Рӯзи ҷашни арабу вақти нишот аҷам аст

روز جشن عرب و وقت نشاط عجم است

Шодзӣ гарчи фалаки боиси андӯҳ ва ғам аст

شادزی گرچه فلک باعث اندوه و غم است

Хештани ранҷаи мадор аз қабл Фқди мурод

خویشتن رنجه مدار از قبل فقد مراد

Май хури ингор ки он низ вафо ва карам аст

می خور انگار که آن نیز وفا و کرم است

Шоҳи анҷуми зкмини гоҳи уфуқ берун тофт

شاه انجم زکمین گاه افق بیرون تافت

Вақти пардохтани мадҳати шоҳ аҷам аст

وقت پرداختن مدحت شاه عجم است

Қиссаи малики ҷами вҷом мурассаъ машну

قصه ملک جم وجام مرصع مشنو

Ҷом бар каф на вонгор ки он ҷом ҷам аст

جام بر کف نه وانگار که آن جام جم است

Зикри боғи Ираму оташ намруд макун

ذکر باغ ارم و آتش نمرود مکن

Оташии бркну ингор ки боғ Ирам аст

آتشی برکن و انگار که باغ ارم است

Бе май равшан агар тира шуд ойӣнаи айш

بی می روشن اگر تیره شد آیینه عیش

Бас аҷаб нест ки гетии ҳамаи афсун дам аст

بس عجب نیست که گیتی همه افسون دم است

Давлати шоҳ ҷаҳонаст ки монад ҷовид

دولت شاه جهان است که ماند جاوید

Бар ҷаҳон такя макун кӯ ба фано муттаҳам аст

بر جهان تکیه مکن کو به فنا متهم است

Малики шарқ тғоншоаҳ мӯед ки ба тўъ

ملک شرق طغانشاه موید که به طوع

Осмон бар дараш аз ҷинси убайд ва хадам аст

آسمان بر درش از جنس عبید و خدم است

Онк дар навбат ӯ матлаъи хуршеди фалак

آنک در نوبت او مطلع خورشید فلک

Зери мнҷўқи саропардау моҳ илм аст

زیر منجوق سراپرده و ماه علم است

Вонк дар мавкиби маймунаши гуҳи ғулғули кӯс

وانک در موکب میمونش گه غلغل کوس

Фазаъи сувар ба нисбат чу срир қалам аст

فزع صور به نسبت چو صریر قلم است

Вар нагунҷад сухан ӯ зи латоиф ба ҳисоб

ور نگنجد سخن او ز لطایف به حساب

Зини сабаби ҳукми дарин лозими ҷазр асм аст

زین سبب حکم درین لازم جذر اصم است

Хсрўои оби ҳисоми ту фурӯ шавед пок

خسروا آب حسام تو فرو شوید پاک

Ҳарчӣ бар чеҳраи офоқи ғубор ситам аст

هرچه بر چهره آفاق غبار ستم است

Боз бе воситаи дасти ғазабат маҳв кунад

باز بی واسطه دست غضبت محو کند

Ҳарчӣ бар таҳтаи гардуни зшқоўт рақам аст

هرچه بر تخته گردون زشقاوت رقم است

Давлат аз баҳри тавоф дар ту басти эҳром

دولت از بهر طواف در تو بست احرام

Ки ҷаноби ту зи ҳурмат чу ҳарим ҳарам аст

که جناب تو ز حرمت چو حریم حرم است

Мунтазам шуд ба ту аҳволи ҷаҳони ҷумла чунонк

منتظم شد به تو احوال جهان جمله چنانک

Мартаъи оҳӯии чин , бешаи шер аҷм аст

مرتع آهوی چین ، بیشه شیر اجم است

Зулф чангаст ки дар базми ту бо ташвиш аст

زلف چنگ است که در بزم تو با تشویش است

Чашм соқӣаст ки бо равнақи ҷоҳат дижам аст

چشم ساقی است که با رونق جاهت دژم است

Аз паии чашми бадаст инак дар айёми баҳор

از پی چشم بدست اینک در ایام بهار

Хор бо хосияти адли ту бо гул баҳам аст

خار با خاصیت عدل تو با گل بهم است

Фалак аз ротби анъоми ту пар кард шикам

فلک از راتب انعام تو پر کرد شکم

Гарчи сартосараш аз рӯй ҳақиқат шикам аст

گرچه سرتاسرش از روی حقیقت شکم است

Ваҳмро даст ба қаср шарафат ме нарасад

وهم را دست به قصر شرفت می نرسد

Гарчи на курсии гардунаш ба зер қадам аст

گرچه نُه کرسی گردونش به زیر قدم است

Номи волқоби ту каз лавҳи фалак маҳв мабод

نام والقاب تو کز لوح فلک محو مباد

Зинати чеҳраи динори вҷмол дирам аст

زینت چهره دینار وجمال درم است

То ба хосияти аҳкоми фалаки табъи ҷаҳон

تا به خاصیّت احکام فلک طبع جهان

Қобили неку бади ҳосили нафъ волам аст

قابل نیک و بد حاصل نفع والم است

Дасти ҳукми фалак аз малики ҷаҳони кӯтаҳи бод

دست حکم فلک از ملک جهان کوته باد

Давлататро чаҳ расидаи сет , ваз ӯ худ чаҳ камаст ?

دولتت را چه رسیده ست،وز او خود چه کم است؟