зи лафзи ман ки расонад ба самъи хусрави шарқ

ز لفظ من که رساند به سمع خسرو شرق

Ки эй каминаи хитобати шҳншаҳи ғозӣ

که ای کمینه خطابت شهنشه غازی

Туе ки пои ту чун дар рикоб азм ояд

تویی که پای تو چون در رکاب عزم آید

Чу офтоби зи қудрат бар осмони тозӣ

چو آفتاب ز قدرت بر آسمان تازی

Ниҳон чарх бибинӣ чу неки дрнгрӣ

نهان چرخ ببینی چو نیک درنگری

Аннан ваҳм бигирӣ чу нек дар ёзӣ

عنان وهم بگیری چو نیک در یازی

Чу зери бор ғам оварад аҳли дониш ро

چو زیر بار غم آورد اهل دانش را

Замона аз сар бераҳматӣ ва носозӣ

زمانه از سر بی رحمتی و ناسازی

Мисоли шоҳи ҷаҳони хости банда то пас аз он

مثال شاه جهان خواست بنده تا پس از آن

Кунад ба қӯти он бар ҷаҳони сари афрозӣ

کند به قوت آن بر جهان سر افرازی

Аз он саодат маҳрӯм шуд ҳам охири кор

از آن سعادت محروم شد هم آخر کار

Зиҳии замона ки менагзарад зи як бозӣ

زهی زمانه که می نگذرد ز یک بازی

Магар ба маҷлис аъло намӯдаанд ки ман

مگر به مجلس اعلی نموده اند که من

Чу дигаронам азин шоирӣ як андозӣ

چو دیگرانم ازین شاعری یک اندازی

Чу шеъри ман ба забон фасеҳ ме гуяд

چو شعر من به زبان فصیح می گوید

Ки ту ба фазли зи абнои даҳри мумтозӣ

که تو به فضل ز ابنای دهر ممتازی

Камоли дониши ман кӯр дид ва кар бишунид

کمال دانش من کور دید و کر بشنید

Ба назму наср чаҳ дар порсӣ чаҳ дар тозӣ

به نظم و نثر چه در پارسی چه در تازی

Буруни зи ҳикмату анвоъи он дар ҳар боб

برون ز حکمت و انواع آن در هر باب

Маро расад ки кунам бо фалаки ҳам овозӣ

مرا رسد که کنم با فلک هم آوازی

Маро чаҳ нисбат бо дигарон ва ин мисл аст

مرا چه نسبت با دیگران و این مثل است

Ки мрғзиро ҳаргиз чаҳ кор бо розӣ ?

که مرغزی را هرگز چه کار با رازی؟

Дароз май кашами ин қиссароу маъзӯрам

دراز می کشم این قصه را و معذورم

Сухан чу гуфта шуд он ба ки дил бипардозӣ

سخن چو گفته شد آن به که دل بپردازی

Маро ба гуфтан бисёр айб натавон кард

مرا به گفتن بسیار عیب نتوان کرد

Касе чаҳ айб кунад машкро ба ғаммозӣ ?

کسی چه عیب کند مشک را به غمازی؟

Ту подшоҳи ҷаҳонӣ гароин набошад низ

تو پادشاه جهانی گراین نباشد نیز

Раво буд ки маро баркашӣ ва бинавозӣ

روا بود که مرا برکشی و بنوازی

Замонаи сар ба лӣимӣ бараҳна карда ва ту

زمانه سر به لئیمی برهنه کرده و تو

зи даҳри ҷуз ба радои карам наме нозӣ

ز دهر جز به ردای کرم نمی نازی

Чунонк ӯст агар брнгирдм чаҳ аҷаб

چنانک اوست اگر برنگیردم چه عجب

з чун туе аҷаб ояд гарм биндозӣ

ز چون تویی عجب آید گرم بیندازی