Чу моҳи икшбаҳи бнҳФти чеҳра аз назарам

چو ماه یکشبه بنهفت چهره از نظرم

Маи ду ҳафта даромад ба таҳнияти зи дирам

مه دو هفته درآمد به تهنیت ز درم

Бидод муждаи ид аз лутф чунонк гирифт

بداد مژده عید از لطف چنانک گرفت

зи фарқ то ба қадами ҷумла дар гулу шукрам

ز فرق تا به قدم جمله در گل و شکرم

Маро ба шодии рӯйиш ба сина боз омад

مرا به شادی رویش به سینه باز آمد

Дилӣ ки мурда ва зинда набӯд азуи асарам

دلی که مرده و زنده نبود ازو اثرم

Чу хок дар каф поиш фитодам аз хорӣ

چو خاک در کف پایش فتادم از خواری

Агар чаҳ аз сари таҳқиқи сар ба сари гуҳарам

اگر چه از سر تحقیق سر به سر گهرم

Ба лоба гуфтамаш охз змонкӣ биншин

به لابه گفتمش آخز زمانکی بنشین

Магар ба васл ту биншинад оташи ҷигарам

مگر به وصل تو بنشیند آتش جگرم

Як имшабии ту ба меҳмони ман ббош ки ман

یک امشبی تو به مهمان من بباش که من

з рӯй хуби ту меҳмони Зуҳраи вқмрм

ز روی خوب تو مهمان زهره وقمرم

зи аҳли ишқи такаллуф тамаъ набояд дошт

ز اهل عشق تکلف طمع نباید داشت

Ба пеш хизмат туаст ончӣ ҳаст моҳзрм

به پیش خدمت توست آنچه هست ماحضرم

Дилами ҳимоятӣ зулф туаст аз ӯ бигузар

دلم حمایتی زلف توست از او بگذر

Ки нест Зуҳраи онам ки сӯй ӯ нагарм

که نیست زهره آنم که سوی او نگرم

Ҳадис ҷон накунам кони кроӣ он накунад

حدیث جان نکنم کان کرای آن نکند

Фидои як қидматгар буд сад дигарам

فدای یک قدمت گر بود صد دگرم

Басанда кун ба лаби хушку чашмтар бо ман

بسنده کن به لب خشک و چشم تر با من

Ки дар ду гетӣ аз ин беш нест хушку терм

که در دو گیتی از این بیش نیست خشک و ترم

Марои умеди висоли ту зинда ме дорад

مرا امید وصال تو زنده می دارد

Вагарна бе ту на айнам бимонад ва на асарам

وگرنه بی تو نه عینم بماند و نه اثرم

Басӣ бигуфтам азин ҷинс ва ҳеҷ суд надошт

بسی بگفتم ازین جنس و هیچ سود نداشت

Каз ашки чеҳра ҳаме дид нақди сими визрам

کز اشک چهره همی دید نقد سیم وزرم

Бхости нолау зории змн чу ӯ бархест

بخاست ناله و زاری زمن چو او برخاست

Бирафт ва бар асар ӯ бирафт дили з барам

برفت و بر اثر او برفت دل ز برم

Рахш ки тобиши қандили рӯза дорон дошт

رخش که تابش قندیل روزه داران داشت

Гузошт чун илми ид дар ҷаҳони смрм

گذاشت چون علم عید در جهان سمرم

Чигуна қиссаи ман дар ҷаҳон смр нашавад ?

چگونه قصه من در جهان سمر نشود؟

Ки ҳркҷо ки нишинам бад-ӣни фасонаи дирам

که هرکجا که نشینم بدین فسانه درم

зи баҳри хидматии иди худ ҳамин қиссаи сет

ز بهر خدمتی عید خود همین قصه ست

Ки ман ба назд ҷаҳони паҳлавон ба қисса барам

که من به نزد جهان پهلوان به قصه برم

Малики нишони ъздолдин ки аз мадоеҳ ӯ

ملک نشان عضدالدین که از مدایح او

Ҳамеша бар сари ганҷи ҷавоҳиру дррм

همیشه بر سر گنج جواهر و دررم

Тғоншаҳи бен муаййид ки гуяд ва расадаш :

طغانشه بن مؤید که گوید و رسدش:

Ки ҳаст минтақаи чархи ҳалқаи камарам

که هست منطقه چرخ حلقه کمرم

Ман он Таҳамтани дарёи дилам ки вақти сабӯҳ

من آن تهمتن دریا دلم که وقت صبوح

Буд захираи конҳо атои мухтасарам

بود ذخیره کانها عطای مختصرم

Сҳо чу барқ занад гавҳарии сет бар теғам

سها چو برق زند گوهری ست بر تیغم

Қамар чу нур диҳад қуббае сет бар сипарам

قمر چو نور دهد قبه ای ست بر سپرم

Ҷаҳон мақар шуду айём эътироф оварад

جهان مقرّ شد و ایام اعتراف آورد

Ки ман хулосаи таъйиду мояи зафарам

که من خلاصه تایید و مایه ظفرم

Манам ки бар рухи гетӣ чу рӯзи машҳури сет

منم که بر رخ گیتی چو روز مشهور ست

Ҳамаи фазойили ҷаду маноқиби падарам

همه فضایل جد و مناقب پدرم

Агар сипеҳри бипушади зи рои ман розӣ

اگر سپهر بپوشد ز رای من رازی

Чу ҷайби субҳи ҳамаи пардаҳои ӯ бадарам

چو جیب صبح همه پرده های او بدرم

Бияфкананд пару боли каркасони фалак

بیفکنند پر و بال کرکسان فلک

Ҳар он замон ки бибинанди тири чори пурм

هر آن زمان که ببینند تیر چار پرم

Ба пеши ман сафи душман чигуна дорад пой ?

به پیش من صف دشمن چگونه دارد پای؟

Ки лаҳзаи лаҳзаи з аФбол мерасад ҳашарам ?

که لحظه لحظه ز افبال می رسد حشرم ؟

Чу Авну исмати эзади маро сипар бошад

چو عون و عصمت ایزد مرا سپر باشد

зи захми ҳодисаи ҳоҷати ниўФтди ҳазарам

ز زخم حادثه حاجت نیوفتد حذرم

зи ҳирси зари чўшҳони ном нек бифурӯшанд

ز حرص زر چوشهان نام نیک بفروشند

Манам ки малики ҷаҳонро ба ним ҷӯ нахуррам

منم که ملک جهان را به نیم جو نخرم

Ба пеши ман зи тавозуъ ба соъатии садра

به پیش من ز تواضع به ساعتی صدره

Замона хок шавад то магар бирав сипарам

زمانه خاک شود تا مگر برو سپرم

Ҳрончаҳ гӯям азин ҷинси лоф ва даъвӣ нест

هرآنچه گویم ازین جنس لاف و دعوی نیست

Ки ҳаст фари илоҳии гувоҳи муътабарам

که هست فر الهی گواه معتبرم

Хдоигоно ҳар чанд заҳматат бошад

خدایگانا هر چند زحمتت باشد

зи ҳолу қиссаи худ чанд ҳарф бар шимурам

ز حال و قصه خود چند حرف بر شمرم

Гумон набӯд марои пеши азин ки боқии умр

گمان نبود مرا پیش ازین که باقی عمر

Буд зи хоки ҷаноби ту ҳоҷати сафарам

بود ز خاک جناب تو حاجت سفرم

Кунун замона баронаст каз ғубор дарат

کنون زمانه برآنست کز غبار درت

Кунад гусаста ба куллӣ вазоифи басарам

کند گسسته به کلی وظایف بصرم

зи нони баромадам акнӯн ва рӯй он дорад

ز نان برآمدم اکنون و روی آن دارد

Кигар нутқ бизанам то ба ҷон буд хатарам

که گر نطق بزنم تا به جان بود خطرم

Агар зарурати азин сон нагирадам доман

اگر ضرورت ازین سان نگیردم دامن

Чигуна дил диҳадам каз дар ту даргузарам

چگونه دل دهدم کز در تو درگذرم

Ба орзӯи тлбидм ҳамеша хизмати ту

به آرزو طلبیدم همیشه خدمت تو

Равои мадори казин орзӯ расад зарарам

روا مدار کزین آرزو رسد ضررم

Маро ба чрбки соҳиби ғараз збих макун

مرا به چربک صاحب غرض زبیخ مکن

Ки ман ба боғи фасоҳати дарахти борварам

که من به باغ فصاحت درخت بارورم

зи ҷӯии лутфу карами оби даҳ маро ва бибин

ز جوی لطف و کرم آب ده مرا و ببین

Ки оқибати ту чаҳ барҳо хурии зи бор ва барам

که عاقبت تو چه برها خوری ز بار و برم

зи ман мулӯки ҷаҳони номи нек зинда кунанд

ز من ملوک جهان نام نیک زنده کنند

Ба қавли мурдаи дилон бар миён мазан бтрм

به قول مرده دلان بر میان مزن بترم

Марои ту бо ҳама айбӣ харида Эй мафруш

مرا تو با همه عیبی خریده ای مفروش

Ки чун ба кӯии ҳақиқат рӯй ҳамаи ҳунарам

که چون به کوی حقیقت روی همه هنرم

Агар ба чиз дигар сарафрозем нарасад

اگر به چیز دگر سرافرازیم نرسد

Ҳамин басаст ки бар остон туаст серум

همین بس است که بر آستان توست سرم

Ба ҳазрати ту ман аз баҳр нон наёмада ам

به حضرت تو من از بهر نان نیامده ام

Ки ҷойгоҳ дигар низ буд ин қадарам

که جایگاه دگر نیز بود این قدرم

Мабар ба пеши худ об рӯем аз пас азин

مبر به پیش خود آب رویم از پس ازین

Ҳадиси нон ба забон оварам зи саги бтрм

حدیث نان به زبان آورم ز سگ بترم

Ту бар бихӯр зи ҷавонӣу подшоҳии хеш

تو بر بخور ز جوانی و پادشاهی خویش

Ки ман ба давлати ту заҳр чун шукр бихӯрам

که من به دولت تو زهر چون شکر بخورم