Шабӣ ба хайма ибдоъён кун Фикўн

شبی به خیمه ابداعیان کن فیکون

Ҳадиси ҳасан ту мерафту алҳдиси шҷўн

حدیث حسن تو می رفت و الحدیث شجون

Нишони зулфу рахти як ба як ҳаме доданд

نشان زلف و رخت یک به یک همی دادند

Ки банду ҳалқаи он чанду ҳилаи ин , чун

که بند و حلقه آن چند و حیله این،چون

Чунон намӯд ки гуфтӣ ба акс май бенанд

چنان نمود که گفتی به عکس می بینند

Мисоли талъати ту дар сипеҳри оинаи гаван

مثال طلعت تو در سپهر آینه گون

Аз он ду оризи дилҷӯии ту дусад бе дил

از آن دو عارض دلجوی تو دوصد بی دل

Бар он ду гесуии мафтӯли ту дусади мафтӯн

بر آن دو گیسوی مفتول تو دوصد مفتون

Хирад чу равнақи девонагони ишқ ту дид

خرد چو رونق دیوانگان عشق تو دید

Ба сад баҳона баровард хештан ба ҷунун

به صد بهانه برآورد خویشتن به جنون

Дилами ҳикояти занҷири зулфи ту бшинд

دلم حکایت زنجیر زلف تو بشیند

Ъқол ақл бияфканад волҷнўни фунун

عقال عقل بیفکند والجنون فنون

Марои зи заъфи тану сӯзи дил аз он шаби боз

مرا ز ضعف تن و سوز دل از آن شب باز

На тоқат ҳаракат монад ва на маҷоли сукӯн

نه طاقت حرکت ماند و نه مجال سکون

зи ишқи чашмаи нӯши ту андарин муддат

ز عشق چشمه نوش تو اندرین مدت

Бирафт бар рухам аз оби дидагони Ҷайҳун

برفت بر رخم از آب دیدگان جیحون

Ҳануз оташи савдои ҳамеи занам дар дил

هنوز آتش سودا همی زنم در دل

Ҳануз домани мижгони ҳамеи кашам дар хӯн

هنوز دامن مژگان همی کشم در خون

зи сӯзи синаи ман шуълае ва сад Вомиқ

ز سوز سینه من شعله ای و صد وامق

зи ҷоми меҳнати ман ҷуръае ва сад маҷнӯн

ز جام محنت من جرعه ای و صد مجنون

Кунун зи мастии ман беш азин ду ҳарф намонад

کنون ز مستی من بیش ازین دو حرف نماند

Дилӣ чу чашма мему қадӣ чу ҳалқа навен

دلی چو چشمه میم و قدی چو حلقه نون

Рухи ту май наад ин навъи захмро марҳам

رخ تو می نهد این نوع زخم را مرهم

Лаб ту медиҳад ин ҷинси дардро маъҷун

لب تو می دهد این جنس درد را معجون

Агар ба марҳаму маъҷун алоҷ напазирад

اگر به مرهم و معجون علاج نپذیرد

Ману мадоеҳи соҳиби қирони шаръ кунун

من و مدایح صاحب قران شرع کنون

Хдоигони судӯри замонаи садриддин

خدایگان صدور زمانه صدرالدین

Ки қомати фалак аз бор шукр ӯст нигун

که قامت فلک از بار شکر اوست نگون

Басӣ намонад ки гардад зи баси иморати адл

بسی نماند که گردد ز بس عمارت عدل

Чаҳор рубъи замин дар паноҳ ӯ маскӯн

چهار ربع زمین در پناه او مسکون

з ҳифз ӯст ки аҷроми олами алавӣ

ز حفظ اوست که اجرام عالم علوی

зи астҳолт ҷавҳар мусалламанду масӯн

ز استحالت جوهر مسلمند و مصون

з шавқ ӯст ки дӯшизагони қасри адам

ز شوق اوست که دوشیزگان قصر عدم

Сар аз даричаи имкон ҳаме кунанд бурун

سر از دریچه امکان همی کنند برون

Зиҳии замири ту ҳар шаб ба як ишорати рой

زهی ضمیر تو هر شب به یک اشارت رای

Кушода дар ттқи ғайб рӯй сад хотун

گشاده در تتق غیب روی صد خاتون

Ба расми хидматии андари паии ҷнибти ту

به رسم خدمتی اندر پی جنیبت تو

Фиканда даҳри зи рӯзи атласу зи шаби аксўн

فکنده دهر ز روز اطلس و ز شب اکسون

Ба дасти ҳукми ту аҷроми осмони оҷиз

به دست حکم تو اجرام آسمان عاجز

Ба чанги қаҳри ту эҳдоси рӯзгори забун

به چنگ قهر تو احداث روزگار زبون

Ҳавоӣ тоъат туаст он насими ҷон парвар

هوای طاعت توست آن نسیم جان پرور

Ки аз миёна озар бирӯяд озриўн

که از میانه آذر بروید آذریون

Замини буғзи ту он турбати вебии въФн

زمین بغض تو آن تربت وبِّی وعَفِن

Ки оварад тамаъи андари ҳавоӣ ӯ тоъӯн

که آورد طمع اندر هوای او طاعون

Ба ҷанби гӯшаи дастору рукни маснади ту

به جنب گوشه دستار و رکن مسند تو

Чаҳ ҷои афсари дороу тахти аФридўн ?

چه جای افسر دارا و تخت افریدون؟

Ба илм агарчӣ қиёсати з анбиё гиранд

به علم اگرچه قیاست ز انبیا گیرند

Ба ақл низ баӣ аз ҳазор афлотӯн

به عقل نیز بهی از هزار افلاطون

Тўрости муъҷизаи сарварӣ ба истиқлол

توراست معجزه سروری به استقلال

На чун набуввати Мӯсо ба ширкати ҳрўн

نه چون نبوت موسی به شرکت هرون

Ҳар он сухан ки ту гӯйӣ барои забти ҷаҳон

هر آن سخن که تو گویی برای ضبط جهان

Ҳазор лашкар ҷаррор бошадаш мазмун

هزار لشکر جرار باشدش مضمون

Агар чаҳ ҳодисаи як шаб ба хоби амну қарор

اگر چه حادثه یک شب به خواب امن و قرار

Наме наад мижа бар ҳам зи баси Фтўру Фтўн

نمی نهد مژه بر هم ز بس فتور و فتون

Замони замони қаламати шарбатяш омезад

زمان زمان قلمت شربتیش آمیزد

Ки дар маҷорӣ мағзаш пароканд афюн

که در مجاری مغزش پراکند افیون

Фалаки зи ақди ъамомаи ?ути ҳисобҳо бардошт

فلک ز عقد عمامه ات حسابها برداشت

Ки ҳшўу боризи офоқро туе қонӯн

که حشو و بارز آفاق را تویی قانون

Ба меҳр туаст агар қатрае сет дар дарё

به مهر توست اگر قطره ای ست در دریا

Ба доғ туаст агар заррае сет бар ҳомӯн

به داغ توست اگر ذره ای ست بر هامون

Бзргўорои баъд аз ҳазор қуръаи фол

بزرگوارا بعد از هزار قرعه فال

Марои замона ба садри ту буд роҳнмўн

مرا زمانه به صدر تو بود راهنمون

Дусол шуд ки барин фаррухи остонаи маро

دوسال شد که برین فرخ آستانه مرا

Шудаи сети дасти тафаккур ба зер рӯй сутун

شده ست دست تفکر به زیر روی ستون

Чунон макун ки маро бо ҳазор ганҷи ҳунар

چنان مکن که مرا با هزار گنج هنر

Ба рӯзгори ту ҳоҷат буд ба муштии дун

به روزگار تو حاجت بود به مشتی دون

Ҳама ба даъвии исмати баромада чу малик

همه به دعوی عصمت برآمده چو ملک

Валек бӯда чу Иблис дар азали малъун

ولیک بوده چو ابلیس در ازل ملعون

Ба феъл чун ъсроти замонаи номзбўт

به فعل چون عثرات زمانه نامضبوط

Ба табъ чун ҳаракоти сипеҳри номавзун

به طبع چون حرکات سپهر ناموزون

Кашида сари сӯии гардуни зи кибр чун намруд

کشیده سر سوی گردون ز کبر چون نمرود

Фурӯ шуда ба замин дар зи бухл чун қорун

فرو شده به زمین در ز بخل چون قارون

Агар мтобъи эшон буд фалак чаҳ аҷаб ?

اگر متابع ایشان بود فلک چه عجب؟

Биҷузи мтобъти гов кӣ кунад гардун ?

بجز متابعت گاو کی کند گردون؟

Манам ки пори дарин рӯз , ҳам дарин маҷлис

منم که پار درین روز،هم درین مجلس

Ҳамин тазаллум ва фарёд кардаам кокнўн

همین تظلم و فریاد کرده ام کاکنون

Валек зини ҳамаи фарёди ҳеҷ фоида нест

ولیک زین همه فریاد هیچ فایده نیست

Чу пеш менаниҳад гоми рӯзгори ҳрўн

چو پیش می ننهد گام روزگار حرون

Ҷаҳон ба коми ту бодо ки ҷузи дарин маънӣ

جهان به کام تو بادا که جز درین معنی

Дуои ман ба иҷобат намешавад мақрун

دعای من به اجابت نمی شود مقرون

Тулӯъи кавкабаи ид бар ту маймуни бод

طلوع کوکبه عید بر تو میمون باد

Вҳсти талъати ту бар ҷаҳонёни мимиўн

وهست طلعت تو بر جهانیان میمیون

Мухолифи ту чу бадар аз хусуф дар каму кост

مخالف تو چو بدر از خسوف در کم و کاست

Валек давлати ту чун ҳилоли рӯзафзӯн

ولیک دولت تو چون هلال روزافزون