Хдоигони ҷаҳони шаҳриёри дарёи дил

خدایگان جهان شهریار دریا دل

Тўрости дасти гуҳари бахшу лафзи лؤлؤи пош

توراست دست گهر بخش و لفظ لؤلؤ پاش

Бар исмону замини даст мутлақаст ту ро

بر اسمان و زمین دست مطلق است تو را

Ки аз вазифаи ҷӯад ту ёфтанд маош

که از وظیفه جود تو یافتند معاش

Гуҳӣ ба панҷаи ҳайбати дил ҷаҳон башикан

گهی به پنجه هیبت دل جهان بشکن

Гуҳӣ ба нохуни қудрати рух фалак бихарош

گهی به ناخن قدرت رخ فلک بخراش

Туе ки боди сабо дар ҷаҳон наёрад кард

تویی که باد صبا در جهان نیارد کرد

Насими оризи гул бе ҷавози ҳукми ту фош

نسیم عارض گل بی جواز حکم تو فاش

Макорими ту чунон оми гашт дар олам

مکارم تو چنان عام گشت در عالم

Ки дар сахои ту бо ман баробаранди авбош

که در سخای تو با من برابرند اوباش

Ба рӯй мадҳи буруни барадами ин шикояти ҳол

به روی مدح برون بردم این شکایت حال

Асоси мзлмаҳ эй май нуҳуми ту ҳоким бош

اساس مظلمه ای می نهم تو حاکم باش

Маро ки боз сипедам сазад ки баста шавад

مرا که باز سپیدم سزد که بسته شود

зи офтоби лақои ту дида чун хафоаш ?

ز آفتاب لقای تو دیده چون خفاش؟