эй зафари мавкиби туро бар пай

ای ظفر موکب تو را بر پی

Ду ҷаҳони пеши ҳимматати лои шайъ

دو جهان پیش همتت لا شی

Дар сафи бандагони ту миррӣх

در صف بندگان تو مریخ

Рӯзи разм аз шумори бсмлу фӣ

روز رزم از شمار بسمل و فی

Бар тани хасми бастаи роҳи мсом

بر تن خصم بسته راه مسام

Нӯки пайконат аз тарашшӯҳи хуй

نوک پیکانت از ترشح خوی

Солҳо бугзарад ки ҳодиса ро

سالها بگذرد که حادثه را

Нарасад дар ҳарими маликати пай

نرسد در حریم ملکت پی

Аз тани аждаҳои рояти ту

از تن اژدهای رایت تو

Мор афъӣ шавад адуро не

مار افعی شود عدو را نی

То бидида сети моҳи чатри ту ро

تا بدیده ست ماه چتر تو را

Ҷурми хуршеди ҳам Аннани ҷаддӣ

جرم خورشید هم عنان جدی

Ҳар шаб аз амтлоӣ ғусса кунад

هر شب از امتلای غصه کند

Хӯни дил дар канори мағриби қӣ

خون دل در کنار مغرب قی

Ба забон синон занад рмҳт

به زبان سنان زند رمحت

Ҳар замони бонг бар замона ки ҳай

هر زمان بانگ بر زمانه که هی

Варна маъҷун кунад ба ҷои шукр

ورنه معجون کند به جای شکر

Заҳри оғишта дар мафосили не

زهر آغشته در مفاصل نی

Ақл то сояи қабул ту дид

عقل تا سایه قبول تو دید

Нур шуд аз варои зулмати ғӣ

نور شد از ورای ظلمت غی

Нафаси куллӣ барои ротби ризқ

نفس کلی برای راتب رزق

Бе асоси хилқатаи бедӣ

بی اساس خلقته بیدی

Чанг дар доман қазо зада буд

چنگ در دامن قضا زده بود

Карамат гуфт : алзмони алӣ

کرمت گفت:الضمان علی

эй хирадро нишоти маҷлиси ту

ای خرد را نشاط مجلس تو

Оштӣ дода бо табиат май

آشتی داده با طبیعت می

Осмонӣ ки чунин ҳазрат туаст

آسمانی چنین که حضرت توست

Аз ҷафоҳои осмон то кӣ

از جفاهای آسمان تا کی

Нест дили гармеи маро дар хӯрд

نیست دل گرمیی مرا در خورد

Сардии рӯзгору мавсими дай

سردی روزگار و موسم دی

Чун муяссар намешавад ба мурод

چون میسر نمی شود به مراد

Хизмати садри шоҳу қурбати вай

خدمت صدر شاه و قربت وی

Доғи ҳасрат ниҳодаам бар дил

داغ حسرت نهاده ام بر دل

Гуфтаанд : охири алдўоءолкӣ

گفته اند:آخر الدواءالکی

То ба куллӣ замона тай накунад

تا به کلی زمانه طی نکند

Нусхаи мкрмоти ҳотами тай

نسخه مکرمات حاتم طی

Доим аз мӯъҷизоти зоти ту бод

دایم از معجزات ذات تو باد

Осмонро сҷли даъвии тай

آسمان را سجل دعوی طی

То абади зери сояи илмат

تا ابد زیر سایه علمت

Аз дар Балх то навоҳии рай

از در بلخ تا نواحی ری