Бзргўоро дунё надорад он азимат

بزرگوارا دنیا ندارد آن عظمت

Ки ҳечкасро зебад бидон сарафрозӣ

که هیچکس را زیبد بدان سرافرازی

Шараф ба илм ва амал бошад ва туро ҳама ҳаст

شرف به علم و عمل باشد و تو را همه هست

Бад-ӣни Наими музаввар чаро ҳамеи нозӣ ?

بدین نعیم مزور چرا همی نازی؟

з чист коҳили ҳунарро намекунӣ тмииз ?

ز چیست کاهل هنر را نمی کنی تمییز؟

Ту низ на ба ҳунар дар замонаи мумтозӣ ?

تو نیز نه به هنر در زمانه ممتازی؟

Ба сӯии ман ту ба бозӣ нигаҳ макун ки зи илм

به سوی من تو به بازی نگه مکن که ز علم

Дилам ба гесуии ҳурон ҳаме кунад бозӣ

دلم به گیسوی حوران همی کند بازی

Агар чаҳ талх буд як сухани з ман бишинав

اگر چه تلخ بود یک سخن ز من بشنو

Чунонк онро дастури ҳоли худсозӣ

چنانک آن را دستور حال خودسازی

Ту ин сипар ки з дунё кашидае дар рӯй

تو این سپر که ز دنیا کشیده ای در روی

Ба рӯзи арзи мазолим чунон биндозӣ

به روز عرض مظالم چنان بیندازی

Ки аз ҷавоби саломӣ ки халқро бар туаст

که از جواب سلامی که خلق را بر توست

Ба ради мзлмаҳ дайгарӣ напардозӣ

به رد مظلمه دیگری نپردازی