эй мисоли туро замину замон

ای مثال تو را زمین و زمان

Карда аз роҳи амтсоли мсўл

کرده از راه امتثال مثول

Давлататро Фтўри номумкин

دولتت را فتور ناممکن

Ҳишмататро заволи номаъқӯл

حشمتت را زوال نامعقول

Гашта пеши ту рому оҳиста

گشته پیش تو رام و آهسته

Фалаки тунду рӯзгори аҷул

فلک تند و روزگار عجول

Бар рухи офтоби давлати ту

بر رخ آفتاب دولت تو

Осмони нониҳодаи доғи уфӯл

آسمان نانهاده داغ افول

Дар дилати нури кибриёии худоӣ

در دلت نور کبریای خدای

Бар танати фари мӯъҷизоти расӯл

بر تنت فر معجزات رسول

Карда бар вифқи рои афлотӯн

کرده بر وفق رای افلاطون

Рӯҳи луқмон ба қолаби ту ҳулӯл

روح لقمان به قالب تو حلول

Қаламати рӯзу шаби кашон дар по

قلمت روز و شب کشان در پا

Турраи ҷаъду гесуии мафтӯл

طره جعد و گیسوی مفتول

Ман бидон иззатӣ ки нафас марост

من بدان عزتی که نفس مراست

Гаштам аз хизмати мулӯки малул

گشتم از خدمت ملوک ملول

Сухан фазл менаёрам гуфт

سخن فضل می نیارم گفت

Зонк ӯ шуъбае буд зи фузул

زانک او شعبه ای بود ز فضول

Ҳосили аламри мдтист ки нест

حاصل الامر مدتیست که نیست

Бар дар каси марои хурӯҷу духул

بر در کس مرا خروج و دخول

Ар чаҳ мондам бар остонаи ту

ار چه ماندم بر آستانه تو

Мтрдди миёни раду қабул

متردد میان ردّ و قبول