эй талъати ту дидаи ҷонро ба ҷои нур

ای طلعت تو دیده جان را به جای نور

Вай дар самими дилҳо меҳри ту ҷои гир

وی در صمیم دلها مهر تو جای گیر

Дидори ту чу ғарраи иқбол ҷон физой

دیدار تو چو غره اقبال جان فزای

Гуфтори ту чу ваъдаи маъшӯқи дилпазир

گفتار تو چو وعده معشوق دلپذیر

Лутф алоҷ туаст ки дар мавсими баҳор

لطف علاج توست که در موسم بهار

Ҳар сол навҷавон шавад аз сари ҷаҳони пер

هر سال نوجوان شود از سر جهان پیر

Шоҳӣаст ҳиммати ту ки нанг омадаш агар

شاهیست همت تو که ننگ آمدش اگر

Зери чаҳор болаши арқон наад сарир

زیر چهار بالش ارکان نهد سریر

Донанд ҳамгинон ки нарафта сети икзмон

دانند همگنان که نرفته ست یکزمان

Шукри ту аз забонаму зикри ту аз замир

شکر تو از زبانم و ذکر تو از ضمیر

Ту офтоби фазлӣ ва шояд ки дар ҷаҳон

تو آفتاب فضلی و شاید که در جهان

Чун зарра дар шуъоъи ту зоҳир шавад Заҳир

چون ذره در شعاع تو ظاهر شود ظهیر