эй ба шаш зарб аз ҷаҳон дар нарад ҷаббории фара

ای به شش ضرب از جهان در نرد جباری فِره

То абади дуот равони бодоу ҳикмат бар нФоз

تا ابد دوات روان بادا و حکمت بر نفاذ

Гарчи иқболи ту аз роҳи муҳобои давр чанд

گرچه اقبال تو از راه محابا دور چند

Ёфт бо хасмати лбосотӣ басӣ нарад кушод

یافت با خصمت لباساتی بسی نرد گشاد

Захми теғи бандагонати баси мувофиқ буд ва низ

زخم تیغ بندگانت بس موافق بود و نیز

Къбтинҳоиӣ ки пайкараши он чунон ёрӣ бидод

کعبتینهایی که پیکرش آن چنان یاری بداد

Лоҷарам чун къбтинш боз молидаӣ ба вақт

لاجرم چون کعبتینش باز مالیدی به وقت

Дов афзӯн карда андари шшдр хизлон фитод

داو افزون کرده اندر ششدر خذلان فتاد

Бо ту зини пас даст дар хсли таъаддӣ чун кунад

با تو زین پس دست در خصل تعدی چون کند

Чун яқинаш шуд ки хслӣ низ менатавон ниҳод

چون یقینش شد که خصلی نیز می نتوان نهاد