Сипедаи дам ки сабои мужда баҳор диҳад

سپیده دم که صبا مژده بهار دهد

Дами ҳавои мадади нофа ттор диҳад

دم هوا مدد نافه تتار دهد

Дили маро ки фаромӯш кард аҳди висол

دل مرا که فراموش کرد عهد وصال

Насими боди сабои буии зулф ёр диҳад

نسیم باد صبا بوی زلف یار دهد

зи оби дида ба мавҷӣ даров Фтм ки ба ҷаҳд

ز آب دیده به موجی دراو فتم که به جهد

Хаёлро сӯии болини ман гузор диҳад

خیال را سوی بالین من گذار دهد

зи дасти нохушии онкаси рҳондми кони дам

ز دست ناخوشی آنکس رهاندم کان دم

Ба дасти ман май софӣ хушгувор диҳад

به دست من می صافی خوشگوار دهد

зи гарм табъӣ мебошад ар бад-ӣни сираи вақт

ز گرم طبعی می باشد ار بدین سره وقت

Муоширонро дарди сар хумор диҳад

معاشران را درد سر خمار دهد

Кунун чу сар ва сеӣ ҳар куҷо ки озодии сет

کنون چو سر و سهی هر کجا که آزادی ست

Аннани лаҳву тараби сӯй ҷӯйбор диҳад

عنان لهو و طرب سوی جویبار دهد

Ба марғзор нигаҳ кун ки ҳар дамаши гӯйӣ

به مرغزار نگه کن که هر دمش گویی

Замонаи халъати дебоӣ сбзкор диҳад

زمانه خلعت دیبای سبزکار دهد

Ҳам аз каромати мурғони субҳи хез буд

هم از کرامت مرغان صبح خیز بود

Ки Хизри ҳалаи ахзар ба марғзор диҳад

که خضر حله اخضر به مرغزار دهد

Марои шукуфа хуш ояд каз ибтидои баҳор

مرا شکوفه خوش آید کز ابتدای بهار

Замонаро ба навай зинат нигор диҳад

زمانه را به نوی زینت نگار دهد

На ҳамчуи гул ки чу дар маҳд ғунча биншинад

نه همچو گل که چو در مهد غنچه بنشیند

Ду ҳафта дигар аз ноз интизор диҳад

دو هفته دگر از ناز انتظار دهد

Пас аз шукуфаи чамани ҷой ар ғўон бошад

پس از شکوفه چمن جای ار غوان باشد

Гули сет гӯ баравад ҷои худ ба хор диҳад

گل ست گو برود جای خود به خار دهد

Шукуфаро набӯд барги он ки бар сари шох

شکوفه را نبود برگ آن که بر سر شاخ

Қарор гирад то гули зи ғунча бор диҳад

قرار گیرد تا گل ز غنچه بار دهد

Хушо ки ёри саман бар миёни сабзау боғ

خوشا که یار سمن بر میان سبزه و باغ

Ба вақти бӯсаи марои ваъда канор диҳад

به وقت بوسه مرا وعده کنار دهد

зи акси чеҳра ӯ тозаи Нақшбанди баҳор

ز عکس چهره او تازه نقشبند بهار

Тароватӣ ба гулистону лола зор диҳад

طراوتی به گلستان و لاله زار دهد

Саҳобро з барои нисори мавкиби гул

سحاب را ز برای نثار موکب گل

Ҷаҳони згФтаҳи ман дар шоҳвор диҳад

جهان زگفته من در شاهوار دهد

зи баҳри гӯши бунафша ки мадҳ шоҳ шунид

ز بهر گوش بنفشه که مدح شاه شنید

зи ақди парвини ноҳид гӯшвор диҳад

ز عقد پروین ناهید گوشوار دهد

Сарои пардаи қавси қзҳи фарози уфуқ

سرای پرده قوس قزح فراز افق

Нишони торами айвон шаҳриёр диҳад

نشان طارم ایوان شهریار دهد

Ҳисоми давлату дайни онк дар мақоми набард

حسام دولت و دین آنک در مقام نبرد

Қарори малик ба шамшер беқарор диҳад

قرار ملک به شمشیر بی قرار دهد

Сутӯдаи хусрави олам ки хоки дарга ӯ

ستوده خسرو عالم که خاک درگه او

Сипеҳр сар задаро тоҷ ифтихор диҳад

سپهر سر زده را تاج افتخار دهد

Сипеҳри хирқа бар андозад аз тараб чу ба зарб

سپهر خرقه بر اندازد از طرب چو به ضرب

Забони ханҷар ӯ шарҳи кор зор диҳад

زبان خنجر او شرح کار زار دهد

Аё шаҳӣ ки яминат ба гоҳи бахшишу ҷӯад

ایا شهی که یمینت به گاه بخشش و جود

Ба кону дарёи сармоя ясор диҳад

به کان و دریا سرمایه یسار دهد

Ҳимояти ту шаби тираро агар хоҳад

حمایت تو شب تیره را اگر خواهد

зи захми ханҷари хуршед зинҳор диҳад

ز زخم خنجر خورشید زینهار دهد

Бихуфт бахти ҳасудат чунонк пиндорӣ

بخفت بخت حسودت چنانک پنداری

Замонаи рӯзу шабаши кӯи к вкўкнор диҳад

زمانه روز و شبش کو ک وکوکنار دهد

Синони рмҳи ту аз чарх саркашед чунонк

سنان رمح تو از چرخ سرکشید چنانک

Суҳайлро ба ситами рухсат ҷавор диҳад

سهیل را به ستم رخصت جوار دهد

Агар ба душмани нокас фурӯ наёрад сар

اگر به دشمن ناکس فرو نیارد سر

Ҳамон буд ки саботат ба рӯзгор диҳад

همان بود که ثباتت به روزگار دهد

Миёни халқи фаромӯш чун шавад мулкӣ

میان خلق فراموش چون شود ملکی

Ки маликро халафӣ чун ту ёдгор диҳад ?

که ملک را خلفی چون تو یادگار دهد؟

Дар он замон ки бади андеши рӯзи кӯри ту ро

در آن زمان که بد اندیش روز کور تو را

Қазо ба майли синони ағбр ғубор диҳад

قضا به میل سنان اغبر غبار دهد

Сипоҳ бе ададати бими он буд ҳар дам

سپاه بی عددت بیم آن بود هر دم

Ки ҳафт қалъаи афлокро ҳисор диҳад

که هفت قلعه افلاک را حصار دهد

Арӯси мамлакати он дар канор гирад танг

عروس مملکت آن در کنار گیرد تنگ

Ки бӯса бар лаби шамшер обдор диҳад

که بوسه بر لب شمشیر آبدار دهد

Ниҳоли теғи ту каз ҷӯии фатҳ об хӯрд

نهال تیغ تو کز جوی فتح آب خورد

Ба вақти ҳамлаи сари бадсигол бор диҳад

به وقت حمله سر بدسگال بار دهد

Риёзатии бунаии чархи тундро ки ба тўъ

ریاضتی بنهی چرخ تند را که به طوع

Аннани ҳукм ба дасти ту шаҳриёр диҳад

عنان حکم به دست تو شهریار دهد

зи сад далер яке бошад он ки ту Фиқш

ز صد دلیر یکی باشد آن که تو فیقش

Ҳисоми қотеъу бозуӣ комгор диҳад

حسام قاطع و بازوی کامگار دهد

Агар баннои амл мунҳазим шавад яздон

اگر بنای امل منهزم شود یزدان

зи ҳифзи хеши туро ҳсн устувор диҳад

ز حفظ خویش تو را حصن استوار دهد

Адуат мисли ту онгаҳ шавад ки ханҷари ту

عدوت مثل تو آنگه شود که خنجر تو

Ба рӯзи маъракаи осор зулфиқор диҳад

به روز معرکه آثار ذوالفقار دهد

Ҳамеша то ки мари ин чархи бади муомила ро

همیشه تا که مر این چرخ بد معامله را

Бароти дори фанои муҳлат мадор диҳад

برات دار فنا مهلت مدار دهد

Ту пойдори Бамоне ки ҷои он дорӣ

تو پایدار بمانی که جای آن داری

Ки кирдигори туро умр пойдор диҳад

که کردگار تو را عمر پایدار دهد