Намоз хуфтани бегоҳ , масти лои иъқл

نماز خفتن بیگاه،مست لا یعقل

Даромад аз дирами он моҳ рӯй меҳри гусал

درآمد از درم آن ماه روی مهر گسل

Ҳамаи шамоили девонагони гирифта ва лек

همه شمایل دیوانگان گرفته و لیک

Ба зер ҳар хами зулфаши равони сад оқил

به زیر هر خم زلفش روان صد عاقل

зи баҳри арбадаи худро хароб карда ва ман

ز بهر عربده خود را خراب کرده و من

Гирифтаи мотами умри хароб бе ҳосил

گرفته ماتم عمر خراب بی حاصل

Дар аўФтодаҳи зи андешаҳо ба дар ёе

در اوفتاده ز اندیشه ها به در یایی

Чу рӯзгор на ғӯраши падед ва на соҳил

چو روزگار نه غورش پدید و نه ساحل

Чу дид воқеа каз дасти хештан шуда ам

چو دید واقعه کز دست خویشتن شده ام

зи саргузашти марои об ва пой монад ба гул

ز سرگذشت مرا آب و پای ماند به گل

зи роҳи ҷаду яқинаш , дуруст шуд ки шудаи сет

ز راه جد و یقینش،درست شد که شده ست

Дили шикастаи ман бар фироқ ӯ ҳомил

دل شکسته من بر فراق او حامل

зи гирди роҳи фурӯи рехти қиссаҳои дароз

ز گرد راه فرو ریخت قصه های دراز

Чу зулфи хеши парешон чу кори ман мушкил

چو زلف خویش پریشان چو کار من مشکل

Гуҳии забони маломати кушода каз ту сазад

گهی زبان ملامت گشاده کز تو سزد

Ки ҳақи суҳбати деринаро кунӣ ботил ?

که حق صحبت دیرینه را کنی باطل؟

Гуҳии зи роҳи насиҳат дар омада ки мабош

گهی ز راه نصیحت در آمده که مباش

зи ҳифзи ҷониби ёрону дӯстони ғофил

ز حفظ جانب یاران و دوستان غافل

Ба сабр кӯшу яқини дон ки оқибати зи ҷаҳон

به صبر کوش و یقین دان که عاقبت ز جهان

Ба ком дил барисӣ худ кадоми сабр ва чаҳ дил ?

به کام دل برسی خود کدام صبر و چه دل؟

Ҷавоб додам вагуфтам чашидаам як чанд

جواب دادم وگفتم چشیده ام یک چند

Шаробҳои хуш аз дасти лаъибатони чгл

شرابهای خوش از دست لعبتان چگل

Кнўнк вақт хумораст мебибояд хӯрд

کنونک وقت خمارست می بباید خورد

зи дасти ҳиҷри ту нокоми шарбатии қотил

ز دست هجر تو ناکام شربتی قاتل

Маро бҳл кун ва бигузар азин ҳадис ки шуд

مرا بحل کن و بگذر ازین حدیث که شد

Ҷафои аҳли хуросони миёни мо ҳоил

جفای اهل خراسان میان ما حایل

Биҷуст бехабар аз ҷой хеш гуфт ва мабод

بجست بی خبر از جای خویش گفت و مباد

Ки ҳеҷ дил ба ҳавоӣ шумо шавад моил

که هیچ دل به هوای شما شود مایل

Дилами ббрдӣ ва дар ҳиҷр низ ме кӯшӣ

دلم ببردی و در هجر نیز می کوشی

Агар ба дили бҳлии нестӣ ба ҳиҷри бҳл

اگر به دل بحلی نیستی به هجر بحل

Видоъ кардамаш алқсаҳ ва гирифтам пеш

وداع کردمش القصه و گرفتم پیش

Раҳе чу рӯз қиёмат кашидау ҳоил

رهی چو روز قیامت کشیده و هایل

зи банди ишқи кушодаи дилу камари баста

ز بند عشق گشاده دل و کمر بسته

Ба азми бандагии шоҳи олами одил

به عزم بندگی شاه عالم عادل

Сипеҳри ҷоҳу ҷалолати сутӯдаи насраи дайн

سپهر جاه و جلالت ستوده نصرة دین

Ки пеши даст ва дилаш ҳаст баҳру кони мадхал

که پیش دست و دلش هست بحر و کان مدخل

Қазои шикории тақдири ҳамлае ки кунад

قضا شکاری تقدیر حمله ای که کند

Хаёли ханҷар ӯ шахси фитнаро бсмл

خیال خنجر او شخص فتنه را بسمل

Миёни хавфу раҷои адл ӯ буд ҳоким

میان خوف و رجا عدل او بود حاکم

Миёни ботилу ҳақи рой ӯ буд фосил

میان باطل و حق رای او بود فاصل

Ба комкорӣ ӯ медиҳад малики иқрор

به کامکاری او می دهد ملک اقرار

Ба шаҳриёрӣ ӯ мекунад замонаи сҷл

به شهریاری او می کند زمانه سجل

Ба чашми Кебеки зи инсоф ӯ шудаи сети ҳақир

به چشم کبک ز انصاف او شده ست حقیر

Шикваи ҳамлаи шоҳину стўти туғрул

شکوه حمله شاهین و سطوت طغرل

Аё шаҳӣ ки сарои пардаи мъолии ту

ایا شهی که سراپرده معالی تو

Варои торам алӣ сазад ба сад манзил

ورای طارم علی سزد به صد منزل

Ҷаҳони замони тасарруф ба дасти малик ту дод

جهان زمان تصرف به دست ملک تو داد

Ҳануз гардун аз рӯй ҳиммати ту хаҷал

هنوز گردون از روی همّت تو خجل

Дили ҳФўзи ту девони ғайбро мушарраф

دل حفوظ تو دیوان غیب را مشرف

Кафи Карими ту амволи ризқро омил

کف کریم تو اموال رزق را عامل

Мусаббибони сахои туро зи дахли ҷаҳон

مسببان سخای تو را ز دخل جهان

Ҳазор солаи ато бар ҷаҳонёни фозил

هزار ساله عطا بر جهانیان فاضل

Асоси малики ту чун маркази замини собит

اساس ملک تو چون مرکز زمین ثابت

Валек ҳукми ту чун рӯзгори мстъҷл

ولیک حکم تو چون روزگار مستعجل

Агар фалаки бадаради рӯзномаи иқбол

اگر فلک بدرد روزنامه اقبال

Буд вазифаи ҷӯади ту неъматии шомил

بود وظیفه جود تو نعمتی شامل

Вагар замона бисӯзад ҷаридаи аъмор

وگر زمانه بسوزد جریده اعمار

Буд саҳифаи теғ ту насахтӣ комил

بود صحیفه تیغ تو نسختی کامل

Анояти ту ҷаҳонро нассоб имкон дод

عنایت تو جهان را نصاب امکان داد

Вагарна аз чаҳ қабл шуд вуҷӯдро қобил ?

وگرنه از چه قبل شد وجود را قابل؟

Хдоигонои шеъри маро чаҳ вазн буд

خدایگانا شعر مرا چه وزن بود

Ба маҷлиси ту ки сҳбон дар ӯ шавад боқул ?

به مجلس تو که سحبان در او شود باقل؟

На маҷлисии фалакӣ кандар ӯ зи баси даҳшат

نه مجلسی فلکی کاندر او ز بس دهشت

Буд Уториди уммӣу муштарии ҷоҳил

بود عطارد اُمّی و مشتری جاهل

Қазои миён тавозуъ бибаста чун шогирд

قضا میان تواضع ببسته چون شاگرد

Қадари забони тазаррӯъи кушода чун соил

قدر زبان تضرع گشاده چون سایل

Ва лек чун ба ту иқбол раҳ намӯд маро

و لیک چون به تو اقبال ره نمود مرا

Агар азизу залилами туе мъзу мзл

اگر عزیز و ذلیلم تویی معزّ و مذل ّ

Ҳамеша то надиҳади ҳеҷ муттақе бар бод

همیشه تا ندهد هیچ متقّی بر باد

Барои неъмати оҷили саодати оҷл

برای نعمت عاجل سعادت آجل

Ту дар саодату неъмати бимон ки мақрун шуд

تو در سعادت و نعمت بمان که مقرون شد

Азоби оҷли хасмат ба меҳнати оҷил

عذاب آجل خصمت به محنت عاجل

Рабӯдаи сарсари қаҳри ту маснади фағфур

ربوده صرصر قهر تو مسند فغفور

Фиканда савлати теғи ту афсари ҳрқл

فکنده صولت تیغ تو افسر هِرقِل