقّ او گمان ثَبات و بقا خطاست

Бунёди чарх бар сар обаст азин қабл

بنیاد چرخ بر سر آب است ازین قِبَل

Пайваста дар таҳарруки даврӣ чу Асияст

پیوسته در تحرّک دوری چو آسیاست

Мушкилтар ин кигар ба мисли даври рӯзгор

مشکل‌تر این که گر به مَثَل دور روزگار

Рӯзии ду муҳлатӣ диҳадат гӯйӣ он бақост

روزی دو مهلتی دهدت گویی آن بقاست

Восиқ машав ба умр ки дар хоб ғифлат аст

واثق مشو به عمر که در خواب غفلت است

Он кас ки чори болаш арконаш муттакост

آن کس که چار بالش ارکانش متکاست

Чун тинатати зи меҳнат ва ҳасрат сиришта анд

چون طینتت ز محنت و حسرت سرشته‌اند

Гар ваҳшу тайр бар ту бгринд , ҳам равост

گر وَحش و طیر بر تو بگریند، هم رواست

Не , не ! азин миёнаи ту махсӯси нестӣ

نی،نی! ازین میانه تو مخصوص نیستی

Дар ҳар ки бенгарӣ ба ҳамин доғ мубталост

در هر که بنگری به همین داغ مبتلاست

Аз мумкинот ба з малик нест ҳеҷ кас

از ممکنات به ز مَلَک نیست هیچ کس

ӯ ҳам асири даҳшат даргоҳ кибриёст

او هم اسیر دهشت درگاه کبریاست

Венаи осмон ки ҷавҳар алавӣаст ном ӯ

وین آسمان که جوهر علوی است نام او

Бингар чигуна қоматаш аз бори ғами дўтост

بنگر چگونه قامتش از بار غم دوتاست

Хуршедро ки мардумаки чашм олам аст

خورشید را که مردمک چشم عالم است

Трдомнии абри сияҳ , монеъи зёст

تردامنی ابر سیه، مانع ضیاست

Гардуни хилофи унсуру зулмати нақизи нур

گردون خلاف عنصر و ظلمت نقیض نور

Оташи адуи обу замин душман ҳавост

آتش عدو آب و زمین دشمن هواست

Аз санги гиряи байн ва магӯ кон тарашшӯҳ аст

از سنگ گریه بین و مگو کان ترشح است

Вази кӯҳи нолаи дон ва мапиндор кони садост

وز کوه ناله دان و مپندار کان صداست

Дарёи фитода дар таб ларзаст рӯзу шаб

دریا فتاده در تب لرز است روز و شب

Таъми даҳону гзнаҳ рӯйиш бидон гўост

طعم دهان و گزنه رویَش بدان گواست

Пели тамоми хилқати муҳками ниҳод ро

پیل تمام خلقت محکم نهاد را

Аз неши пашшаи ғусса беҳад ва мунтаҳост

از نیش پشّه غصه بی حد و منتهاست

Шери жён ки лоф ба сар панҷа ме занад

شیر ژیان که لاف به سر پنجه می زند

Аз дасти мӯр дар кафи сад меҳнат ва балост

از دست مور در کف صد محنت و بلاست

Венаи ёри нозанин ки сар ангушт ме газад

وین یار نازنین که سَر انگشت می گزد

Ҳам меҳнатӣаст гарна тапиданаш аз куҷост ?

هم محنتی است گرنه تپیدنش از کجاست؟

Кебеки дарӣ ки қаҳқаҳа шавқ ме занад

کبک دری که قهقهه شوق می‌زند

Осеби қаҳри панҷаи шоҳинаш дар қафост

آسیب قهر پنجه شاهینش در قفاست

Товуси мейри хубон бо қайд ваҳшат аст

طاووس میر خوبان با قید وحشت است

Симурғи шоҳи мурғон дар ҳабс инзивост

سیمرغ شاه مرغان در حبس انزواست

Венаи одамӣ ки зубда арконаш ме ниҳанд

وین آدمی که زبدۀ ارکانش می‌نهند

Пайваста дар кашокаши ин чор аждаҳост

پیوسته در کشاکش این چار اژدهاست

Ақласт бар сари омада аз коинот ва ӯ

عقل است بر سر آمده از کاینات و او

Ҳам поймоли шаҳвату даст хуш ҳавост

هم پایمال شهوت و دست خوش هواست

Ҳоли набот гарчи нагуфтам барин мизоҷ

حال نبات گرچه نگفتم برین مزاج

Май дон ва май гузар ки збўл аз пас намост

می دان و می گذر که ذُبول از پس نماست

Малики худои собит ва боқӣаст баъди азин

ملک خدای ثابت و باقی است بعد ازین

Осори хайри сафдари олам дигар ҳбост

آثار خیر صفدر عالم دگر هباست

Фармондиҳи акобри офоқи сайфи дайн

فرمانده اکابر آفاق سیف دین

КонФоси адл ӯ мадад накҳат сабост

کانفاس عدل او مدد نکهت صباست

Он сафдарӣ ки равнақи як рӯз бар ӯ

آن صفدری که رونق یک روزِ برّ او

Узри ҳазор солаи ҷафои ҷаҳони бхўост

عذر هزار ساله جفای جهان بخواست

Садраши мақари ҷоҳ ва дараш ҷой давлат аст

صدرش مقرّ جاه و درش جای دولت است

Табъаши макони лутфу кафш маъдан сахост

طبعش مکان لطف و کفَش معدن سخاست

эй пеши рои равшани ту ҳамчуи офтоб

ای پیش رای روشن تو همچو آفتاب

Ҳар сари ҳикматӣ ки пас парда қазост

هر سرّ حکمتی که پس پرده قضاست

Зоти ту бар замини асар лутф эзадаст

ذات تو بر زمین اثر لطف ایزدست

Адли ту дар ҷаҳони назар раҳмат худост

عدل تو در جهان نظر رحمت خداست

Дайни ҳудо [ зи поя ] саъй ту шуд қавӣ

دین هدی [ز پایه] سعی تو شد قوی

Кори ҷаҳон ба сояи адли ту гашти рост

کار جهان به سایه عدل تو گشت راست

Гардун ки бо ҷафо нафасӣ дошт пеши азин

گردون که با جفا نفسی داشت پیش ازین

Акнӯн намезанад нафасии кон на дар вафост

اکنون نمی زند نفسی کان نه در وفاست

Исмати ҳамон буд ки туро бар забону даст

عصمت همان بود که تو را بر زبان و دست

Чизе намеравад ки на ҳақро дар он ризост

چیزی نمی رود که نه حق را در آن رضاست

Аз оби теғати оташи фитна фурӯ нишаст

از آب تیغت آتش فتنه فرو نشست

Ва овозаи амони зи ҳудӯди ҷаҳони бхост

و آوازه امان ز حدود جهان بخاست

Рои муқаддаси ту ки бар ғайб мушарраф аст

رای مقدس تو که بر غیب مشرف است

Аз моҷарои қиссаи ман бехабар чарост ?

از ماجرای قصۀ من بی خبر چراست؟

Он меҳнатам мапурс ки қурби чаҳор моҳ

آن محنتم مپرس که قرب چهار ماه

Даврони чарх беиваз аз умри ман бкост

دوران چرخ بی عوض از عمر من بکاست

Ин ҳасратами бтар ки дарин вақт рӯй ман

این حسرتم بتر که درین وقت روی من

Аз хоки остонаи шоҳ ҷаҳон ҷудост

از خاک آستانۀ شاه جهان جداست

Ҳангоми он ки ҷилваи фатҳ ва зафар кунам

هنگام آن که جلوۀ فتح و ظفر کنم

Корами шикояти фалак ва шарҳ ибтилост

کارم شکایت فلک و شرح ابتلاست

Гетӣ ба ҷои ман збдӣ кард онч кард

گیتی به جای من زبدی کرد آنچ کرد

Гар лутфи ту тадорук корам кунад равост

گر لطف تو تدارک کارم کند رواست

То дар мазоқи одамӣ аз роҳи ақлу рӯҳ

تا در مذاق آدمی از راه عقل و روح

Талхии хавф ҳамбар ширинӣ раҷост

تلخی خوف همبر شیرینی رجاست

Бодо ҳамеша қиблаи хавфу раҷои халқ

بادا همیشه قبلۀ خوف و رجای خلق

Садри ту ҳамчунонк фалак қибла дуост

صدر تو همچنانک فلک قبلۀ دعاست