Хдоигони кироми ҷаҳони разии аддӣн

خدایگان کرام جهان رضی الدین

Туе ки ҳиммат ту ҳаст бо фалаки ҳамзод

تویی که همت تو هست با فلک همزاد

Замона чун ту карӣмӣ ба аҳд надид

زمانه چون تو کریمی به عهد ندید

Сипеҳр чун ту латифӣ ба ҳеҷ давр назод

سپهر چون تو لطیفی به هیچ دور نزاد

Бхости соъқаҳи онҷо ки душманат бинишаст

بخاست ساعقه آنجا که دشمنت بنشست

Бамурд ҳодисаи он шаб ки давлати ту бзод

بمرد حادثه آن شب که دولت تو بزاد

Насими лутфи ту дар боғи домании бФшонд

نسیم لطف تو در باغ دامنی بفشاند

Дамид накҳати анбари зи турраи шамшод

دمید نکهت عنبر ز طرّه شمشاد

Сумуми қаҳри ту бо кӯҳ сдмтӣ бинмуд

سموم قهر تو با کوه صدمتی بنمود

Бамурд оташи мавҳум дар дили пӯлод

بمرد آتش موهوم در دل پولاد

Чанори пеши ту лоф аз кушода дастӣ зад

چنار پیش تو لاف از گشاده دستی زد

Кунун надорад дар даст зон сухани ҷузи бод

کنون ندارد در دست زان سخن جز باد

Аз он латоифи неъмат ки ёд фармудӣ

از آن لطایف نعمت که یاد فرمودی

Агар нуҳум ба мисли шукри сад яке бунёд

اگر نهم به مثل شکر صد یکی بنیاد

Чу сарв то абади андари мақоми озодӣ

چو سرو تا ابد اندر مقام آزادی

Бхдмти ту паёпай бибоядам устод

بخدمت تو پیاپی ببایدم استاد

Ту фарз кун ки чу сӯсани ҳамаи забони гаштам

تو فرض کن که چو سوسن همه زبان گشتم

Куҷои зи ӯҳдаи тақрир он шавам озод

کجا ز عهده تقریر آن شوم آزاد

Маро аз он гиреҳи баста ёд ме ояд

مرا از آن گره بسته یاد می آید

Ки чанд кори фурӯи баста маро бикшод

که چند کار فرو بسته مرا بگشاد

Таваққуфӣ ки дар он боб меравад имсол

توقفی که در آن باب می رود امسال

Агар з туаст макун вари з безрист мабод

اگر ز توست مکن ور ز بی زریست مباد

Чунин ки ман ба тақозои зари фурӯ шуда ам

چنین که من به تقاضای زر فرو شده ام

Ҳадиси ғаллаи аҷаб гар бимонадаам бар ёд

حدیث غلّه عجب گر بمانده ام بر یاد