Рӯят аз ҳасан дар ҷаҳон смр аст

رویت از حسن در جهان سمر است

Ақди зулфати нишеман қамар аст

عقد زلفت نشیمن قمر است

зи он рухи тозау лаби ширин

ز‌آن رخ تازه و لب شیرین

Ҳамаи офоқи пари гул ва шукр аст

همه آفاق پر گل و شکر است

То дилами зи он гул ва шукр бичишед

تا دلم ز‌آن گل و شکر بچشید

Ҳар замон аз қазои заъиф тар аст

هر زمان از قضا ضعیف‌تر است

Танги рӯзӣ дило ки рӯзӣ ӯ

تنگ روزی دلا که روزی او

Ба даҳони туу лаби ту дар аст

به دهان تو و لب تو در است

Умр дар ишқи ту ба сари барадам

عمر در عشق تو به سر بردم

Дили зи ҳасрат ҳануз то ба сар аст

دل ز حسرت هنوز تا به سر است

Гуфтӣ аз дасти ишқ ҷон набарӣ

گفتی از دست عشق جان نبری

Алҳақ ин худ бишоратӣ дигар аст

الحق این خود بشارتی دگر است

Тани қазоро ниҳодаам чаҳ кунам ? !

تن قضا را نهاده‌ام چه‌کنم‌؟!

Ки на бедори ту ҳамин қадар аст

که نه بیدار تو همین قدر است

Дар фироқи ту ҳркҷо ки дилӣ аст

در فراق تو هرکجا که دلی است

То ба гардан дар оташ ҷигар аст

تا به گردن در آتش جگر است

Нақди роиҷ ба рустаи ғами ту

نقد رایج به رسته غم تو

Ашк чун симу чеҳра чу зар аст

اشک چون سیم و چهره چو زر است

Ошиқонро беҳинаи дастовез

عاشقان را بهینه دستاویز

Оҳи шабгиру нола саҳар аст

آه شبگیر و نالهٔ سحر است

Бо ғамати даст дар камар кардам

با غمت دست در کمر کردم

зи он ду дастам ҳамеша дар камар аст

ز‌آن دو دستم همیشه در کمر است

Рӯй ман дар ғамат чу домани абр

روی من در غمت چو دامن ابر

Доим аз мавҷи оби дида тар аст

دایم از موج آب دیده تر است

Чашми ман дар фироқи чеҳраи ту

چشم من در فراق چهرهٔ تو

Кони ёқӯту маъдан гуҳар аст

کان یاقوت و معدن گهر است

Рости гӯйӣ ки дар аФозти ҷӯад

راست گویی که در افاضت جود

Дасти дарбори шоҳ додгар аст

دست دربار شاه دادگر است

Шоҳи одили атобаки аъзам

شاه عادل اتابک اعظم

Ки ҷаҳон бо атои ш мухтасар аст

که جهان با عطا‌ش مختصر است

Онки наздики самъи мазлӯмон

آنک نزدیک سمع مظلومان

Ном ӯ ҳамчуи мужда зафар аст

نام او همچو مژدهٔ ظفر است

Вонк дар нисбати ҷаҳоти камол

وانک در نسبت جهات کمال

Осмони зеру қадар ӯ зибр аст

آسمان زیر و قدر او زبر است

Сяти иқбол ӯ ба гирди ҷаҳон

صیت اقبال او به گرد جهان

Рӯзу шаби ҳамчуи моҳ дар сафар аст

روز و شب همچو ماه در سفر است

Зулмати зулмро ишорат ӯ

ظلمت ظلم را اشارت او

Чун тбошири субҳи парда дар аст

چون تباشیر صبح پرده‌در است

эй ки хилвати сарои қудрат ро

ای که خلوت‌سرای قدرت را

Чарх чун ҳалқа аз бурун дар аст

چرخ چون حلقه از برون در است

Нест рое буруни пардаи ғайбат

نیست رایی برون پرده غیبت

Ки на рои туро аз он хабар аст

که نه رای تو را از آن خبر است

Саъии теғи ту дар мъўнти халқ

سعی تیغ تو در معونت خلق

Чун мақомоти дарра умр аст

چون مقامات دِرّه عمر است

Хоки даргоҳи ту ба ҳукми шараф

خاک درگاه تو به حکم شرف

Афсари сад ҳазор тоҷўр аст

افسر صد هزار تاجوَر است

Он ҳумо ӣ сети ҳимматат ки муқӣм

آن هما‌ی‌ست همتت که مقیم

Байзаи осмонаши зер пар аст

بیضه آسمانش زیر پر است

Ҳар куҷои мавкиби ту наҳзат кард

هر کجا موکب تو نهضت کرد

Бахт чун бандагонаш бар асар аст

بخت چون بندگانش بر اثر است

Оташ қаҳр туаст онкӣ ба ҳаҷм

آتش قهر توست آنکه به حجم

Ҳафт дӯзах ба ҷанб ӯ шарар аст

هفت دوزخ به جنب او شرر است

Файз эҳсон туаст онкӣ ба қадар

فیض احسان توست آنکه به قدر

Ҳафт дарё ба назд ӯ шимур аст

هفت دریا به نزد او شمر است

Назари ҳиммати туро ҳар шаб

نظر همّت تو را هر شب

Бар ттқҳои осмон гузар аст

بر تُتُق‌های آسمان گذر است

Муддатӣ шуд ки бар умеди қабул

مدتی شد که بر امید قبول

Банда дар интизори он назар аст

بنده در انتظار آن نظر است

Шаҳрёрои ту мангар он ки имрӯз

شهریارا تو منگر آن که‌امروز

Шеъри ман дар замона мштҳр аст

شعر من در زمانه مشتهر است

Ин нигаҳ кун ки назд дониши ман

این نگه کن که نزد دانش من

Шеър айбаст агар чаҳ ҳам ҳунар аст

شعر عیب است اگر چه هم هنر است

То дар идроки чашми пайкари моҳ

تا در ادراک چشم پیکر ماه

Гоҳ чун наълу гоҳ чун сипар аст

گاه چون نعل و گاه چون سپر است

Чун сипари боди пушти ҷоҳати паҳн

چون سپر باد پشت جاهت پهن

Ки ҳасуди т чу наъли пай сипар аст

که حسود‌ت چو نعل پی سپر است