Хдоигони ҷаҳони шаҳриёр рӯй замин

خدایگان جهان شهریار روی زمین

Туе ки зоти ту танҳо нишон иқбол аст

تویی که ذات تو تنها نشان اقبال است

Ҳар ончии хоҳӣу гӯйии туро ҷуз он набӯд

هر آنچه خواهی و گویی تو را جز آن نبود

Аз онки фикрати ту тарҷумон иқбол аст

از آنک فکرت تو ترجمان اقبال است

Чу олимӣ ба намоз ва ба рӯза ме хоҳанд

چو عالمی به نماز و به روزه می خواهند

Бақои зоти Каримат ки кон иқбол аст

بقای ذات کریمت که کان اقبال است

Агар чаҳ рӯза дар омад ба рағми аъдои нек

اگر چه روزه در آمد به رغم اعدا نیک

Тараб гузин ки танат дар змон иқбол аст

طرب گزین که تنت در ضمان اقبال است

Кунун ки табъи ҳаво чун дами адуӣ ту шуд

کنون که طبع هوا چون دم عدوی تو شد

Ба давлати ту ки шодии ҷон иқбол аст

به دولت تو که شادی جان اقبال است

Гузашти вақти тамошои бӯстон ва кунун

گذشت وقت تماشای بوستان و کنون

Замини маҷлиси ту бӯстон иқбол аст

زمین مجلس تو بوستان اقبال است

Ба хуррамӣу саодат нишот ме кардӣ

به خرمی و سعادت نشاط می کردی

Ки нӯши бодат ва ин ҳам нишон иқбол аст

که نوش بادت و این هم نشان اقبال است