Набошадат нафасӣ дар сари он каллаи дорӣ

نباشدت نفسی در سر آن کله داری

Ки сар ба кулбаи аҳзони мо фурӯди оре

که سر به کلبه احزان ما فرود آری

Бад-ӣни қадари дили мо ҳам нигаҳ нахоҳӣ дошт

بدین قدر دل ما هم نگه نخواهی داشت

Чаҳ дилбарӣ ки ндонӣ тариқи дилдорӣ ?

چه دلبری که ندانی طریق دلداری؟

зи ҳасани хеши бад-ӣн моя гашта Эй хурсанд

ز حسن خویش بدین مایه گشته ای خرسند

Ки синае бухлӣ ё дилии бёзорӣ

که سینه ای بخلی یا دلی بیازاری

Маро ки пушти ман аз бор меҳнатаст ду тоа

مرا که پشت من از بار محنت است دو تاه

Фироқ рӯй ту дар мехӯрд ба сарборӣ ?

فراق روی تو در می خورد به سرباری؟

Биё бибин ки зи баҳри нисори мақдами ту

بیا ببین که ز بهر نثار مقدم تو

Ду чашми ман з чаҳ сон мекунад гуҳари борӣ

دو چشم من ز چه سان می کند گهر باری

Бидонча аз раги ман хӯн чакад дареғӣ нест

بدانچه از رگ من خون چکد دریغی نیست

Ки ҳарчӣ бо ту кунад ҷинси он сазоворӣ

که هرچه با تو کند جنس آن سزاواری

Такаллуфӣ набӯд лоиқи бузургии ту

تکلُّفی نبود لایق بزرگی تو

Агар ба хира нагирӣ ва айб нишморӣ

اگر به خیره نگیری و عیب نشماری

Зхўни дида бар онам ки шарбатии созам

زخون دیده بر آنم که شربتی سازم

Ки чашми шӯхи туро одатаст хунхорӣ

که چشم شوخ تو را عادت است خونخواری

Музаввари ҳавасӣ низ май пазами ҳоле

مُزَوِّرِ هوسی نیز می پزم حالی

Ки дар ду чашм ту пайдост заъфи беморӣ

که در دو چشم تو پیداست ضعف بیماری

Туро ба нола зераст майл ва ин аҷаб аст

تو را به ناله زیرست میل و این عجب است

Ки даст менарасад ҷуз ба нолау зорӣ

که دست می نرسد جز به ناله و زاری

зи лутфҳо ки ту бо ман кунӣ яке инаст

ز لطفها که تو با من کنی یکی اینست

Ки икзмонм бе ин самоъ нагузорӣ

که یکزمانم بی این سماع نگذاری

Яке ғам аз дили ман пои боз пас наниҳад

یکی غم از دل من پای باز پس ننهد

Ки дасти даст ба дигар ғамем насипорӣ

که دست دست به دیگر غمیم نسپاری

Ба ҳар ҷафо ки кунӣ бар замонаи бандии ҷурм

به هر جفا که کنی بر زمانه بندی جرم

Касе зФъли ту огоҳ нест пиндорӣ !

کسی زفعل تو آگاه نیست پنداری!

Аннани фитна раҳо кардае ва ин хуштар

عنان فتنه رها کرده ای و این خوشتر

Ки узри ланги бурун май барӣ ба раҳворӣ

که عذر لنگ برون می بری به رهواری

Замонаро ҳама донанд кӯ наёрад кард

زمانه را همه دانند کو نیارد کرد

Ба рӯзгори ҷаҳони паҳлавони ҷафои корӣ

به روزگار جهان پهلوان جفا کاری

Паноҳи миллати ислом , фахри давлату дайн

پناه ملت اسلام،فخر دولت و دین

Ки кард давлату дайнро ба теғи меъморӣ

که کرد دولت و دین را به تیغ معماری

зи чашми давлат ӯ то биҷуст хоби адам

ز چشم دولت او تا بجست خواب عدم

Дигар ба хоби надидаи сети фитнаи бедорӣ

دگر به خواب ندیده ست فتنه بیداری

Ба давр ӯ зи баси осор адл натавон кард

به دور او ز بس آثار عدل نتوان کرد

Магар ба зулф батон нисбати ситамкорӣ

مگر به زلف بتان نسبت ستمکاری

Аё расида ба ҷое кигар ҷаҳон набӯд

ایا رسیده به جایی که گر جهان نبود

зи баҳри ҳиммати худ қатрае кам ингорӣ

ز بهر همَّت خود قطره ای کم انگاری

Кулоҳи гӯшаи қадари ту аз тариқи нФоз

کلاه گوشه قدر تو از طریق نفاذ

Рабӯда аз сари гардуни кулоҳи ҷабборӣ

ربوده از سر گردون کلاه جبّاری

Фитодаи ҷурми замин бо ҳамаи саботи қадам

فتاده جِرم زمین با همه ثبات قدم

Ба ҷанби ҳалами ту дар тӯҳмати сбксорӣ

به جنب حلم تو در تهمت سبکساری

Даромадаи зи азали зери сақфи ҳиммати ту

درآمده ز ازل زیر سقف همت تو

Чаҳор унсури олам ба чори деворӣ

چهار عنصر عالم به چار دیواری

зи исмати ту чунон танг шуд фазои ҷаҳон

ز عصمت تو چنان تنگ شد فضای جهان

Ки ҳаст дам задани душманат ба душворӣ

که هست دم زدن دشمنت به دشواری

Туе ки то абад аз рангу буии давлати ту

تویی که تا ابد از رنگ و بوی دولت تو

Чаман ба рангразӣ шуд сабо ба атторӣ

چمن به رنگرزی شد صبا به عطاری

зи дасти соқии лутфи ту як пиёла буд

ز دست ساقی لطف تو یک پیاله بود

Ки наргиси афканд аз дасти ҷоми ҳушёрӣ

که نرگس افکند از دست جام هشیاری

зи савти булбули рФқи ту як наво бошад

ز صوت بلبل رفق تو یک نوا باشد

Ки гул ба пой дар оради либоси зангорӣ

که گل به پای در آرد لباس زنگاری

Ба як сухани даҳани зулмро фурӯи бандӣ

به یک سخن دهن ظلم را فرو بندی

Ба як сахои шиками озро бинборӣ

به یک سخا شکم آز را بینباری

Ба қаҳр , оби фано бар сари фалаки резӣ

به قهر،آب فنا بر سر فلک ریزی

Ба лутф , тухми вафо дар дили ҷаҳони корӣ

به لطف،تخم وفا در دل جهان کاری

Зхори ҳодиса то бушковади гули инсоф

زخار حادثه تا بشکفد گل انصاف

Ба чашми хасми ту гулро мабод ҷузи хорӣ

به چشم خصم تو گل را مباد جز خاری

Туро захираи умрӣ ки чун бақои абад

تو را ذخیره عمری که چون بقای ابد

Варои ақди тасарруф буд з бисёре

ورای عقد تصرف بود ز بسیاری