эй карда гирди моҳи зи шаби хирман

ای کرده گرد ماه ز شب خرمن

Гирёни зи ҳасрати ту чу борони ман

گریان ز حسرت تو چو باران من

Ореи далел қӯт боронаст

آری دلیل قوت بارانست

Онҷо ки гирди моҳ буд хирман

آنجا که گرد ماه بود خرمن

эй ҳиндӯони зулфи ту тарки ойин

ای هندوان زلف تو ترک آیین

Ваии оҳӯони меҳри ту шери авжан

وی آهوان مهر تو شیر اوژن

Тшўири хӯрдаи лаби ту лола

تشویر خورده لب تو لاله

Ва озод карда рухи ту сӯсан

و آزاد کرده رخ تو سوسن

Бинмоӣ рӯйу ақл ба ғорати даҳ

بنمای روی و عقل به غارت ده

Бигушоӣ зулфу шаҳр ба ҳам бар зан

بگشای زلف و شهر به هم بر زن

Ман пеши ишқи сина сипар кардам

من پیش عشق سینه سپر کردم

То дил буд зи ҳодиса дар момн

تا دل بود ز حادثه در مامن

Лекин ба пеши новаки мижгонат

لیکن به پیش ناوک مژگانت

Монеъ намешавад сипару ҷавшан

مانع نمی شود سپر و جوشن

эй бо замонаи ҳукми ту он карда

ای با زمانه حکم تو آن کرده

Косиби меҳргон ба гулу гулшан

کاسیب مهرگان به گل و گلشن

Ваии дӯстони змҳри ту он дида

وی دوستان زمهر تو آن دیده

Кзкини муқтадои ҷаҳони ншмн

کزکین مقتدای جهان نشمن

Фарзонаи садри дайн ки ҳамеи созанд

فرزانه صدر دین که همی سازند

Бар даргааши судӯри змни маскан

بر درگهش صدور زَمن مسکن

Он сарварӣ ки тавқи муродаш ро

آن سروری که طوق مرادش را

Гардуни сари гирифта наад гардан

گردون سر گرفته نهد گردن

Дар сояи таҳаккум ӯ карда

در سایه تحکم او کرده

Хуршеди пой зон сӯтар аз равзан

خورشید پای زان سوتر از روزن

Вази амтлои неъматаши оташ ро

وز امتلای نعمتش آتش را

Чун об ба фарқи омада аз равған

چون آب به فرق آمده از روغن

Зини пеш бе риёзати ҳукм ӯ

زین پیش بی ریاضت حکم او

Айёми тунд буду фалаки тавсан

ایام تند بود و فلک توسن

Имрӯзи сарв бо ҳамаи озодӣ

امروز سرو با همه آزادی

Дар медиҳад ба бндгиши гардан

در می دهد به بندگیش گردن

эй остони қадари тўрои ҳаргиз

ای آستان قدر تورا هرگز

Ногашта ҳеҷ ваҳм ба пиромн

ناگشته هیچ وهم به پیرامن

эй ҷони ҷини вонс ба ту хуррам

ای جان جن وانس به تو خرم

Вои чашми моҳи вмҳр ба ту равшан

وای چشم ماه ومهر به تو روشن

Дар гӯши душмани ту қазои бад

در گوش دشمن تو قضای بد

Карда нафири ҳузн ки лотомн

کرده نفیر حزن که لاتامن

Вомол дар димоғи мутӣъи ту

وامال در دماغ مطیع تو

Дода Нидои амн ки лои тҳзн

داده ندای امن که لا تحزن

Гаштанди неки ном ба аҳди ту

گشتند نیک نام به عهد تو

Гардуни сифлау фалаки римн

گردون سفله و فلک ریمن

Қаҳрат чунон бикуфт мухолиф ро

قهرت چنان بکوفت مخالف را

Дар ҳар тариқ ва ҳар сухан ва ҳар фан

در هر طریق و هر سخن و هر فن

Комрўз агарчӣ бар сари ғарболи сет

کامروز اگرچه بر سر غربال ست

Садраи туонаш бехат ба прўизн

صدره توانش بیخت به پرویزن

Лаъл аз нишоти хизмати ангуштат

لعل از نشاط خدمت انگشتت

Рухсора барфурӯхта аз маъдан

رخساره برفروخته از معدن

Вази шарми боди сарди бади андешат

وز شرم باد سرد بد اندیشت

Карда арақи ҷабини дайу баҳман

کرده عرق جبین دی و بهمن

Ҷузи мадҳ ту назод дарин даврон

جز مدح تو نزاد درین دوران

Табъӣ ки шуд зи нобиғаи обистан

طبعی که شد ز نابغه آبستن

зи осеби сангу оҳан агар гуфтам

ز آسیب سنگ و آهن اگر گفتم

Коташи ҷаҳди савоб буд ин занн

کاتش جهد صواب بود این ظن

Аз садумати шикваи ту май резад

از صدمت شکوه تو می ریزد

Хӯн аз урӯқи сангу дили оҳан

خون از عروق سنگ و دل آهن

То дар каф замона кунад хирқа

تا در کف زمانه کند خرقه

Айём аз мшҳраҳи пероҳан

ایام از مُشَهَّره پیراهن

Пероҳани бақои тўрои бодо

پیراهن بقای تورا بادا

Бар фарқи рўзгоркшони доман

بر فرق روزگارکشان دامن

Идати хуҷастаи бод ки шуд доим

عیدت خجسته باد که شد دایم

Иди адуии ту зи ънои шеван

عید عدوی تو ز عنا شیون