Сарири салтанат акнӯн кунад сарафрозӣ

سریر سلطنت اکنون کند سرافرازی

Ки соя бар сараши афканди хусрави ғозӣ

که سایه بر سرش افکند خسرو غازی

Фалаки кулоҳи ғурури ин замони зи сари бунаад

فلک کلاه غرور این زمان ز سر بنهد

Ки ҳаст афсари шаҳ бар сари сарафрозӣ

که هست افسر شه بر سر سرافرازی

Хитоби хусрави анҷум кунун бгрдоннд

خطاب خسرو انجم کنون بگردانند

Ки маслиҳат набӯд хусравӣ ба анбозӣ

که مصلحت نبود خسروی به انبازی

эй чатри ҳумоюн чу пару боли кушод

همای چتر همایون چو پر و بال گشاد

Азин сипас накунад ҷғди даъвии бозӣ

ازین سپس نکند جغد دعوی بازی

Чунин ки қулзуми даъвии даромадаи сет ба ҷӯш

چنین که قلزم دعوی درآمده ست به جوش

зи мавҷ ӯ на хатое раҳад на абхозӣ

ز موج او نه خطایی رهد نه ابخازی

Чунон бсохти ҷаҳонро навой давлати шоҳ

چنان بساخت جهان را نوای دولت شاه

Ки аз табиат аздод рафт носозӣ

که از طبیعت اضداد رفت ناسازی

Аз он гузашт ки густохе кунад пас азин

از آن گذشت که گستاخیی کند پس ازین

Саҳар ба пардаи дарӣ ё сабо ба ғаммозӣ

سحر به پرده دری یا صبا به غمازی

Аз он сипас ки садои бонги пнҳи навяти шоҳ

از آن سپس که صدا بانگ پنح نویت شاه

Кунад мунодии исломро ҳам овозӣ

کند منادی اسلام را هم آوازی

Хдоигони салотини асри насраи дайн

خدایگان سلاطین عصر نصرة دین

Ки давлаташ ба ҳаводис ҳаме кунад бозӣ

که دولتش به حوادث همی کند بازی

Шикваи шаҳири шоҳин ҳимматаш бишикаст

شکوه شهیر شاهین همتش بشکست

Дили уқоби сипеҳр аз баланди парвозӣ

دل عقاب سپهر از بلند پروازی

Синону парчами рмҳши яке ба сари тезӣ

سنان و پرچم رمحش یکی به سر تیزی

Гирифтаи қуллаи гардуни яке ба сари бозӣ

گرفته قله گردون یکی به سر بازی

Зиҳӣ ба Мисри мамолики туро анояти ҳақ

زهی به مصر ممالک تو را عنایت حق

Азиз карда ва алҳақ сазои эъзозӣ

عزیز کرده و الحق سزای اعزازی

Мусофирони фалакро ба ваҳми ҳамроҳӣ

مسافران فلک را به وهم همراهی

Мудаббирони қазоро ба зеҳни ҳамрозӣ

مدبران قضا را به ذهن همرازی

зи маҷлиси ту назари нгслди ҳамеи ноҳид

ز مجلس تو نظر نگسلد همی ناهید

Бидон тамаъ ки ба хунёгаряш бинавозӣ

بدان طمع که به خنیاگریش بنوازی

Ту малики барадии азин пас ба гирди ту ки расад ?

تو ملک بردی ازین پس به گرد تو که رسد؟

Ки ин сухан мисли мрғзист бо розӣ

که این سخن مثل مرغزیست با رازی

Агар ба ғайбати ту хасми фурсатии талабад

اگر به غیبت تو خصم فرصتی طلبد

Ҳадиси саг буду дастгоҳи бзозӣ

حدیث سگ بود و دستگاه بزازی

Сипеҳр аз хати ҳукми ту сар нахоҳад тофт

سپهر از خط حکم تو سر نخواهد تافت

Аг ба теғи сиёсат сараш биндозӣ

اگ به تیغ سیاست سرش بیندازی

Айёри меҳр дар ихлос ту нахоҳад гашт

عیار مهر در اخلاص تو نخواهد گشت

Агар ба бутаи кини солҳоши бгдозӣ

اگر به بوته کین سالهاش بگدازی

Туро ба малики замин таҳният наёрам гуфт

تو را به ملک زمین تهنیت نیارم گفت

Ки ақлро буд онҷои маҷоли таннозӣ

که عقل را بود آنجا مجال طنازی

Сипеҳру меҳр ба хок дар ту ме нозанад

سپهر و مهر به خاک در تو می نازند

Басити хок чаҳ бошад ки ту бидон нозӣ ?

بسیط خاک چه باشد که تو بدان نازی؟

Ситораи домани исмати зи бими дрчинд

ستاره دامن عصمت ز بیم درچیند

Чу дасти ҳукми сӯии ҷайби осмони ёзӣ

چو دست حکم سوی جیب آسمان یازی

Аҷали зи душмани ҷоҳат ҷаҳон бипардозад

اجل ز دشمن جاهت جهان بپردازد

Чу лаҳзае ба муҳимоти малики пардозӣ

چو لحظه ای به مهمات مُلک پردازی

Ҳамеша то ғаму шодӣ ба навъ мумтозанд

همیشه تا غم و شادی به نوع ممتازند

Ту шоди зӣ ки зи шоҳон ба адли мумтозӣ

تو شاد زی که ز شاهان به عدل ممتازی

НФоди амри ту дар мамлакати чунон бодо

نفاد امر تو در مملکت چنان بادا

Ки асби ҳукм бар аҷроми осмони тозӣ

که اسب حکم بر اجرام آسمان تازی

Риёзати ту чунон карда малики туркӣ ро

ریاضت تو چنان کرده ملک ترکی را

Ки ҳам Аннан баравад бо шариъати тозӣ

که هم عنان برود با شریعت تازی