зи хоби хуш чу барангехти азми майдонаш

ز خواب خوش چو برانگیخت عزم میدانش

Маи ду ҳафта падед омад аз гиребонаш

مه دو هفته پدید آمد از گریبانش

Ба рӯй хеш биёрост иди гоҳу маро

به روی خویش بیاراست عید گاه و مرا

Намӯд ҳар нафасии мотамии зи ҳиҷронаш

نمود هر نفسی ماتمی ز هجرانش

Фарози мураккаби тозии савори гашт чунонк

فراز مرکب تازی سوار گشت چنانک

Назар дарав нараседӣ ба гоҳи ҷавлонаш

نظر درو نرسیدی به گاه جولانش

Ҳазор ҷон шудаи қурбони ҳазор кеши хароб

هزار جان شده قربان هزار کیش خراب

зи рашки гӯшаи гишу дўоли қурбонаш

ز رشک گوشه گیش و دوال قربانش

Басои Сикандар сар гашта дар ҷаҳон ки наёфт

بسا سکندر سر گشته در جهان که نیافت

Нишони чашмаи Хизр аз чаҳ занхдонаш

نشان چشمه خضر از چَه زنخدانش

Маро ба тоза дар оташ ниҳод гуфтӣ наъл

مرا به تازه در آتش نهاد گفتی نعل

Ҳар оташӣ ки ҷудо шуд зи наъли икронш

هر آتشی که جدا شد ز نعل یکرانش

Ба расми идии ҳурони хулдро ризвон

به رسم عیدی حوران خلد را رضوان

Барои ғолия май баради гирди майдонаш

برای غالیه می برد گرد میدانش

Бар омад аз дили ман дӯзахӣ дар он андӯҳ

بر آمد از دل من دوزخی در آن اندوه

Ки ногаҳони бФрибд ба хулди ризвонаш

که ناگهان بفریبد به خلد رضوانش

Каманди зулфи биндохт аз таҳаввур ва буд

کمند زلف بینداخت از تهوّر و بود

Ҳазор чораи зи озори сад мусулмонаш

هزار چاره ز آزار صد مسلمانش

Ба рӯзи ид ки зиндониён кунанд озод

به روز عید که زندانیان کنند آزاد

Ба ҳар дилӣ ки зафар ёфт кард занадонаш

به هر دلی که ظفر یافت کرد زندانش

Расед нолаи ман дар фироқи чеҳра ӯ

رسید ناله من در فراق چهره او

Бар осмон ва шуниданд меҳру кайвонаш

بر آسمان و شنیدند مهر و کیوانش

Агар ба ҳазрат хусрав намерасад зонаст

اگر به حضرت خسرو نمی رسد زانست

Ки аз сипеҳри барин бартари сети айвонаш

که از سپهر برین برتر ست ایوانش

Ҳисоми давлату дайни шоҳи Ардашери ҳасан

حسام دولت و دین شاه اردشیر حسن

Ки ҳаст равнақи олами зи адлу эҳсонаш

که هست رونق عالم ز عدل و احسانش

Қазо бабўсаду гардун ба дида дар молад

قضا ببوسد و گردون به دیده در مالد

Ҳар он мисол ки содир шавад зи девонаш

هر آن مثال که صادر شود ز دیوانش

Куҷост дар ҳамаи офоқи сари кашии имрӯз

کجاست در همه آفاق سر کشی امروز

Ки нест гардан ӯ зери тавқи фурмонаш

که نیست گردن او زیر طوق فرمانش

зи моҳи роят ӯ чун хаҷал шавад хуршед

ز ماه رایت او چون خجل شود خورشید

Ба зери сояи шаб дар кунанд пинҳонаш

به زیر سایه شب در کنند پنهانش

Зиҳии замири ту аз лозимони он ҳазрат

زهی ضمیر تو از لازمان آن حضرت

Ки соябони нуҳум торамаст дарбонаш

که سایبان نهم طارم است دربانش

Туро расад ба ҷаҳони даъвии ҷҳондорӣ

تو را رسد به جهان دعوی جهانداری

Ки дар шамоил ту зоҳираст барраонаш

که در شمایل تو ظاهرست برهانش

Дилӣ ки аз туфи кини ту гарм шавад рӯзӣ

دلی که از تف کین تو گرم شود روزی

Ба ҷузи муфарраҳ теғат набӯд дирамонаш

به جز مفرح تیغت نبود درمانش

Кадоми ҳодиса дандон намӯд бо ту ба ғам

کدام حادثه دندان نمود با تو به غم

Ки савлати ту зи бен бар накунад дандонаш ?

که صولت تو ز بُن بر نکند دندانش؟

Ки ҷуст бо ту ба рӯзи вғои зибардастӣ

که جست با تو به روز وغا زبردستی

Ки на ба зери қадам паст кард хизлонаш ?

که نه به زیر قدم پست کرد خذلانش؟

Агар зҷоми хилоф ту мехӯрд гардун

اگر زجام خلاف تو می خورد گردون

Ба як ду давр намонад маҷоли давронаш

به یک دو دور نماند مجال دورانش

зи бими ту чу дили санги хора хӯн гардад

ز بیم تو چو دل سنگ خاره خون گردد

Замонаи ном наад гавҳари бадахшонаш

زمانه نام نهد گوهر بدخشانش

Насими гул чу ба халқи ту нисбатӣ дорад

نسیم گل چو به خلق تو نسبتی دارد

Ба сад забон бастоед ҳазор дастонаш

به صد زبان بستاید هزار دستانش

Чунон ба ҷоҳи ту мъшўФи гашти хотами малик

چنان به جاه تو معشوف گشت خاتم ملک

Ки низ ёд намеояд аз салимонаш

که نیز یاد نمی آید از سلیمانش

Шуъоъи теғи ту барқии сет дар диёри аду

شعاع تیغ تو برقی ست در دیار عدو

Ки ҷуз аҷал набӯд қатраҳои боронаш

که جز اجل نبود قطره های بارانش

Кафи Карим ту баҳрӣаст дар аФозти ҷӯад

کف کریم تو بحریست در افاضت جود

Ки ҷуз ба соҳил таснӣм нест пойонаш

که جز به ساحل تسنیم نیست پایانش

Ҳамеша то гули анҷуми чунон буд ки сабо

همیشه تا گل انجم چنان بود که صبا

Фурӯ наризад азин сабзтар гулистонаш

فرو نریزد ازین سبزتر گلستانش

зи хуррамии чамани малики ту чунон бодо

ز خرمی چمن ملک تو چنان بادا

Ки аз шукуфаи парвин буд гули афшонаш

که از شکوفه پروین بود گل افشانش