Чун бар замини талиъаи шаби гашти ошкор

چون بر زمین طلیعۀ شب گشت آشکار

Офоқи сохт кисвати аббосиёни шиор

آفاق ساخت کسوت عباسیان شعار

Пайдо шуд аз каронаи майдони осмон

پیدا شد از کرانۀ میدان آسمان

Шакли ҳилол чун сари чавгони шаҳриёр

شکل هلال چون سر چوگان شهریار

Дидам зи зари пухтаи барин лавҳи лоҷувард

دیدم ز زر پخته برین لوح لاجورد

Нўнӣ ки гуфте ба қалам карда шуд нигор

نونی که گفتیی به قلم کرده شد نگار

Рӯй фалак чу лаҷаи дарёу моҳи нав

روی فلک چو لجّه دریا و ماه نو

Монанди киште ки з дарё кунад канор

مانند کشتیی که ز دریا کند کنار

ё бар мисоли моҳии Юнуси миёни об

یا بر مثال ماهی یونس میان آب

Оҳанг дар кашӣдан ӯ карда аз канор

آهنگ در کشیدن او کرده از کنار

ё ҳамчуи Юнуси омадаи беруни зи батни ҳут

یا همچو یونس آمده بیرون ز بطن حوت

Афтода бар канораи дарёи наҳифу зор

افتاده بر کنارۀ دریا نحیف و زار

Дар маърази хилофи ҷаҳонии зи марду зан

در معرض خلاف جهانی ز مرد و زن

Қавмяш дар назорау халқӣ дар интизор

قومیش در نظاره و خلقی در انتظار

Ман бо хирад ба ҳуҷраи хилвати шитофтам

من با خرد به حجره خلوت شتافتم

Гуфтам ки эй натиҷаи алтофи кирдигор

گفتم که ای نتیجه الطاف کردگار

Бози ин чаҳ нақши булъаҷабу нодурусти шакл

باز این چه نقش بوالعجب و نادرست شکل

Каз коргоҳи ғайб ҳаме гардад ошкор ?

کز کارگاه غیب همی گردد آشکار؟

Он шоҳид аз куҷост ки ин чархи шӯхи чашм

آن شاهد از کجاست که این چرخ شوخ چشم

Аз гӯш ӯ бурун кунад ин нағзи гӯшвор

از گوش او برون کند این نغز گوشوار

Гардуни зи бозуӣ ки бдздиди ин тароз

گردون ز بازوی که بدزدید این طراز

Гетии зи соид ки рабӯдаи сети ин савор ?

گیتی ز ساعد که ربوده ست این سوار؟

Гар ҷурм кавкабаст чаро шуд чунин ду тоа

گر جرم کوکبست چرا شد چنین دو تاه

Вари пайкар мааст чаро шуд чунин назор

ور پیکر مه است چرا شد چنین نزار

Гуфт ончӣ бар шимурдӣ аз йен ҳеҷ нест

گفت آنچه بر شمردی از ین هیچ نیست

Доне ки чист ? бо ту бигӯям ба ихтисор

دانی که چیست ؟ با تو بگویم به اختصار

Наъли саманди шоҳ ҷаҳонаст космон

نعل سمند شاه جهان است کاسمان

Ҳар моҳ бар сараш наад аз баҳри ифтихор

هر ماه بر سرش نهد از بهر افتخار

Гуфтам ки аз мдоӣҳи зоти муборакаш

گفتم که از مدائح ذات مبارکش

Рамзӣ бигӯӣ то будам аз ту ёдгор

رمزی بگوی تا بودم از تو یادگار

Бар одати карямон бар доманами ниҳод

بر عادت کریمان بر دامنم نهاد

Дарҷии чунин ки бинии пар дар шоҳвор

درجی چنین که بینی پر درّ شاهوار

То ман з бар таҳнияти ид бе дареғ

تا من ز بر تهنیت عید بی دریغ

Бар остони хусрав одил кунам нисор

بر آستان خسرو عادل کنم نثار

Шоҳи ҷаҳони атобаки аъзам ки даргааш

شاه جهان اتابک اعظم که درگهش

Исломро зи ҳодиса хснӣаст устувор

اسلام را ز حادثه خصنی است استوار

Бўбкри бен Муҳамади бен алдгз ки ҳаст

بوبکر بن محمد بن الدگز که هست

Чун офтоби қоҳир ва чун чархи комгор

چون آفتاب قاهر و چون چرخ کامگار

Он баҳри мкрмт ки зи имдоди файз ӯ

آن بحر مکرمت که ز امداد فیض او

Доими ғариқи неъмат ва амнаст рӯзгор

دایم غریق نعمت و امن است روزگار

Ваон қутби муъаддилат ки сипеҳру ситора ро

وان قطب معدلت که سپهر و ستاره را

Ҳмўроаҳи гирди маркази ҳукмаш буд мадор

هموراه گرد مرکز حکمش بود مدار

Чун муштабаҳ шавад ҷиҳати каъбаи наҷот

چون مشتبه شود جهت کعبۀ نجات

Ҷузи сўб даргааш накунад ақли ихтиёр

جز صوب درگهش نکند عقل اختیار

Онро ки фари тарбият ӯ азиз кард

آنرا که فر تربیت او عزیز کرد

Аҷром осмон натавонанд кард хор

اجرام آسمان نتوانند کرد خوار

Вонро ки аз ҳдиқаҳи лутфаши гулии шкФт

وانرا که از حدیقۀ لطفش گلی شکفت

Даврон рӯзгор наёрад ниҳоди хор

دوران روزگار نیارد نهاد خار

эй хусравӣ ки рои ту аз рӯй малику дайн

ای خسروی که رای تو از روی ملک و دین

Ҳар дам ба остини карами бистаради ғубор

هر دم به آستین کرم بسترد غبار

Онкас ки икдм аз май исёнат маст шуд

آنکس که یکدم از می عصیانت مست شد

То нафхи сувари ншкндши сурати хор

تا نفخ صور نشکندش سورت خار

Бифишор пои ҳзм ки пеш аз ту кас нашуд

بفشار پای حزم که پیش از تو کس نشد

Бар аблақи замонаи бад-ӣни чобукии савор

بر ابلق زمانه بدین چابکی سوار

Гетӣ ба назд ҷаври ту хокӣаст бе маҳал

گیتی به نزد جور تو خاکی است بی محل

Хуршеди пеши рои ту нақдӣаст кам айёр

خورشید پیش رای تو نقدی است کم عیار

Бигушоӣ дасти ҳукм ки касро ниўФтод

بگشای دست حکم که کس را نیوفتاد

Дар марғзори малики бад-ӣни фар баӣ шикор

در مرغزار ملک بدین فر بهی شکار

Пеш аз тулӯъи кавкаби адли ту осмон

پیش از طلوع کوکب عدل تو آسمان

Ҳаргизи ямин минтақа нашнохт аз ясор

هرگز یمین منطقه نشناخت از یسار

Дар силки даҳр буд шабаҳ ҳамбар гуҳар

در سلک دهر بود شبه همبر گهر

Дар боғи чарх буд кадуи ҳамсари чанор

در باغ چرخ بود کدو همسر چنار

Зон лаҳзаи бози кори ҷаҳон интизом ёфт

زان لحظه باز کار جهان انتظام یافت

Кандар паноҳи ҷоҳ ту омад ба зинҳор

کاندر پناه جاه تو آمد به زینهار

То рӯзгори хутбаи иқбол ту нахонд

تا روزگار خطبه اقبال تو نخواند

Мумкин набӯд олами шӯридаро қарор

ممکن نبود عالم شوریده را قرار

Дар ҳасби ҳоли худ суханӣ чанд доштам

در حسب حال خود سخنی چند داشتم

Лекини барин яке калима кардам ихтисор

لیکن برین یکی کلمه کردم اختصار

К-эии аФтоби адли зи ман нури вомгир

کای افتاب عدل ز من نور وامگیر

Ваии сояи худои змни соя бар мадор

وی سایه خدای زمن سایه بر مدار

То аз барои назми масолеҳ дар ин ҷаҳон

تا از برای نظم مصالح در این جهان

Касро даруни парда тақдир нест бор

کس را درون پردۀ تقدیر نیست بار

Даврони давлати ту ки назми ҷаҳон аз ӯст

دوران دولت تو که نظم جهان از اوست

Бодо чу назми ман абадулдаҳри пойдор

بادا چو نظم من ابدالدهر پایدار

Малики ту ҳамчуи неъмати фирдавс бе завол

ملک تو همچو نعمت فردوس بی زوال

Умри ту ҳамчуи муддати афлок бе шумор

عمر تو همچو مّدت افلاک بی شمار