Зулфи сармасташ чу дар маҷлис парешоне кунад

زلف سرمستش چو در مجلس پریشانی کند

Ҷон агар ҷонро наяндозад гронҷонӣ кунад

جان اگر جان را نیندازد گرانجانی کند

Ақлҳоро аз парешон зистан набӯд гзир

عقلها را از پریشان زیستن نبود گزیر

Андари он маҷлис ки зулф ӯ парешоне кунад

اندر آن مجلس که زلف او پریشانی کند

То парешон нест бар сӯсан ҳаме сояд абир

تا پریشان نیست بر سوسن همی ساید عبیر

Чун парешони гашт бар гули анбар афшонӣ кунад

چون پریشان گشت بر گل عنبر افشانی کند

Кӣ раво дорад з рӯй ақли андари кофарӣ

کی روا دارد ز روی عقل اندر کافری

Ончии зулфи кофар ӯ бо мусулмонӣ кунад ?

آنچه زلف کافر او با مسلمانی کند؟

Аз такаббури наргиси ҷодӯии хӯни ошом ӯ

از تکبر نرگس جادوی خون آشام او

Сӯии ошиқи як назар бо сад пушаймонӣ кунад

سوی عاشق یک نظر با صد پشیمانی کند

Ишқи олами гир ӯ чун олами дилро гирифт

عشق عالم گیر او چون عالم دل را گرفت

Кас надонад то дар он олам чаҳ вайронӣ кунад

کس نداند تا در آن عالم چه ویرانی کند

эй нигорӣ каз камоли ҳасани ту андари ҷаҳон

ای نگاری کز کمال حسن تو اندر جهان

Ҳар ки хоҳад то баёни сунъ раббонӣ кунад

هر که خواهد تا بیان صنع ربانی کند

Бӯсаи пеши талъати ту моҳ гардунӣ занад

بوسه پیش طلعت تو ماه گردونی زند

Саҷдаи пеши қомати ту сарв бастоне кунад

سجده پیش قامت تو سرو بستانی کند

Но буд зулфи ту чун чавгони дили ушшоқ ро

نا بود زلف تو چون چوگان دل عشاق را

Ишқи домангир ӯ кӯй гиребонӣ кунад

عشق دامنگیر او کوی گریبانی کند

Дидаи ман абри нисонисту рӯяти гулистон

دیده من ابر نیسانیست و رویت گلستان

Гулистонро тозаи ршҳи абр Нитсаоне кунад

گلستان را تازه رشح ابر نیسانی کند

Кӯии дил май афканам дар арсаи майдони ишқ

کوی دل می افکنم در عرصه میدان عشق

То магари он гӯйро зулфи ту чу гонӣ кунад

تا مگر آن گوی را زلف تو چو گانی کند

Чанг дар фитроки адли шомили султони занам

چنگ در فتراک عدل شامل سلطان زنم

Гар дили сахти ту бо ман суст паймонӣ кунад

گر دل سخت تو با من سست پیمانی کند

Зилли ҳақи султони аъзами шаҳи сулаймони рукни дайн

ظل حق سلطان اعظم شه سلیمان رکن دین

Онки гардунаши хитоби Искандар сонӣ кунад

آنک گردونش خطاب اسکندر ثانی کند

Онк дар девон ӯ қайсар ба ҳишмат дам занад

آنک در دیوان او قیصر به حشمت دم زند

Вонк бар даргоҳ ӯ фағфур дарбоне кунад

وانک بر درگاه او فغفور دربانی کند

Онк аз табъи латифашгар мадад ёбад сабо

آنک از طبع لطیفش گر مدد یابد صبا

Дар замони ҷисмонӣонро ҷумла рӯҳонӣ кунад

در زمان جسمانیان را جمله روحانی کند

Саф занад деви впрӣ ҳар лаҳза то бар тахти малик

صف زند دیو وپری هر لحظه تا بر تخت ملک

Шоҳи рукни аддӣну алднё сулаймонӣ кунад

شاه رکن الدین و الدنیا سلیمانی کند

Равза фирдавс шуд айвони зи фари тоъаташ

روضه فردوس شد ایوان ز فر طاعتش

Шояд ар дарбон ӯ даъвӣ ризвонӣ кунад

شاید ار دربان او دعوی رضوانی کند

Ҷом ӯ бар кавсару таснӣм афсӯс оварад

جام او بر کوثر و تسنیم افسوس آورد

Ном ӯ барномаи таъзим унвонӣ кунад

نام او برنامه تعظیم عنوانی کند

ЁФаҳ бошад бар қиёси рмҳу гурзашгар касе

یافه باشد بر قیاس رمح و گرزش گر کسی

Зикри рмҳи рустаму гурз Наримонӣ кунад

ذکر رمح رستم و گرز نریمانی کند

Дар салобати ҳамчуи Мӯсои гашт шоядгар кунун

در صلابت همچو موسی گشت شاید گر کنون

Рмҳши андари дидаи аъдоаш събонӣ кунад

رمحش اندر دیده اعداش ثعبانی کند

Хусрав агар кини ту бар осмон созад мақом

خسرو اگر کین تو بر آسمان سازد مقام

Муштарӣ баҳром гардад Зуҳра кайвонӣ кунад

مشتری بهرام گردد زهره کیوانی کند

Рои аълои тўдоими малику дбнро тарбият

رای اعلای تودایم ملک و دبن را تربیت

Аз камоли нусрату таъйид раббонӣ кунад

از کمال نصرت و تایید ربانی کند

Сокинони рубъи маскӯнро ки мнқод тавонад

ساکنان ربع مسکون را که منقاد تواند

Меҳри ту дар дили макон чун рӯҳ ҳайвонӣ кунад

مهر تو در دل مکان چون روح حیوانی کند

Ҳар муборизи кӯ ба ҳиҷои теғи хунхор ту дид

هر مبارز کو به هیجا تیغ خونخوار تو دید

Пайкарашро парниёни худӣ ва хуфтоне кунад

پیکرش را پرنیان خودی و خفتانی کند

Теғи ту абрии сети хӯни афшон ки мавҷи сайл ӯ

تیغ تو ابری ست خون افشان که موج سیل او

Ҳар замон дар кишвари хасми ту тӯфонӣ кунад

هر زمان در کشور خصم تو طوفانی کند

Бар дарат хуршед агар ҷбҳт наад вақти хусуф

بر درت خورشید اگر جبهت نهد وقت خسوف

Ҷбҳтшро хоки даргоҳи ту нӯронӣ кунад

جبهتش را خاک درگاه تو نورانی کند

Хасми шайтони сирати ту гар кунад бо ту хилоф

خصم شیطان سیرت تو گر کند با تو خلاف

Он хилоф алҳақ ҳам аз васвос шайтонӣ кунад

آن خلاف الحق هم از وسواس شیطانی کند

Тири азмат аз камоли фатҳ чун гардад ҷудо

تیر عزمت از کمال فتح چون گردد جدا

Мӯӣ бар аъзои аъдои ту пайконе кунад

موی بر اعضای اعدای تو پیکانی کند

Модҳи ҷоҳи ту банда кард ғурбати ихтиёр

مادح جاه تو بنده کرد غربت اختیار

То дарин ҳазрат ба мадҳи ту сано хуоне кунад

تا درین حضرت به مدح تو ثنا خوانی کند

Хотирӣ дорад кигар дар имтиҳонаши афканӣ

خاطری دارد که گر در امتحانش افکنی

Шоирӣ на соҳирӣ на балки сҳбонӣ кунад

شاعری نه ساحری نه بلکه سحبانی کند

Гар равад бар лафзи маймунат ки кардемат қабул

گر رود بر لفظ میمونت که کردیمت قبول

Гоҳи назму насри сҳбонӣ ва ҳисоне кунад

گاه نظم و نثر سحبانی و حسانی کند

То вуҷӯди ақли комили ҷаҳлро нуқсон диҳад

تا وجود عقل کامل جهل را نقصان دهد

То бақои адли шомили зулмро фонӣ кунад

تا بقای عدل شامل ظلم را فانی کند

Бош боқӣ дар ҷаҳон то поси босу ҳайбатат

باش باقی در جهان تا پاس باس و هیبتت

Дайну давлатро ба фари ту нигаҳбонӣ кунад

دین و دولت را به فرّ تو نگهبانی کند