Сари броФрохт бар сипеҳри барин
سر برافراخت بر سپهر برین
Маҳди маймуни подшоҳи замин
مهد میمون پادشاه زمین
Зубдаи мкрмти збидаҳи вақт
زبده مکرمت زبیده وقت
Марями рӯзгору исмати дайн
مریم روزگار و عصمت دین
Онк дар хонақоҳи исмат ӯ
آنک در خانقاه عصمت او
Дарс ташриф хонд рӯҳи амин
درس تشریف خواند روح امین
Вонкаҳи ҳукмаши зи ҳалқа берун кард
وانکه حکمش ز حلقه بیرون کرد
Чархи пирӯзаи рангро чу нигин
چرخ پیروزه رنگ را چو نگین
эй ба адлу сахои расонида
ای به عدل و سخا رسانیده
Рояти маликро ба алӣин
رایت ملک را به علیین
Нобсўдаҳи сабои зи ҳурмати ту
نابسوده صبا ز حرمت تو
Зулфи шамшоду оризи насрин
زلف شمشاد و عارض نسرین
Чарх дар аҳди ту надидаи баҳам
چرخ در عهد تو ندیده بهم
Синаи Кебеку панҷаи шоҳин
سینه کبک و پنجه شاهین
Пеши маҳди баландат аз даҳшат
پیش مهد بلندت از دهشت
Подшоҳон дар аўФтодаҳи зи зин
پادشاهان در اوفتاده ز زین
Бар ҷанобат ба саҷдаи таъзим
بر جنابت به سجده تعظیم
Хусравон бар замини ниҳодаи ҷабин
خسروان بر زمین نهاده جبین
Карда ризвони дуои давлати ту
کرده رضوان دعای دولت تو
Моҳи рӯйони хулдро талқин
ماه رویان خلد را تلقین
Осмон аз латоифи карамат
آسمان از لطایف کرمت
Камарии баста чун мҷраҳи матин
کمری بسته چون مجره متین
Зуҳраро аз тавоифи неъмат
زهره را از طوایف نعمت
Гӯшвории расида чун парвин
گوشواری رسیده چون پروین
Аз паии хоки остонаи ту
از پی خاک آستانه تو
Зулф ҷоруб карда ҳўролъин
زلف جاروب کرده حورالعین
Ҳарами исматат чу пардаи ғайб
حرم عصمتت چو پرده غیب
На гумон раҳ бирав барад на яқин
نه گمان ره برو برد نه یقین
Гар қабули ту соя бар гирад
گر قبول تو سایه بر گیرد
Баркашад офтоби ханҷари кин
برکشد آفتاب خنجر کین
Гар шикваат ниқоб бигушоед
گر شکوهت نقاب بگشاید
Мужда дар дида ҳо шавад зубин
مژده در دیده ها شود زوبین
Ваҳмро пардаи дорат аз пас дар
وهم را پرده دارت از پس در
Бонг бар мезанад ки давр нишин
بانگ بر می زند که دور نشین
Ақлро посбонат аз сари бом
عقل را پاسبانت از سر بام
Майл дар дида мекашад ки мубин
میل در دیده می کشد که مبین
Рӯз чанд аз ғубори ориза Эй
روز چند از غبار عارضه ای
Гашти рухсори офияти пари чин
گشت رخسار عافیت پر چین
Охир аз фатҳи боб сиҳҳат дод
آخر از فتح باب صحت داد
Осмони он ғуборро таскин
آسمان آن غبار را تسکین
Лутф ҳо кард кирдигор дар он
لطف ها کرد کردگار در آن
Шукрҳо кард рӯзгори дарин
شکرها کرد روزگار درین
Подшоҳои туе ки дар шанат
پادشاها تویی که در شانت
Назми ман бандаи оятии сети мубин
نظم من بنده آیتی ست مبین
Чун забон дар синонат бигушоем
چون زبان در سنانت بگشایم
Бар кашад чархи наъраи таҳсин
بر کشد چرخ نعره تحسین
Даст чун бар дуоат бурдорам
دست چون بر دعات بردارم
Рӯҳи қудсӣ бҷон кунад омин
روح قدسی بجان کند آمین
Аз раҳи шеъри мнгрм ки маро
از ره شعر منگرم که مرا
Дар дил аз илми гнҷҳости дафин
در دل از علم گنجهاست دفین
Шоирӣ дар мазоқи ҳиммати ман
شاعری در مذاق همت من
Безарурат намешавад ширин
بی ضرورت نمی شود شیرین
Зулми шируияи дон ки ширин кард
ظلم شیرویه دان که شیرین کرد
Талхии заҳр бар дили ширин
تلخی زهر بر دل شیرین
То зиздон буд мъўнти халқ
تا زیزدان بود معونت خلق
Боди яздони туро ҳамеша муайян
باد یزدان تو را همیشه معین
Ҳар ки чун гули ду равия шуд бо ту
هر که چون گل دو رویه شد با تو
Бош аз хори бистару болин
باش از خار بستر و بالین
Вонк аз ҷон на офарин ба ту гуфт
وانک از جان نه آفرین به تو گفت
Аз ҷаҳон аФрин бирав нафрин
از جهان افرین برو نفرین