Нишаст хусрав рӯй замин ба истеҳқоқ

نشست خسرو روی زمین به استحقاق

Фарози тахти сулаймон ба дори малики Ироқ

فراز تخت سلیمان به دار ملک عراق

Хдоигони мулӯки замонаи нусрати дайн

خدایگان ملوک زمانه نصرت دین

Ки ҳаст афсари шоҳӣ ба талъаташи муштоқ

که هست افسر شاهی به طلعتش مشتاق

Паноҳу млҷоءи шоҳии шҳншаҳи аъзам

پناه و ملجاء شاهی شهنشه اعظم

Ки олимӣ дигараст аз макорими ахлоқ

که عالمی دگر است از مکارم اخلاق

Ризоаши хати дувум аз саҳифаи аъмор

رضاش خط دوم از صحیفه اعمار

Сахоаши боби газоф аз ҷаридаи арзоқ

سخاش باب گزاف از جریده ارزاق

Фалак ба тўъ тақарруб кунад ба хизмат ӯ

فلک به طوع تقرب کند به خدمت او

Чу дӯстон ба мудороу душманон ба нифоқ

چو دوستان به مدارا و دشمنان به نفاق

Аё шаҳӣ ки ба ҳангоми кини вшоқонт

ایا شهی که به هنگام کین وشاقانت

Мҷраҳро ба ду ангушт бугсаланд натоқ

مَجِرَّه را به دو انگشت بگسلند نطاق

Чу тоқ ва ҷуфт зананд аз тариқи лаъиб , кунанд

چو طاق و جفت زنند از طریق لعب،کنند

Ба тири танҳо ҷуфт ва ба теғи сарҳо тоқ

به تیر تن ها جفت و به تیغ سر ها طاق

Касе ки ҷуфт надонад зи хусравони худ ро

کسی که جفت نداند ز خسروان خود را

Наад ба пеши ту даъвии хусравӣ бар тоқ

نهد به پیش تو دعوی خسروی بر طاق

Шикваи теғи ту дар разми бим он бошад

شکوه تیغ تو در رزم بیم آن باشد

Ки аз табиати оташи буруни баради аҳроқ

که از طبیعت آتش برون برد احراق

Ба як сабот ки ҳангом кор бинмудӣ

به یک ثبات که هنگام کار بنمودی

Ба бару лутф дар омад ҷаҳони ҷоФии оқ

به بِرّ و لطف در آمد جهان جافی عاق

Гирифт арсаи малики ту бсттӣ ки дигар

گرفت عرصه مُلک تو بسطتی که دگر

Бадв муҳӣт нагардад давоири офоқ

بدو محیط نگردد دوایر آفاق

Агар зпоӣ даромад замона бокӣ нест

اگر زپای درآمد زمانه باکی نیست

Ту шодзӣ ки дурустаст давлататро соқ

تو شادزی که درستست دولتت را ساق

Ба бозуӣ ту надорад хатар гирифтани малик

به بازوی تو ندارد خطر گرفتن ملک

Бар осмон шудани осон буд ба пои барроқ

بر آسمان شدن آسان بود به پای براق

Синони рмҳи ту дар сина ҳо гузид ватан

سنان رمح تو در سینه ها گزید وطن

Хаёли теғи ту дар дида ҳо гирифт всоқ

خیال تیغ تو در دیده ها گرفت وثاق

Бихӯрад хасми зи дасти ту шарбатӣ на чунонк

بخورد خصم ز دست تو شربتی نه چنانک

Ба умри талхии онаш бурун равад зи мазоқ

به عمر تلخی آنش برون رود ز مذاق

Давид дар дилу чашми адуи мҳобти ту

دوید در دل و چشم عدو مهابت تو

Чунонкӣ оташ сӯзанда дар дили ҳроқ

چنانکه آتش سوزنده در دل حراق

Ба нӯки найзаи раги ҷон душманон бигушоӣ

به نوک نیزه رگ جان دشمنان بگشای

Ки аз ҳарорати он ғусса шан гирифт хноқ

که از حرارت آن غصه شان گرفت خناق

Гар офтоб ки як чашм дорад аз машриқ

گر آفتاب که یک چشم دارد از مشرق

Нигаҳ кунад сӯии малики ту ҷуз ба чашми вифоқ

نگه کند سوی ملک تو جز به چشم وفاق

Ба боди ҳамлаи зи гӯшаш бароварӣ пунба

به باد حمله ز گوشش بر آوری پنبه

Ба нӯки найзаи зи чашмаш бурун кунӣ шари ноқ

به نوک نیزه ز چشمش برون کنی شر ناق

зи ҳайбати ту дили душманони бурузи набард

ز هیبت تو دل دشمنان بروز نبرد

Чунон буд ки дили ошиқони збими фироқ

چنان بود که دل عاشقان زبیم فراق

Агар ба вақти мқосоти гарму сарди масоф

اگر به وقت مقاسات گرم و سرد مصاف

Наёядат мадад аз ҳеҷ каси алии алотлоқ

نیایدت مدد از هیچ کس علی الاطلاق

Шигифт нест ки пӯлодро наёяд ёд

شگفت نیست که پولاد را نیاید یاد

Ба вақт хӯрдани заҳр аз манофеи трёқ

به وقت خوردن زهر از منافع تریاق

Ғариви кӯсу нафири муборизон дар разм

غریو کوس و نفیر مبارزان در رزم

Буд ба гӯши ту хуштар зи пардаи ушшоқ

بود به گوش تو خوشتر ز پرده عشاق

Фурӯ кунанд ба назораи сокинони фалак

فرو کنند به نظاره ساکنان فلک

Ба рӯзи маҷлиси ту сари зи гӯшҳои равоқ

به روز مجلس تو سر ز گوشهای رواق

Мудаббирони фалаки он замон зананд нутқ

مدبران فلک آن زمان زنند نطق

Ки аз замири ту садра кунанд истинтоқ

که از ضمیر تو صدره کنند استنطاق

зи назми малики туро ҳеҷ дар наме бояд

ز نظم ملک تو را هیچ در نمی باید

Чунонк назми маро аз ҷзолту аФлоқ

چنانک نظم مرا از جزالت و افلاق

Чу ин арӯси сазовор чун ту шоҳ буд

چو این عروس سزاوار چون تو شاه بود

Барои меҳр гарон нест мустаҳаққи талоқ

برای مهر گران نیست مستحق طلاق

Ҳамеша то ки мау меҳр дар муҳоқу кусуф

همیشه تا که مه و مهر در محاق و کسوف

Буд зи гардиши ин чархи азрақи зроқ

بود ز گردش این چرخ ازرق زراق

Асоси адли ту дар олами он чунон бодо

اساس عدل تو در عالم آن چنان بادا

Ки мҳрў моҳ шаванд эмин аз кусуфу муҳоқ

که مهرو ماه شوند ایمن از کسوف و محاق

Ниҳодаи давлати боқӣат бо абади меод

نهاده دولت باقیت با ابد میعاد

Гирифтаи ҳиммати олӣат бо азали мисоқ

گرفته همت عالیت با ازل میثاق