Чу Зуҳраи вақти сабӯҳ аз уфуқ бисозад чанг

چو زهره وقت صبوح از افق بسازد چنگ

Замона тез кунад нолаи марои оҳанг

زمانه تیز کند ناله مرا آهنگ

Ҷафоӣ чарх бигирад маро ба сахтӣ ноӣ

جفای چرخ بگیرد مرا به سختی نای

Вафои ёр дар оўиздми зи домани чанг

وفای یار در آویزدم ز دامن چنگ

Баради замонаи носоз аз серуми берун

برد زمانه ناساز از سرم بیرون

Ҳавои нола ноӣ ва навой захмаи чанг

هوای ناله نای و نوای زخمه چنگ

Чунон ба дарди дил аз сина баркашам оҳӣ

چنان به درد دل از سینه برکشم آهی

Ки ҳафт оинаи чарх аз он براردи занг

که هفت آینه چرخ از آن برآرد زنگ

Бизоъати сухани хеши байнам аз хорӣ

بضاعت سخن خویش بینم از خواری

Басони оинаи чини миёни рустаи занг

بسان آینه چین میان رسته زنگ

Ман аз хиҷолату ҳайрати фитода дар кунҷӣ

من از خجالت و حیرت فتاده در کنجی

Ки каси нишони надиҳади номи донишу фарҳанг

که کس نشان ندهد نام دانش و فرهنگ

Гуҳӣ чу аҳд лӣимон натоқ сабрами суст

گهی چو عهد لئیمان نطاق صبرم سست

Гуҳӣ чу узри бахилони барроқи азмами ланг

گهی چو عذر بخیلان براق عزمم لنگ

Абои шеъри маро низ чошнии матлаб

ابای شعر مرا نیز چاشنی مطلب

Ки дар мазоқ замона якеаст шаҳду шрнг

که در مذاق زمانه یکیست شهد و شرنگ

Фитодаам ба гуруҳе ки дар баён шан ҳаст

فتاده ام به گروهی که در بیان شان هست

Мсоқи лафзи ракику маҷоли маънии танг

مساق لفظ رکیک و مجال معنی تنگ

Ба қавли нек чу ман номашон барорам зуд

به قول نیک چو من نامشان برآرم زود

Ба феъли бади суханамро фурӯ баранд ба нанг

به فعل بد سخنم را فرو برند به ننگ

Куҷост рукни бисоти хдоигон то ман

کجاست رکن بساط خدایگان تا من

Барам чу шеърии арқони шеър бар хари чанг

برم چو شعری ارکان شعر بر خر چنگ

Ба пеши хусрав рӯй замин барорам бонг

به پیش خسرو روی زمین برآرم بانگ

Чунонк дар хам гардун фитад ғариву ғрнг

چنانک در خم گردون فتد غریو و غرنگ

Хдоигони салотини баҳр ва бар туғрул

خدایگان سلاطین بحر و بر طغرل

Ки дар тарозуии ҷўдш ҷаҳон надорад санг

که در ترازوی جودش جهان ندارد سنگ

Ба гирди маркази чатраши мадори ҳафт иқлӣм

به گرد مرکز چترش مدار هفت اقلیم

Чу гирди қутби шимолии мадори ҳафт авранг

چو گرد قطب شمالی مدار هفت اورنگ

зи адли шомил ӯ буии он ҳаме ояд

ز عدل شامل او بوی آن همی آید

Ки дар камӣни гуҳи шерон кном созад ранг

که در کمین گه شیران کنام سازد رنگ

Аё шаҳӣ ки бирезади зиёди ҳамлаи ту

ایا شهی که بریزد زیاد حمله تو

Ба рӯзи маъракаи дандони пелу коми наҳанг

به روز معرکه دندان پیل و کام نهنگ

Туе ки хӯшаи парвини барин равоқи баланд

تویی که خوشه پروین برین رواق بلند

Збҳри нақли ҷалоли ту бастаанд оўнг

زبهر نقل جلال تو بسته اند آونگ

Мисоли базм ту пардохт нақши банди азал

مثال بزم تو پرداخت نقش بند ازل

Ҳануз нозада нақши вуҷӯдро найранг

هنوز نازده نقش وجود را نیرنگ

Чунон ба даври ту кори замона манзум аст

چنان به دور تو کار زمانه منظوم است

Ки пӯст аз срзин боз шуд ба пушти паланг

که پوست از سرزین باز شد به پشت پلنگ

Агар чу оташ ва обаст давлат чаҳ аҷаб

اگر چو آتش و آبست دولت چه عجب

Ки омадаи сети бурун аз миёни оҳану санг

که آمده ست برون از میان آهن و سنگ

Дар он замон ки аҷали душманони ҷоҳи ту ро

در آن زمان که اجل دشمنان جاه تو را

Шавад мухолифи омол дар шитобу диранг

شود مخالف آمال در شتاب و درنگ

Чунон мувофиқат уфтад силаҳро ки кунад

چنان موافقت افتد سلاح را که کند

Зиҳи гавазни забон дар даҳони тири хаданг

زه گوزن زبان در دهان تیر خدنگ

Чу билки ту ба дунбол чашм кард нигоҳ

چو بیلک تو به دنبال چشم کرد نگاه

Камон ба гӯшаи абрӯи дароварди ожанг

کمان به گوشه ابرو درآورد آژنگ

Чунон шавад ки зи тирии ину тундии он

چنان شود که ز تیری این و تندی آن

Қазо карона кунад аз миён ба сад фарсанг

قضا کرانه کند از میان به صد فرسنگ

Кунад синони ту бозӣ ба ҷони хасм чунонк

کند سنان تو بازی به جان خصم چنانک

Ба ақли длшдгони шоҳидони чобуки вшнг

به عقل دلشدگان شاهدان چابک وشنگ

Қиёматаст зи теғи ту дар мамолики рӯм

قیامت است ز تیغ تو در ممالک روم

Мусӣбатаст зи гурзи ту дар диёри фаранг

مصیبت است ز گرز تو در دیار فرنگ

Ҳамеша то ба тиҷорати зи Марви шҳҷони кас

همیشه تا به تجارت ز مرو شهجان کس

Ба сӯии омул ва сорӣ наёвард норанг

به سوی آمل و ساری نیاورد نارنگ

Рухи адуат чу норанги зарду ождаҳи бод

رخ عدوت چو نارنگ زرد و آژده باد

Ба сӯзанӣ ки на зоташи гудозад ва на зи занг

به سوزنی که نه زاتش گدازد و نه ز زنگ

Бароти бахшиши ту бар вуҷӯҳи омили Марв

برات بخشش تو بر وجوه عامل مرو

Маоши душманат аз нақди қозии кирнг

معاش دشمنت از نقد قاضی کیرنگ