Наҳй зулфин анбари бор бар дӯш

نهی زلفین عنبر بار بر دوش

Ҳадис мо наёрӣ ҳиҷ дар гӯш

حدیث ما نیاری هیچ در گوش

Хурӯши мо зхўорӣ ношунида

خروش ما زخواری ناشنیده

Чаро хира наҳй зулфин бар гӯш ?

چرا خیره نهی زلفین بر گوش؟

Чу то бо ман сухани гӯйии зи шодӣ

چو تا با من سخن گویی ز شادی

Чу мрзнгўши гирдами сар ба сари гӯш

چو مرزنگوش گردم سر به سر گوش

Чу ман бо ту ғамӣ хоҳам ки гӯям

چو من با تو غمی خواهم که گویم

Надорӣ эй аҷаби гӯйии магари гӯш ?

نداری ای عجب گویی مگر گوش؟

Ба аҳволи ман саргашта шояд

به احوال من سرگشته شاید

Каз ин ба боздорӣ эй писари гӯш

کز این به بازداری ای پسر گوش

Маро каз ҷаври ту нолон чу наем

مرا کز جور تو نالان چو نایم

Чаҳ молӣ чун рубобии сим бар гӯш

چه مالی چون ربابی سیم بر گوش

Расед аз ту ба гӯшами муждаи васл

رسید از تو به گوشم مژده وصل

Агар мумкин буд ҷои басари гӯш

اگر ممکن بود جای بصر گوش

Саги кӯй ту бошам гарчи надиҳӣ

سگ کوی تو باشم گرچه ندهی

Ба рӯбаҳ бозем чун хоби харгӯш

به روبه بازیم چون خواب خرگوش

Ту фориғи пунбаи андар гӯш кун шӯ

تو فارغ پنبه اندر گوش کن شو

Хурӯши ман фалакро гӯи бадари гӯш

خروش من فلک را گو بدر گوش

Маро бе талъати ту бодтар чашм

مرا بی طلعت تو باد تر چشم

Маро бе неъмати ту боди кари гӯш

مرا بی نعمت تو باد کر گوش

Ба хандаи он замонам лаб шавад боз

به خنده آن زمانم لب شود باز

Ки аз овоз ту ёбад хабари гӯш

که از آواز تو یابد خبر گوش

зи дидор ту гардад пари қамари чашм

ز دیدار تو گردد پر قمر چشم

зи гуфтор ту гардад пари шукри гӯш

ز گفتار تو گردد پر شکر گوش

Кунӣ дар гӯши ҳалқаи меҳру ма ро

کنی در گوش حلقه مهر و مه را

Чу ороӣ ба марвориду зари гӯш

چو آرایی به مروارید و زر گوش

зи гӯшт ҳалқа ёбад зинату ҳасан

ز گوشت حلقه یابد زینت و حسن

Туро аз ҳалқа ёбад зебу фари гӯш

تو را از حلقه یابد زیب و فر گوش

Магари чашми ту бо гӯшт ба ҷангаст ?

مگر چشم تو با گوشت به جنگ است؟

Ки дорад чашми ту тиру сипари гӯш ?

که دارد چشم تو تیر و سپر گوش؟

Зираи пӯшади зи зулфат зонк бошад

زره پوشد ز زلفت زانک باشد

зи тири ғамзаи ту бар ҳазари гӯш

ز تیر غمزه تو بر حذر گوش

Расед овозаи ишқи ман ва ту

رسید آوازه عشق من و تو

Чу мадҳи хусрави ғозӣ ба ҳар гӯш

چو مدح خسرو غازی به هر گوش

Шаҳи офоқи слтоншаҳ ки доранд

شه آفاق سلطانشه که دارند

Ба амр ӯ мулӯки баҳр ва бар гӯш

به امر او ملوک بحر و بر گوش

Ҷаҳонгирӣ каз ахбори футуҳаш

جهانگیری کز اخبار فتوحش

Шҳонроҳсти доими пари смри гӯш

شهانراهست دایم پر سمر گوش

На чун ӯ дидаи ҳаргизи подшои чашм

نه چون او دیده هرگز پادشا چشم

На мисли ӯ шунида додгари гӯш

نه مثل او شنیده دادگر گوش

Самандаш чун кунад ҷавлон бигирад

سمندش چون کند جولان بگیرد

зи бими шеҳа ӯ шери нари гӯш

ز بیم شیهه او شیر نر گوش

Бёроинд чун хубон ба ҳалқа

بیارایند چون خوبان به حلقه

Знъли мураккабаш ҳар тоҷўри гӯш

زنعل مرکبش هر تاجور گوش

Наёбад белақоӣ ӯ зёи чашм

نیابد بی لقای او ضیا چشم

Надорад бесаноӣ ӯ хатари гӯш

ندارد بی ثنای او خطر گوش

Дар ӯ шаҳ раҳ омад хусравон ро

درِ او شه ره آمد خسروان را

Чунон коўозро шуд раҳгузари гӯш

چنان کآواز را شد رهگذر گوش

Рӯонаши олати илҳом ва ваҳй аст

روانش آلت الهام و وحی است

Чу лаҳни всўтро ҷои ммри гӯш

چو لحن وصوت را جای ممر گوش

Аё нашунида ҳаргиз дар ду олам

ایا نشنیده هرگز در دو عالم

Шаҳӣ монанди ту некӯи сайри гӯш

شهی مانند تو نیکو سیر گوش

Хулоса аз чаҳор арқони ту гаштӣ

خلاصه از چهار ارکان تو گشتی

Чунон каз панҷ ҳис шуд муътабари гӯш

چنان کز پنج حس شد معتبر گوش

зи алфози ту эй дарёии аФзол

ز الفاظ تو ای دریای افضال

Садафи кирдори гирдами пари дрри гӯш

صدف کردار گردم پُر دُرر گوش

Ҷаҳони донишӣ зон боздорӣ

جهان دانشی زان بازداری

Ба аҳли фазлу арбоби ҳунари гӯш

به اهل فضل و ارباب هنر گوش

Аз он шодӣ ки мурғи назмро сайд

از آن شادی که مرغ نظم را صید

Кунад самъат баровардаст пари гӯш

کند سمعت برآوردست پر گوش

зи баҳри хизмати сӯрати мдиҳт

ز بهر خدمت صورت مدیحت

Кушодаи дидау бастаи камари гӯш

گشاده دیده و بسته کمر گوش

Ало то дидаи бони тан буд чашм

الا تا دیده بان تن بود چشم

Ало то ҳуҷра сураст дар гӯш

الا تا حجره سور است در گوش

Ба фармони ту бодои хсрўонро

به فرمان تو بادا خسروانرا

зи ҳади қирвон то бохтари гӯш

ز حد قیروان تا باختر گوش