Чун шуд аз дарёии минои заврақи зари нопадид

چون شد از دریای مینا زورق زر ناپدید

Омад аз дарҷи зумурради лўлўи лолои падед

آمد از درج زمرد لولو لالا پدید

Чун зи лавҳ лоҷувардӣ мем заррин шуд ниҳон

چون ز لوح لاجوردی میم زرین شد نهان

Навен симин шуд з рӯй таҳтаи минои падед

نون سیمین شد ز روی تخته مینا پدید

Гашта то шуд ҳамчу дар дарёии кӯҳлии заъфарон

گشته تا شد همچو در دریای کحلی زعفران

Омад аз дарёии нилии анбари Сорои падед

آمد از دریای نیلی عنبر سارا پدید

Чун хам абрӯ намӯдӣ буд дар маънии ҳилол

چون خم ابرو نمودی بود در معنی هلال

Коед аз зери сиёҳӣ чун яди Байзои падед

کاید از زیر سیاهی چون ید بیضا پدید

Чун ҳилол аз чарх рӯ бинмуд хандони гашти халқ

چون هلال از چرخ رو بنمود خندان گشت خلق

Ъшртӣ омад дарин ғмхонаҳи дунёи падед

عشرتی آمد درین غمخانه دنیا پدید

Халқро пар ханда шуд аз иди лабҳоу маро

خلق را پر خنده شد از عید لبها و مرا

Бар рух чун каҳрабо шуд басади ҳмрои падед

بر رخ چون کهربا شد بسد حمرا پدید

Будам аз ғам бо дилии пари оташу чашмии пари об

بودم از غم با دلی پر آتش و چشمی پر آب

Комад аз даври он нигорин лаъибати зебои падед

کامد از دور آن نگارین لعبت زیبا پدید

То дарони лаби шаккарини моҳӣ ки ҳар кӯро бидид

تا درآن لب شکرین ماهی که هر کو را بدید

Бар хилоф табъаш омад бар дилаши савдои падед

بر خلاف طبعش آمد بر دلش سودا پدید

Бӯи алъҷби моҳӣ ки сарву ъръру шому саҳар

بو العجب ماهی که سرو و عرعر و شام و سحر

намекунад зон рӯйу зулфу чеҳрау болои падед

می کند زان روی و زلف و چهره و بالا پدید

Чун бдбдми сӯраташ дар зулф гуфтам эй аҷаб

چون بدبدم صورتش در زلف گفتم ای عجب

Ганҷӣ омад мари маро аз ганҷи аждарҳо падед

گنجی آمد مر مرا از گنج اژدرها پدید

Дид чун дар моҳи нави шӯридаи ҳолам аз лутф

دید چون در ماه نو شوریده حالم از لطف

Кард дилҷӯеи бурун аз ҳади ман ъмдои падед

کرد دلجویی برون از حدّ من عمدا پدید

Гуфт хуррам бош комад бар ниҳоли хизматат

گفت خرم باش کامد بر نهال خدمتت

Миваи васлам ба фари садри бдросои падед

میوه وصلم به فرّ صدر بدرآسا پدید

Соҳиби одили шаҳоби давлату дайн онк ҳаст

صاحب عادل شهاب دولت و دین آنک هست

Шакли наъли мураккабаш бар гунбади хзрои падед

شکل نعل مرکبش بر گنبد خضرا پدید

Он Муҳамади номи Юсуф рӯй садрии комдаҳи сет

آن محمد نام یوسف روی صدری کامده ست

Аз вуҷӯдаш дар ду олами роҳати эҳёи падед

از وجودش در دو عالم راحت احیا پدید

Гарчи андари аслу маънӣ ҳар ду аз як маъдан анд

گرچه اندر اصل و معنی هر دو از یک معدن اند

Лекин ояд вақт хӯрдани ғӯра аз ҳалвои падед

لیکن آید وقت خوردن غوره از حلوا پدید

Носири хусрав накӯ гуяд ки сарсабзии сарв

ناصر خسرو نکو گوید که سرسبزی سرو

Болад ва ноед магар дар шиддати сармои падед

بالد و ناید مگر در شدت سرما پدید

Ҷузи магари андари шаҳодатгар касе дорад нигоҳ

جز مگر اندر شهادت گر کسی دارد نگاه

То қиёмат ноед он дар лафзи покаши лои падед

تا قیامت ناید آن در لفظ پاکش لا پدید