эй ҷаҳонро ба теғ дода қарор
ای جهان را به تیغ داده قرار
Карда шоҳон ба бандагӣати иқрор
کرده شاهان به بندگیت اقرار
Шоҳи офоқи ахстони тӯии онк
شاه آفاق اخستان توی آنک
Хоҳад аз ханҷарати аҷали зинҳор
خواهد از خنجرت اجل زنهار
Ҳимматат чун шаҳоби тирандоз
همتت چون شهاب تیرانداز
Ҳишматат чун смоки найзаи гузор
حشمتت چون سماک نیزه گذار
Маликро талъати ҳумоюнат
ملک را طلعت همایونت
Фоли масъӯду толеъи мухтор
فال مسعود و طالع مختار
Бандагонат ба вақти кӯшишу кин
بندگانت به وقت کوشش و کین
Бо ҳаводис шаванд дар пайкор
با حوادث شوند در پیکار
Чун Аннани зафари бҷнбоннд
چون عنان ظفر بجنبانند
Аз замона бар оваранд ғубор
از زمانه بر آورند غبار
Чун рикоб сабот бифишоранд
چون رکاب ثبات بفشارند
Боз доранд чархро зи мадор
باز دارند چرخ را ز مدار
Баркашад душмани туро гардун
برکشد دشمن تو را گردون
Лек брнгзорнд аз сари дор
لیک برنگذارند از سر دار
Турфа мурғӣаст тират эй хусрав
طرفه مرغی است تیرت ای خسرو
Ки пари кар касон бирав ҳамвор
که پر کر کسان برو هموار
Нахурд ҷузи дили адуи туъма
نخورد جز دل عدو طعمه
Накунад ҷузи ҳаёти хасми шикор
نکند جز حیات خصم شکار
Зулфи нусрати гирифта дар чнгл
زلف نصرت گرفته در چنگل
Номаи фатҳи баста дар минқор
نامه فتح بسته در منقار
Мурғи неи моҳе ки ҳаст ӯ ро
مرغ نی ماهیی که هست او را
Дасти дарбори шоҳи дрёбор
دست دربار شاه دریابار
Бози монда ба сӯии шасти малик
باز مانده به سوی شست مَلک
Даҳан бе забонаши моҳии вор
دهن بی زبانش ماهی وار
Моҳеи дидае ки садумати шаст
ماهیی دیده ای که صدمَتِ شست
Нарасонад ба ҳалқ ӯ озор
نرساند به حلق او آزار
Ман надонам ки чист донам онк
من ندانم که چیست دانم آنک
Май براردи зибру баҳри дамор
می برآرد زبر و بحر دمار
Лоҷарами як замони зҳибти он
لاجرم یک زمان زهیبت آن
Мурғ ва моҳӣ намекунанд қарор
مرغ و ماهی نمی کنند قرار
эй фалак арз дода садбора
ای فلک عرض داده صدباره
Пеши рояти хзоини асрор
پیش رایت خزاین اسرار
Неки доне ки ман дар ин муддат
نیک دانی که من در این مدت
Ки ҷудо мондаам зи хешу табор
که جدا مانده ام ز خویش و تبار
Беш ин орзӯ надошта ам
بیش این آرزو نداشته ام
Ки биёям бар остони ту бор
که بیایم بر آستان تو بار
Вақт онаст кини саодат ро
وقت آنست کین سعادت را
Ҳамчуи ҷони танги дркшм ба канор
همچو جان تنگ درکشم به کنار
Пас ба шукрона бар дарат резам
پس به شکرانه بر درت ریزم
Дарҷҳо пурзи лўлўи шҳўор
درجها پرز لولو شهوار
Гарчи пешат накард каси таъриф
گرچه پیشت نکرد کس تعریف
Ки маро чист мояу миқдор
که مرا چیست مایه و مقدار
Суханами худ муъарриф ҳунар аст
سخنم خود معرف هنر است
Чун насимӣ ки ояд аз гулзор
چون نسیمی که آید از گلزار
Зон чу теғами забони кушода ки ман
زان چو تیغم زبان گشاده که من
Гавҳари хешро кунам изҳор
گوهر خویش را کنم اظهار
Гарчи як шухм аз раҳи сӯрат
گرچه یک شخم از ره صورت
Дорам аз илми лашкарии ҷаррор
دارم از علم لشکری جرار
Рукнҳои сарири дониши ман
رکن های سریر دانش من
Ҳамчу арқон оламанд чаҳор
همچو ارکان عالمند چهار
Тозӣу порсӣу ҳикмату шаръ
تازی و پارسی و حکمت و شرع
Ин ду ашъор дорам он ду шиор
این دو اشعار دارم آن دو شعار
Шеър ман нест зон бизоъат ҳо
شعر من نیست زان بضاعت ها
Ки бик ҷойгаҳ шавад бар кор
که بیک جایگه شود بر کار
Балки аз ҳади Балх то дар Миср
بلکه از حدّ بلخ تا درِ مصر
Гарм карда сети назми ман бозор
گرم کرده ست نظم من بازار
Офариниши ҳама гўоӣ мананд
آفرینش همه گوای منند
Ки надорам дар аФринши ёр
که ندارم در افرینش یار
Ман яке гавҳарами фитода ба хок
من یکی گوهرم فتاده به خاک
Аз сари тарбият маро бурдор
از سر تربیت مرا بردار
Гарчи бошад ба назд ҳиммати ту
گرچه باشد به نزد همّت تو
Гавҳар аз хок баргирафтани ор
گوهر از خاک برگرفتن عار
То ба аз малику умр чизе нест
تا به از ملک و عمر چیزی نیست
Бодӣ аз малику умри бархӯрдор
بادی از ملک و عمر برخوردار
Ҳркҷои ое ва рӯй то ҳашар
هرکجا آیی و روی تا حشر
Дидаи ҳзму давлатати бедор
دیده حزم و دولتت بیدار
Ҳашари нусратати зпишу зпс
حشر نصرتت زپیش و زپس
Мадади фатҳ бар ямину ясор
مدد فتح بر یمین و یسار