Хдоигонои маълуми рой равшан туаст

خدایگانا معلوم رای روشن توست

Хулӯси бандагӣу шарти неки хоҳии ман

خلوص بندگی و شرط نیک خواهی من

На он касам ки марои он маҳал ва мартаба ҳаст

نه آن کسم که مرا آن محل و مرتبه هست

Ки кори малик накӯ нагардад аз табоҳии ман

که کار ملک نکو نگردد از تباهی من

Ман он гадои сухан пешаам ки вақти мдиҳ

من آن گدای سخن پیشه ام که وقت مدیح

Зананд хуши суханони лофи подшоҳии ман

زنند خوش سخنان لاف پادشاهی من

Ба ҷони мадҳи туами зиндау з рӯй қиёс

به جان مدح توام زنده و ز روی قیاس

Сҷли мадҳи туро дар хӯрд гувоҳии ман

سجلّ مدح تو را در خورد گواهی من

Чу шаби сиёҳами зи андӯҳ ва чашм ме дорам

چو شب سیاهم ز اندوه و چشم می دارم

Ки субҳи адли ту зоил кунад сиёҳии ман

که صبح عدل تو زایل کند سیاهی من

Равои мадор ки оҷиз шаванд моҳӣу мурғ

روا مدار که عاجز شوند ماهی و مرغ

Бар ашки гарму дами сарди субҳгоҳии ман

بر اشک گرم و دم سرد صبحگاهی من

Даҳон ба рӯзау лаб бар саноӣ ту мапаснд

دهان به روزه و لب بر ثنای تو مپسند

зи дидатар шуда рухсорҳои коҳии ман

ز دیده تر شده رخسارهای کاهی من

Маро бихону гуноҳии мадон ки маълумаст

مرا بخوان و گناهی مدان که معلومست

Ҳамаи ҷаҳонро аҳвол бе гуноҳии ман

همه جهان را احوال بی گناهی من