Гуфтори талх аз он лаби ширин на дар хураст
گفتار تلخ از آن لب شیرین نه در خورست
Хуш кун иборатат ки хатат ҳарчӣ хуштар аст
خوش کن عبارتت که خطت هرچه خوشتر است
Бигушоӣ лаб ба пурсиши ман гарчи гуфта ам
بگشای لب به پرسش من گرچه گفته ام
Кони қуфли лаъли бобати он дарҷ гавҳар аст
کان قفل لعل بابت آن درج گوهر است
То бар гирифтӣ аз сари ушшоқи дасти меҳр
تا بر گرفتی از سر عشاق دست مهر
Ҳарҷо ки дар ҳавои ту дастӣаст бар сар аст
هرجا که در هوای تو دستی است بر سر است
Он дил ки суфраи фалак чанбарӣ нашуд
آن دل که سفره فلک چنبری نشد
Дар чанбари ду зулфи ту акнӯн мусаххар аст
در چنبر دو زلف تو اکنون مسخر است
Зулфи ту афканди расанаш ҳар замони дароз
زلف تو افکند رسنش هر زمان دراز
Донад ки оқибати гузариши ҳам ба чанбар аст
داند که عاقبت گذرش هم به چنبر است
Омад қиёматӣ ба серум то бидидам онк
آمد قیامتی به سرم تا بدیدم آنک
Рӯят дар биҳишту лабати об кавсар аст
رویت درِ بهشت و لبت آب کوثر است
Чашмат ба ҷодӯии бадали чоҳ Бобул аст
چشمت به جادوی بدل چاه بابل است
Зулфат ба кофарии ивази ҳсн хайбар аст
زلفت به کافری عوض حصن خیبر است
Гарчи на ҷои кофару ҷодӯ буд биҳишт
گرچه نه جای کافر و جادو بود بهشت
Венаи ваҷҳ назд аҳли ҳақиқат мусаввир аст
وین وجه نزد اهل حقیقت مصور است
Рухсори хуби вхрм ҳамчун биҳишти ту
رخسار خوب وخرم همچون بهشت تو
Оромгоҳи ҷодӯу мأўоӣ кофар аст
آرامگاه جادو و مأوای کافر است
Омад хати сиёҳ ба лолоеи рахт
آمد خط سیاه به لالایی رخت
Вена низ мансабӣаст ки лолоаш анбар аст
وین نیز منصبی است که لالاش عنبر است
Маъзул кӣ шавад рахт аз некӯӣ ба хат ?
معزول کی شود رخت از نیکوی به خط؟
Зеро ки бртўи малики малоҳат муқарар аст
زیرا که برتو ملک ملاحت مقرر است
Тғрои абрӯии ту ба имзо ӣ некӯӣ
طغرای ابروی تو به امضا ی نیکوی
Бурҳон қотеъаст ки он хат музаввар аст
برهان قاطع است که آن خط مزور است
То омадаи сети васфи лабат дар даҳони ман
تا آمده ست وصف لبت در دهان من
Алфозам аз латофати он ҳамчу шукр аст
الفاظم از لطافت آن همچو شکر است
Дар ҳар сифат ки чун камарат бар ту баста ам
در هر صفت که چون کمرت بر تو بسته ام
Ҳамчун миёнати маънии борӣк мзмр аст
همچون میانت معنی باریک مضمر است
Гуфтам ки ранҷаи шӯ ба тамошои идгоҳ
گفتم که رنجه شو به تماشای عیدگاه
Комрўзи идро рухи некӯат дар хур аст
کامروز عید را رخ نیکوت در خور است
Бар ҳам задӣ ба ғамзаи ҷаҳонӣ ба рағми ман
بر هم زدی به غمزه جهانی به رغم من
Венаи рӯз ид нест кунун рӯз маҳшар аст
وین روز عید نیست کنون روز محشر است
Бозори моҳу Зуҳраи з рӯй ту косад аст
بازار ماه و زهره ز روی تو کاسد است
Паҳлавии зуҳди втўбаҳи зи ҳасани ту лоғар аст
پهلوی زهد وتوبه ز حُسن تو لاغر است
Ҳарҷо ки май рӯй қидмат аз нисори халқ
هرجا که می روی قدمت از نثار خلق
Пари ашки ҳамчуи лؤи лؤу рухсор чун зар аст
پر اشک همچو لؤ لؤ و رخسار چون زر است
Чарх аз насими халқи ту хуш мекунад машом
چرخ از نسیم خلق تو خوش می کند مشام
Гӯйии ғубори мавкиби шоҳ Музаффар аст
گویی غبار موکب شاه مظفر است
Қутби мулӯки нусрати дайн каз улувва қадар
قطب ملوک نصرت دین کز عُلُوّ قدر
Чун чарх бар сари омадаи ҳафт кишвар аст
چون چرخ بر سر آمده هفت کشور است
Султони нишони атобаки аъзам ки адл ӯ
سلطان نشان اتابک اعظم که عدل او
Меъмори дайни эзади вшръ паямбар аст
معمار دین ایزد وشرع پیمبر است
Бўбкри ному сират , Усмони ҳаёи вҳлм
بوبکر نام و سیرت،عثمان حیا وحلم
Каз адли вълм ҳамбар форуқ ва ҳайдар аст
کز عدل وعلم همبر فاروق و حیدر است
Шоҳӣ ки ҳафт муҳраи гардуни зшши ҷиҳат
شاهی که هفت مهره گردون زشش جهت
Доими зи захми панҷа ӯ дар мшшдр аст
دایم ز زخم پنجه او در مُشَشدَر است
Чашм фалак надид ва набинад ба умри хеш
چشم فلک ندید و نبیند به عمر خویش
Он корҳо ки давлат ӯро муяссар аст
آن کارها که دولت او را میسر است
Ҳар фатҳи космони нҳдши миннатҳои кор
هر فتح کاسمان نهدش منتهای کار
Чун бенгарӣ муқаддамаи фатҳ дигар аст
چون بنگری مقدّمه فتح دیگر است
Он сафдарӣ ки бахти ҷавон чун сипеҳри пер
آن صفدری که بخت جوان چون سپهر پیر
Бар остони ҳукми ту дерина чокар аст
بر آستان حکم تو دیرینه چاکر است
Рӯй замини зи равнақи адлат музайян аст
روی زمین ز رونق عدلت مُزیّن است
Мағзи фалаки зи накҳати хилқат муаттар аст
مغز فلک ز نَکهت خُلقت معطر است
Он кас ки тарбияти зи қабул ту ёфта аст
آن کس که تربیت ز قبول تو یافته است
Ҳамчун чанору беди ҳамаи даст ва ханҷар аст
همچون چنار و بید همه دست و خنجر است
Дар пеши ҳамлаи ту куҷои истади аду ?
در پیش حمله تو کجا ایستد عدو ؟
Рӯбоҳро чаҳ тоқати зӯр ғазанфараст ?
روباه را چه طاقت زور غضنفر است ؟
Бунёди малику дайни ҳама маъмур шуд чунонк
بنیاد ملک و دین همه معمور شد چنانک
Бо сақфи осмони зи баландӣ баробар аст
با سقف آسمان ز بلندی برابر است
Ҳарҷо ки бе анояти лутфи ту дар ҷаҳон
هرجا که بی عنایت لطف تو در جهان
Тобуту дор буд кунун тахт ва минбар аст
تابوت و دار بود کنون تخت و منبر است
Дар ҷанби он ки аз ту змон мекунад фалак
در جنب آن که از تو ضمان می کند فلک
Ин манзалат ки ёфтае бас муҳақар аст
این منزلت که یافته ای بس مُحقّر است
Аз сад гулат яке нашукуфта аст бош ту
از صد گلت یکی نشکفته است باش تو
Кокнўн ҳануз гулбуни бахти ту навбар аст
کاکنون هنوز گلبن بخت تو نوبر است
Ту мамлакат ба лашкар ва ъдт наёфтӣ
تو مملکت به لشکر و عُدّت نیافتی
Ин қисмат аз мабодии фитрат муқаддар аст
این قسمت از مبادی فطرت مقدر است
Онро ки Авну исмати эзад мадад кунад
آن را که عون و عصمت ایزد مدد کند
Афлоки ҷумлаи ъдту аҷром лашкар аст
افلاک جمله عدت و اجرام لشکر است
То ихтилофи унсуру ахтари з рӯй ақл
تا اختلاف عنصر و اختر ز روی عقل
Андари замонаи мӯҷиби маърӯф ва мункир аст
اندر زمانه موجب معروف و منکر است
Ҷовиди зӣ ки қӯти хашму ризои ту
جاوید زی که قوت خشم و رضای تو
Бартари зи феъли унсуру таъси ахтар аст
برتر ز فعل عنصر و تاثیر اختر است