Ҳалқаи зулфи ёр , дом балост

حلقه زلف یار ، دام بلاست

Дили дарав бастаем айн хатост

دل درو بسته ایم عین خطاست

Кори дил беҳтараст кӯи шабу рӯз

کار دل بهتر است کو شب و روز

Дар тамошои гуҳ насим сабост

در تماشا گه نسیم صباست

Ҷон бар лаби расидаро бтар аст

جان بر لب رسیده را بتر است

Каз муқӣмони остони ъност

کز مقیمان آستان عناست

То бути ман ба дилбарӣ бинишаст

تا بُت من به دلبری بنشست

Қалами офият змо бархест

قلم عافیت زما برخاست

Борҳо гуфтамаш ки кисвати ишқ

بارها گفتمش که کسوت عشق

Барқад ҳар касе наёяд рост

برقد هر کسی نیاید راست

Даст дар хсл мекунӣ ҳаши дор

دست در خصل می کنی هش دار

Муҳра дар шшдр ва ҳариф дағост

مهره در ششدر و حریف دغاست

Гарчи маъҳуди осмон , ситам аст

گرچه معهود آسمان، ستم است

Врчаҳи ойини рӯзгор , ҷафост

ورچه آیین روزگار، جفاست

Чашми шӯхаш ки рӯзгор вааш аст

چشم شوخش که روزگار وَش است

Хати сабзаш ки осмон осост

خط سبزش که آسمان آساست

Дар ҷафоу ситами чунон шуда анд

در جفا و ستم چنان شده اند

Кончаҳ эшон кунанд адл ва вафост

کانچه ایشان کنند عدل و وفاست

Ҷаври эшон зҳди гузашт кунун

جور ایشان زحد گذشت کنون

Навбати адли сидолрؤсост

نوبت عدل سیدالرؤساست

Садри олии бҳоءи дайни бўбкр

صدر عالی بهاء دین بوبکر

Ки аз ӯ маликро ҳазор баҳост

که از او ملک را هزار بهاست

Онк дар пеши файзи эҳсонаш

آنک در پیش فیض احسانش

Аз хаҷали мондагон яке дарёст

از خجل ماندگان یکی دریاست

Вонк бар остони маймунаш

وانک بر آستان میمونش

Аз камари бастагон яке ҷавзост

از کمر بستگان یکی جوزاست

Маснади қадар ва Комронӣ ӯст

مسند قدر و کامرانی اوست

Ки зибри дасти қуббаи хзрост

که زبر دست قبّه خضراست

Пеши хуршеди ҳимматаши хуршед

پیش خورشید همتش خورشید

Аз таҳайюр чу дидаи ҳрбост

از تحیّر چو دیده حرباست

Чархро амтсоли фурмонаш

چرخ را امتثال فرمانش

Дар баду неки мақсади ақсост

در بد و نیک مقصد اقصاست

Ҳиммат ӯст олимӣ ки дарав

همت اوست عالمی که درو

Ҳар ду олам чу зарра нопидост

هر دو عالم چو ذرّه ناپیداست

эй Хизри сиратӣ ки ҳамчу кулем

ای خضر سیرتی که همچو کلیم

Дар маъонии туро яд Байзост

در معانی تو را ید بیضاست

Аз насими сабои давлати ту

از نسیم صبای دولت تو

Гулбуни мкрмт ба нашав ва намост

گلبن مَکرُمت به نشو و نماست

Гар забони қазои фурӯи бандад

گر زبان قضا فرو بندد

Нӯки калаки ту тарҷумон қазост

نوک کلک تو ترجمان قضاست

Вари камӣни фано кушода шавад

ور کمین فنا گشاده شود

Давлатати розмон дафъ фаност

دولتت راضمان دفع فناست

Ному овозаи макорими ту

نام و آوازه مکارم تو

Дар ҷаҳони ҳамраҳи сабоҳу мсост

در جهان همره صباح و مساست

Фитна дар аҳди бози айвонат

فتنه در عهد باز ایوانت

Аз асирон чнгл анқост

از اسیران چنگل عنقاست

эй фалак дар ҳавои ту якто

ای فلک در هوای تو یکتا

Пуштам аз бори миннати ту ду то сет

پشتم از بار منّت تو دو تا ست

Мкрмтҳо ҳаме кунӣ бе онк

مَکرُمَتها همی کنی بی آنک

Аз миннати ҳеҷ илтимосӣ ҷазост

از منت هیچ التماسی جزاست

Ман ба мадҳат забон надода ҳануз

من به مدحت زبان نداده هنوز

Карамати узри сад қасидаи бхўост

کرمت عذر صد قصیده بخواست

Нафратӣ дошт хотирам аз шеър

نفرتی داشت خاطرم از شعر

Зонк ин нақз мансаб фузалост

زانک این نقض منصب فضلاست

Ғаразами мадҳати ту буд арнӣ

غرضم مدحت تو بود ارنی

Шоирӣ аз куҷо ва ӯ з куҷост

شاعری از کجا و او ز کجاست

Ман ки хилвати сарои қадари ту ро

من که خلوت سرای قدر تو را

Ҷони ман дар мақом ӯ адност

جان من در مقام او ادناست

Чун тафохур кунам ба илм аз онк

چون تفاخر کنم به علم از آنک

Номи ман дар ҷарида шеър аст

نام من در جریده شعر است

Шеър дар нафаси хеши ҳам бад нест

شعر در نفس خویش هم بد نیست

Нолаи ман з хаст шуракост

ناله من ز خست شرکاست

То асирони дасти ҳодиса ро

تا اسیران دست حادثه را

Осмони қиблаи сано ва дуост

آسمان قبله ثنا و دعاست

Вирди халқони дуои ҷони ту бод

ورد خلقان دعای جان تو باد

Косатони ту осмон сахост

کاستان تو آسمان سخاست