Дар ин ҳавас ки ман афтодаам ба нодонӣ
در این هوس که من افتاده ام به نادانی
Маро ба ҷон хатараст аз ғами ту то доне
مرا به جان خطر است از غم تو تا دانی
Мизоҷи дил ба таъаммул бидидам инак зуд
مزاج دل به تأمل بدیدم اینک زود
Кунад чу зулфи ту сар дар сари парешоне
کند چو زلف تو سر در سر پریشانی
Қиёс дида гирифтам зи давру наздики сет
قیاس دیده گرفتم ز دور و نزدیک ست
Ки бар сар оварадаш мавҷҳои тӯфонӣ
که بر سر آوردش موجهای طوفانی
Ту марди он на ки рӯзӣ - нъўзболлаҳ - агар
تو مرد آن نه که روزی -نعوذبالله-اگر
Касе зи пои даройад сиррӣ биҷунбоне
کسی ز پای درآید سری بجنبانی
Чунин ки асби ҷафоро ту баркашидӣ танг
چنین که اسب جفا را تو برکشیدی تنگ
Ба вақти ҳамлаи гардун Аннан нигарадоне
به وقت حمله گردون عنان نگردانی
Кам аўФтд чу ту чобуки савор дар раҳи ишқ
کم اوفتد چو تو چابک سوار در ره عشق
Ки ҳарчӣ меравадат чун замона май ронӣ
که هرچه می رودت چون زمانه می رانی
Чу булбулон замирам навой ишқ зананд
چو بلبلان ضمیرم نوای عشق زنند
зи лавҳи чеҳраи ман ҳарфи ҳарф бар хуоне
ز لوح چهره من حرف حرف بر خوانی
Бад-ӣни сифат ки ту донеи забони мурғон ро
بدین صفت که تو دانی زبان مرغان را
Аҷаб ки менакунӣ даъвии сулаймонӣ
عجب که می نکنی دعوی سلیمانی
Ба хашм гуфтӣ зудати з даст баргирам
به خشم گفتی زودت ز دست برگیرم
Чгўимт ки ба дастати дуруст ва битавонӣ
چگویمت که به دستت درست و بتوانی
Каминаи дасти нишони ту дар ҷаҳони фитнаи сет
کمینه دست نشان تو در جهان فتنه ست
Бимонада бар сари по то куҷоаш бинишонӣ
بمانده بر سر پا تا کجاش بنشانی
Мабош ғарра бидон зулфи кофарат ки қавии сет
مباش غره بدان زلف کافرت که قوی ست
Ба аҳди шоҳи ҷаҳони бозуии мусулмонӣ
به عهد شاه جهان بازوی مسلمانی
Сари мулӯки ҷаҳони тоҷи бахш рӯй замин
سر ملوک جهان تاج بخش روی زمین
Ки хатми гашт бар ӯ то абади ҷҳонбонӣ
که ختم گشت بر او تا ابد جهانبانی
Шҳншҳӣ ки бибинад даруни пардаи ғайб
شهنشهی که ببیند درون پرده غیب
Замири равшан ӯ розҳои пинҳонӣ
ضمیر روشن او رازهای پنهانی
Гузашти гӯшаи чатри ҷалолаш аз Айюқ
گذشت گوشه چتر جلالش از عیوق
Фурӯ наёмада ҳаргизи сараш ба султонӣ
فرو نیامده هرگز سرش به سلطانی
Аё шаҳӣ ки ба ҳар лаҳзаи равшанони фалак
ایا شهی که به هر لحظه روشنان فلک
Ниҳанд пеши ту бар хоки тираи пешонӣ
نهند پیش تو بر خاک تیره پیشانی
Туе ки домани ҳиммат ба арзи гоҳи ҳунар
تویی که دامن همت به عرض گاه هنر
Ба рӯй ҷумлаи мулӯк ҷаҳон барафшонӣ
به روی جمله ملوک جهان برافشانی
Туро ба ҳуҷҷати дигар чаҳ ҳоҷати андари малик ?
تو را به حجت دیگر چه حاجت اندر ملک؟
Ки дар ҷабин ту пайдост фари яздоне
که در جبین تو پیداست فَرِّ یزدانی
Ба қадар , умдаи тартиби ҳафт афлокӣ
به قدر،عمده ترتیب هفت افلاکی
Ба адл , зубдаи таркиби чори арконе
به عدل،زبده ترکیب چار ارکانی
Дар он мақом ки оянд хусравон дар ақд
در آن مقام که آیند خسروان در عقد
Ту бошӣ аввал агар чаҳ набошадат сонӣ
تو باشی اول اگر چه نباشدت ثانی
Агар ба куллӣ малики ҷаҳони дрории сар
اگر به کلی ملک جهان درآری سر
Набоядат мадад аз ҳеҷ инсӣу ҷонӣ
نبایدت مدد از هیچ انسی و جانی
Ишоратӣ ба сари тозӣона бас бошад
اشارتی به سر تازیانه بس باشد
Нгўимт ки ба сӯе Аннан бипечоне
نگویمت که به سویی عنان بپیچانی
зи кимиёии бақо офарӣдаанд ту ро
ز کیمیای بقا آفریده اند تو را
Ба илтифоти ту арзади замонаи фонӣ ? !
به التفات تو ارزد زمانه فانی؟!
Ҷаҳон ва ҳарчӣ дар ӯ ҳаст он маҳал дорад
جهان و هرچه در او هست آن محل دارد
Ки ту замир муборак бидон биринҷоне ? !
که تو ضمیر مبارک بدان برنجانی؟!
Мисоли зоти ту андари ҷаҳони куну фасод
مثال ذات تو اندر جهان کون و فساد
Ҳамон ҳикоят ганҷасту кунҷи вайронӣ
همان حکایت گنج است و کنج ویرانی
Ҳар он сифат ки фалакро назар бадв нарасад
هر آن صفت که فلک را نظر بدو نرسد
Чу бенгарӣ ба ҳақиқати ҳазор чандоне
چو بنگری به حقیقت هزار چندانی
Ба тунде ки кунад хасми ту чаҳ пиндорад
به تندیی که کند خصم تو چه پندارد
Ки бозгардад азуи бأси ту ба осонӣ
که بازگردد ازو بأس تو به آسانی
Дарахт агарчӣ буриштар буд бидон нарасад
درخت اگرچه برش تر بود بدان نرسد
Ки арра даст бидорад зи тези дандонӣ
که ارِّه دست بدارد ز تیز دندانی
Туро ба рағми адуи умри боди чандоне
تو را به رغم عدو عمر باد چندانی
Ки рӯзгор намонад ту ҳамчунон Монӣ
که روزگار نماند تو همچنان مانی
Кушодаи дасти муроди ту дар ҷаҳон то , гоҳ
گشاده دست مراد تو در جهان تا،گاه
Ба лутфи бидиҳӣ ва , гоҳе ба унфи бастоне
به لطف بدهی و،گاهی به عنف بستانی