Шаҳӣ ки малик тафохур кунад ба гавҳар ӯ

شهی که ملک تفاخر کند به گوهر او

Бурид олам ғайбаст рои анвар ӯ

برید عالم غیب است رای انور او

Хдоигони мулӯки замонаи нусрати дайн

خدایگان ملوک زمانه نصرت دین

Ки бӯса ҷой сипеҳраст дасти вхнҷр ӯ

که بوسه جای سپهرست دست وخنجر او

Сари мулӯки абўбкрбни Муҳамади онк

سر ملوک ابوبکربن محمد آنک

Музайянаст равоқи фалаки зи манзар ӯ

مزین است رواق فلک ز منظر او

Паноҳи давлати аббосиён ки меҳру сипеҳр

پناه دولت عباسیان که مهر و سپهر

Баранд вақти ҳаводиси паноҳ бо дар ӯ

برند وقت حوادث پناه با در او

Суҳайли гӯшаи нишинӣ буд ба давлат ӯ

سهیل گوشه نشینی بود به دولت او

Смоки найзагузорӣ буд зи лашкар ӯ

سماک نیزه گذاری بود ز لشکر او

Шҳншҳӣ ки саросари саҳифаҳои фалак

شهنشهی که سراسر صحیفه های فلک

Ба рӯзи арз буд як варақи зи дафтар ӯ

به روز عرض بود یک ورق ز دفتر او

Ҳилол ҳалқа шавад рӯзи ид дар майдон

هلال حلقه شود روز عید در میدان

Ба пеши рмҳи фалаки сои маликпарвар ӯ

به پیش رمح فلک سای ملک پرور او

Бар сари фарозӣ аз он моя дар гузашт ки низ

بر سر فرازی از آن مایه در گذشت که نیز

эй соя тавонад фиканд бар сар ӯ

همای سایه تواند فکند بر سر او

Ҷаҳон чу хутба ба номаш кунад кавокиби саъд

جهان چو خطبه به نامش کند کواکب سعد

Кунанд дарҷи саодати нисори минбар ӯ

کنند درج سعادت نثار منبر او

зи базм ӯ чу муаттар шавад машоми ҷаҳон

ز بزم او چو معطر شود مشام جهان

Фалак арақ кунад аз шарми гӯии миҷмар ӯ

فلک عرق کند از شرم گوی مجمر او

Ҳамеша нусрату таъйиди пеш рӯ бошад

همیشه نصرت و تایید پیش رو باشد

Ба ҳар тараф ки буд рояти Музаффар ӯ

به هر طرف که بود رایت مظفر او

Бимонад душмани даҷоли сӯраташ дар гул

بماند دشمن دجال صورتش در گل

Чу хари зи соъиқаи гурзи гови пайкар ӯ

چو خر ز صاعقه گرز گاو پیکر او

Ба зери пардаи айёми ҳеҷ роз намонад

به زیر پرده ایام هیچ راز نماند

Ки ҳамчу рӯз нашуд бар дили мунаввар ӯ

که همچو روز نشد بر دل منور او

Ба даври олам аз ин обу хоки таркибӣ

به دور عالم از این آب و خاک ترکیبی

Накардаанд ба аз тинати мутаҳҳар ӯ

نکرده اند به از طینت مطهر او

Касе ки дар хур малик аст ӯст дар олам

کسی که در خور ملک است اوست در عالم

Кунун бигӯӣ ки мулкӣ куҷост дар хур ӯ ?

کنون بگوی که ملکی کجاست در خور او؟

Хдоигонои доне ки кист толиби малик ?

خدایگانا دانی که کیست طالب ملک؟

Касе ки ғзўу ғанимати яке буд бар ӯ

کسی که غزو و غنیمت یکی بود بر او

Ба ёди малик чу оби ҳаёт нӯш кунад

به یاد ملک چو آب حیات نوش کند

Агар зхўни аду пар кунанд соғар ӯ

اگر زخون عدو پر کنند ساغر او

Фалаки машом касе хуш кунад ба буии мурод

فلک مشام کسی خوش کند به بوی مراد

Ки хок маърака бошад абиру анбар ӯ

که خاک معرکه باشد عبیر و عنبر او

Арӯси малик гиромӣ тараст аз онк сазад

عروس ملک گرامی ترست از آنک سزد

Буруни зи гавҳари шамшери шоҳи зевар ӯ

برون ز گوهر شمشیر شاه زیور او

Мадори давлату дайн бар муҳӣти он фалак аст

مدار دولت و دین بر محیط آن فلک است

Ки рмҳи хаттӣ шоҳаст хати меҳвар ӯ

که رمح خطی شاه است خط محور او

Тўро ба як ҳаракати кишварии дроФзоид

تورا به یک حرکت کشوری درافزاید

Чаро сияҳ накунӣ бар адуати кишвар ӯ

چرا سیه نکنی بر عدوت کشور او

Агар чаҳ хасми ту даъвӣ салтанат дорад

اگر چه خصم تو دعوی سلطنت دارد

Замонаи гирди براردи зи тахту афсар ӯ

زمانه گرد برآرد ز تخت و افسر او

Тўрости ҳуҷҷати қотеъ ба даст яъне теғ

توراست حجت قاطع به دست یعنی تیغ

Чигуна пеш равад даъвии музаввар ӯ ?

چگونه پیش رود دعوی مزور او؟

Аду агар чаҳ намояд чу хори сари тезӣ

عدو اگر چه نماید چو خار سر تیزی

Шавад чу ғунча ба бодии даридаи мғФр ӯ

شود چو غنچه به بادی دریده مِغفَر او

Касе ки хоки ҷаноб ту нест болинаш

کسی که خاک جناب تو نیست بالینش

Буруни з хок насозад замонаи бистар ӯ

برون ز خاک نسازد زمانه بستر او

Ҳамеша то дували андари ҷаҳони куну фасод

همیشه تا دول اندر جهان کون و فساد

Буд мусаххари даврони чарху ахтар ӯ

بود مسخَّر دوران چرخ و اختر او

Ба Авну исмати ҳақи давлатати чунон бодо

به عون و عصمت حق دولتت چنان بادا

Ки чарх аз бен дандон шавад мусаххар ӯ

که چرخ از بُن دندان شود مسخر او