Паноҳу қдўаҳи шоҳони асри нусрати дайн

پناه و قدوه شاهان عصر نصرت دین

Туе ки хок дарат кимиёӣ фарҳанг аст

تویی که خاک درت کیمیای فرهنگ است

Ба гирди мавкиб қудрат намерасад гардун

به گرد موکب قدرت نمی رسد گردون

Ки дар миёнаи масофати ҳазор фарсанг аст

که در میانه مسافت هزار فرسنگ است

Ба соъатӣ шаканд рмҳи ту тилисми аду

به ساعتی شکند رُمح تو طلسم عدو

Ба пеши мӯъҷизи Мӯсо чаҳ ҷой найрангаст ?

به پیش معجز موسی چه جای نیرنگ است؟

зи баси хасисӣ дар паҳлавии мухолифи ту

ز بس خسیسی در پهلوی مخالف تو

Гумон мабар ки ба ҷузи ханҷари туро ранг аст

گمان مبر که به جز خنجر تو را رنگ است

Ту он шаҳӣ ки зи бими синони сари тезат

تو آن شهی که ز بیم سنان سر تیزت

Рухи сипеҳр чу рӯй сипари пар ожанг аст

رخ سپهر چو روی سپر پر آژنگ است

Замонаи пой рикобат надорад андари ҷанг

زمانه پای رکابت ندارد اندر جنگ

Аз он Аннани муродат ҳамеша дар ҷанг аст

از آن عنان مرادت همیشه در جنگ است

Ба ҳукми онки ман аз хоки даргаати даврам

به حکم آنک من از خاک درگهت دورم

зи ғусса ҳар нафасам бо замонаи сад ҷанг аст

ز غصّه هر نفسم با زمانه صد جنگ است

Маҷоли узр фарохаст азин ҷиҳати лекин

مجال عذر فراخ است ازین جهت لیکن

Забон нутқ надорам ки вақти бас танг аст

زبان نطق ندارم که وقت بس تنگ است

Ҳадиси лангии уштур ба узр май шояд

حدیث لنگی اشتر به عذر می شاید

Агар ба нукта нагирӣ ки узри ҳам ланг аст

اگر به نکته نگیری که عذر هم لنگ است

Туро бақои абади бод дар накӯи номӣ

تو را بقای ابد باد در نکو نامی

Ки малику дайнро аз номи душманат нанг аст

که ملک و دین را از نام دشمنت ننگ است