эй моҳи срўқомт вае сарви моҳ рӯй

ای ماه سروقامت و ای سرو ماه روی

Васли ту то намӯда маро чанд гоҳ рӯй

وصل تو تا نموده مرا چند گاه روی

Шаклам чу на?ил шуд зи ҳавои туу тўрост

شکلم چو نال شد ز هوای تو و توراست

Бо шакли сарви қомату бонури моҳ рӯй

با شکل سرو قامت و بانور ماه روی

То бе ҳиҷоби дида ба рӯят нигоҳ кард

تا بی حجاب دیده به رویت نگاه کرد

Пари об дида дорам зон як нигоҳ рӯй

پر آب دیده دارم زان یک نگاه روی

Ойӣнаи дилами сияҳ аз оҳ сина шуд

آیینه دلم سیه از آه سینه شد

Ойӣнаро сияҳ шавад ореи зи оҳ рӯй

آیینه را سیه شود آری ز آه روی

Бигирифт хиттаи дилам инак сипоҳи ишқ

بگرفت خطه دلم اینک سپاه عشق

Ва оварад сӯии олами ҷони он сипоҳ рӯй

و آورد سوی عالم جان آن سپاه روی

Рӯем зи тоби ишқ ту зардасту бас буд

رویم ز تاب عشق تو زردست و بس بود

Бар вифқи ин ҳадис ки гуфтам гувоҳ рӯй

بر وفق این حدیث که گفتم گواه روی

Рӯй ту аз латофати маҳзи офариди ҳақ

روی تو از لطافت محض آفرید حق

Зон хубтар ки ваҳм нхўоҳз махоҳ рӯй

زان خوبتر که وهم نخواهذ مخواه روی

Андари шаби фироқи ту шояд ки рӯзи васл

اندر شب فراق تو شاید که روز وصل

Бнмоидми зчоаҳи Муқаннаъ чу моҳ рӯй

بنمایدم زچاه مقنع چو ماه روی

Ҷони маро ки оҷиз ҳиҷрон туаст нест

جان مرا که عاجز هجران توست نیست

Ҷузи боргоҳи маҷлиси олии паноҳ рӯй

جز بارگاه مجلس عالی پناه روی

Фархундаи маҷди малики сипеҳри дувал ки ҳаст

فرخنده مجد ملک سپهر دول که هست

Айёмро зи ҳайбат ӯ ҳамчуи коҳ рӯй

ایام را ز هیبت او همچو کاه روی

Олии мҳмдбни алии Ашъаси онки бахт

عالی محمدبن علی اشعث آنک بخت

Бинмудаш аз даричаи тамкини шоҳ рӯй

بنمودش از دریچه تمکین شاه روی

Бо рӯйу рой ӯ набӯд меҳру моҳ ро

با روی و رای او نبود مهر و ماه را

Зини пас биҷуз ниҳодани тоҷу кулоҳ рӯй

زین پس بجز نهادن تاج و کلاه روی

Иқбол бо ҷалолати қадараши сипеди кор

اقبال با جلالت قدرش سپید کار

Хуршед бе анояти райши сиёҳ рӯй

خورشید بی عنایت رایش سیاه روی

Афканда бар мувофиқ ӯ айши баҳри чашм

افکنده بر موافق او عیش بهر چشم

Пӯшида аз мухолиф ӯ ъзу ҷоҳ рӯй

پوشیده از مخالف او عزّ و جاه روی

Шарм аз гуноҳ бошаду хуршед дар кашад

شرم از گناه باشد و خورشید در کشد

Ҳар шаби зи шарми талъат ӯ бегуноҳ рӯй

هر شب ز شرم طلعت او بی گناه روی

эй пушти дайну момни ҳақи боргоҳи ту

ای پشت دین و مامن حق بارگاه تو

Бахти абади ниҳодаи бад-ӣни боргоҳ рӯй

بخت ابد نهاده بدین بارگاه روی

Роҳӣ ки мавкиби ту бидонҷо гузар кунад

راهی که موکب تو بدانجا گذر کند

Иқбол брнагирад аз он хоки роҳ рӯй

اقبال برنگیرد از آن خاک راه روی

Ҷавру ъно чу рӯза бар Айюби рӯзу шаб

جور و عنا چو روزه بر ایوب روز و شب

Хасми туро намӯда гуҳии пушту гоҳ рӯй

خصم تو را نموده گهی پشت و گاه روی

Ҷое расед кори ҳасудат ки аз замир

جایی رسید کار حسودت که از ضمیر

Дорад ҳамеи наҳуфтаи зи мардуми гиёҳ рӯй

دارد همی نهفته ز مردم گیاه روی

То хусравони даҳру мулӯки замона ро

تا خسروان دهر و ملوک زمانه را

Бошад мудоми ёра ва дияему гоҳ рӯй

باشد مدام یاره و دیهیم و گاه روی

Аз гардиши замонаи адуии туро мабод

از گردش زمانه عدوی تو را مباد

Ҷузи рӯзгори нохушу айши табоҳ рӯй

جز روزگار ناخوش و عیش تباه روی